ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν'αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό. Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν'ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου, δε θα στρεφόταν κατά του κατεστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη. Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους.
«Η ελευθερία, έλεγε, ξεκινά απ' αυτό: Να 'σαι πάντα στις διαστάσεις σου, ανεξάρτητα από τη φιλοδοξία να τις μεγαλώσεις, πράγμα που εξαρτάται μόνο από σένα. Ούτε και να προσποιείσαι τον πιο μικρό ή τον πιο μεγάλο. Η ταπεινοφροσύνη, αν είσαι μικρός, είναι δουλοπρέπεια, αν είσαι μεγάλος υποκρισία. Να 'σαι περήφανος. Η περηφάνια ταιριάζει σ' όλα τα αναστήματα».
Το κεφάλαιο "Της Χούντας" ήταν πολύ πιο ζωντανό και ενδιαφέρον από το υπόλοιπο βιβλίο. Η παραστατικότητα και ο ρεαλισμός της Λιλής Ζωγράφου όπως πάντα ξεχωρίζουν.
Ένα βιβλίο που ξεχωρίζει όχι μόνο για όσα αφηγείται, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο τα αφηγείται.
Η γραφή της Λιλής Ζωγράφου είναι άμεση, αιχμηρή και γεμάτη ένταση. Δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει καταστάσεις ή να γίνει αρεστή στον αναγνώστη. Αντίθετα, μιλάει ανοιχτά για την αδικία, την καταπίεση και την υποκρισία της κοινωνίας, με ένα ιδιαίτερα καυστικό χιούμορ που κάνει τα κείμενά της ακόμη πιο δυνατά.
Οι αυτοβιογραφικές της ιστορίες είναι πραγματικά συγκλονιστικές και πολλές φορές ανατριχιαστικές. Μέσα από αυτές γνωρίζεις όχι μόνο τα όσα βίωσε, αλλά και την ίδια τη συγγραφέα, τον θυμό της, την αγανάκτησή της, την ανάγκη της για ελευθερία και την άρνησή της να συμβιβαστεί με όσα θεωρεί άδικα. Το γεγονός ότι καταφέρνει να αντιμετωπίζει ακόμη και τόσο σκληρά βιώματα με σαρκασμό κάνει την αφήγησή της ακόμη πιο ξεχωριστή.
Οι υπόλοιπες ιστορίες αναδεικνύουν διάφορες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας κατά τη διάρκεια της Χούντας ή και μετά από αυτήν, στη «μ.Χ.» εποχή, όπως χαρακτηριστικά γράφει η ίδια. Παρότι έχουν ενδιαφέρον για όσα θίγουν και για την εικόνα της εποχής που μεταφέρουν, δεν με κέρδισαν στον ίδιο βαθμό με τις προσωπικές της αφηγήσεις.
Αυτό που μου έμεινε περισσότερο είναι η ίδια η προσωπικότητα της Ζωγράφου, που αποτυπώνεται σε κάθε σελίδα. Μια γυναίκα με θάρρος, οργή, χιούμορ και μια φωνή που δεν φοβάται να καταγγείλει όσα θεωρεί άδικα. Και παρόλο που έχουν περάσει τόσα χρόνια, είναι εντυπωσιακό, αλλά και κάπως απογοητευτικό, το πόσα από όσα περιγράφει παραμένουν επίκαιρα.
Ένα δυνατό βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί τόσο για τις ιστορίες του όσο και για τη γυναίκα που τις αφηγείται.
Καταρχάς να πω, ότι θαυμάζω απεριόριστα την Λίλη Ζωγράφου. Για μένα, ήταν ξεκάθαρα μία πρωτοπόρος της εποχής της, με πολύ υψηλά ιδανικά και έναν τόσο καλοδουλεμένο, προσεκτικό και μεθοδικό τρόπο σκέψης, που δεν μπορούσε παρά να σε αφήσει άφωνο. Για την πλήρη κριτική, πατήστε εδώ:https://heshotme.wordpress.com/2018/1...
Η Ζωγράφου ξεχωρίζει από την αβίαστη γραφή, τη διεισδυτική ματιά, το διαβρωτικό και πνευματώδες χιούμορ. Τα διαβήματα "Της χούντας" (Επάγγελμα Πόρνη, Ο τρόμος, Κινδυνεύει η ζωή) είναι μικρά διαμαντάκια. Τα υπόλοιπα της συλλογής είναι αδιάφορα. (Το βιβλίο περιλαμβάνει την συλλογή διηγημάτων: Της χούντας, Της μοναξιάς, Της τρυφερότητας.)
Το διάβασα όντως σε μια μέρα γιατί ο πόνος της ήταν σαν να ζωντάνευε μπροστά μου, με συνεπήρε με έναν τρόπο σίγουρα όχι ευχάριστο αλλά πολύ εποικοδομητικό, καλά να είναι εκεί που είναι, θα ήθελα να διαβάσω και αλλά δικά της κείμενα αν έχει κάποιος κάτι να μου προτείνει 🌻
Το πρώτο μέρος που αναφέρεται στα χρόνια της χούντας έχοντας πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία ήταν ενδιαφέρον, τα άλλα δυο μέρη με ενδιαφέρουσα γραφή αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο.