Ιστορίες φαντασίας με γέλιο

Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας Ιστορίες των εκδόσεων Ωρόρα #11

by Γιώργος Μπαλάνος (Editor / Translator), Alfred Bester, James Thurber

Μη μένετε αξύριστος αν είστε αγόρι, ή αμακιγιάριστη αν είστε κορίτσι. Μη φοβάστε τον καθρέφτη.
Ο καθρέφτης είναι η υπέρτατη έκφραση της τέχνης του χιούμορ και του σαρκασμού.
Δείχνει εμάς!
Η Επισημονική Φαντασία αποτελεί ένα τέτοιο καθρέφτη, που έρχεται ν' αναπληρώσει την έλλειψη.
(Με εφτά χρόνια γρουσουζιά αν σκίσετε αυτό το βιβλίο, και άλλα εφτά αν το πιάσετε και δεν το αγοράσετε!)


ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ:
Το επάγγελμα του Θεού (Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ)
Άκρως απόρρητο (Έρικ Φρανκ Ράσσελ)
Είναι ένα τίποτα - αλήθεια σας λέω! (Θήοντορ Στάρτζον)
Η μηχανή (Ρίτσαρντ Γκέμαν)
Ο πολίτης του διαστήματος (Ισαάκ Ασίμωφ)
Η μηχανή που κέρδισε τον πόλεμο (Τζ.Κ. Έντμοντσον)
Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά (Φρέντρικ Μπράουν)
Η ημέρα της μητέρας (Τσαρλς Μπώμοντ)
Περιμένετε παρακαλώ (Άλφρεντ Μπέστερ)
Συνέντευξη με ένα Λέμμινγκ (Τζέημς Θέρμπερ)

Genres: Fantasy, Science Fiction

294 pages, Mass Market Paperback

First published January 1, 1988

About the author

Ο Γιώργος Μπαλάνος ήταν Έλληνας συγγραφέας, εκδότης, μεταφραστής και ερευνητής στα πεδία της επιστημονικής φαντασίας, του υπερφυσικού και της μαγείας. Κατά γενική ομολογία ο πρώτος και ο σημαντικότερος συγγραφέας του χώρου του Αγνώστου στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1944 στην Αθήνα (Πλάκα) και μεγάλωσε στο Παγκράτι. Πέρασε από κάμποσες ανώτερες και ανώτατες σχολές, χωρίς ουσιαστικά να τελειώσει καμία (Σιβιτανίδειος, Πάντειος) γιατί καμία δεν τη βρήκε αρκετά ενδιαφέρουσα), δεν χρησιμοποίησε την υποτροφία φυσικής από το Ίδρυμα Φουλμπράιτ, εργάστηκε για μερικά χρόνια ως φωτογράφος, πήρε κατά λάθος ένα δίπλωμα αγγλικής κι εργάστηκε για λίγα χρόνια ως καθηγητής ξένων γλωσσών, πριν τα εγκαταλείψει όλα για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την έρευνα και το γράψιμο.
Συγγραφέας–παρουσιαστής στην τηλεοπτική σειρά (1995) “Τα Αινίγματα της Ελλάδας”. Διεθνές βραβείο μετάφρασης έργων Επιστημονικής Φαντασίας “Κarel” (1984) από την World Science Fiction Association. (Το Όσκαρ αυτού του χώρου).

Τα έργα του: Εκατοντάδες άρθρα και διηγήματα σε περιοδικά κι εφημερίδες. Δεκάδες συνεντεύξεις σε τηλεόραση κι εφημερίδες. Πολλές διαλέξεις σε συλλόγους, σεμινάρια κ.λπ. Συγγραφέας πολλών (και από τα σημαντικότερα) βιβλίων Έρευνας του Αγνώστου, πολλά από τα οποία έχουν γίνει μπεστ-σέλερ, αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.

Συγγραφέας αρκετών βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και φανταστικού, αλλά και άλλων υπό έκδοση. Μεταφραστής περισσότερων από εκατό (100) βιβλίων έρευνας του αγνώστου, επιστημονικής και ηρωικής φαντασίας, τρόμου κ.λπ., αλλά και αρκετών άλλων υπό έκδοση.

Reviews

[Ελευθέριος Κεραμίδας · Rating 2 out of 5]

Αυτό που λέει ο τίτλος. Γέλιο υπάρχει, αλλά κάποιες φορές τα αστεία είναι με τα στάνταρ της δεκαετίας του '50 κι άλλες η φαντασία αποτελεί απλό πρόσχημα για να γραφτεί ένα επίκαιρο (το '50) ευθυμογράφημα. Ψυχαγωγικός τόμος, αλλά αυτό είναι όλο.


- Τσαρλς Μπώμοντ (Charles Beaumont) - H ημέρα της μητέρας (Mother's Day, 1958)
Άνθρωπος που αναγκάστηκε κάποτε να ζευγαρώσει με απεχθή εξωγήινη έρχεται αντιμέτωπος με κάποιον που το γνωρίζει. Καλό.

- Άλφρεντ Μπέστερ (Alfred Bester) - Περιμένετε παρακαλώ (Will You Wait?, 1959)
Τι θα συνέβαινε αν κάποιος ήθελε να πουλήσει την ψυχή του κι η Κόλαση είχε "εκσυγχρονιστεί" σαν επιχείρηση; Σύντομο και ευχάριστο, οριακά φαντασίας.

- Φρέντρικ Μπράουν (Fredric Brown) – Μ’ αγαπά, δεν μ’ αγαπά (Daisies, 1954)
Ο βασιλιάς των σύντομων ιστοριών με απρόοπτο τέλος σε μια μάλλον αδύναμη στιγμή, στα όρια του ανεκδότου.

- Τζέημς Θέρμπερ (James Thurber) - Συνέντευξη με ένα λέμμινγκ (Interview With A Lemming, 1941)
Σύντομο, προβλέψιμο, ηθικοπλαστικό.

- Τζ.Κ. Έντμοντσον (G.C. Edmondson) - Τεχνολογική οπισθοδρόμηση (Technological Retreat, 1956)
Εξωγήινα λαμόγια εμφανίζονται σε γήινο λαμόγιο και του κάνουν μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Νόμιζε πως τους έπιασε κορόιδα, αλλά κι αυτοί δε φαντάζονται πόσο εκτεταμένες θα είναι οι συνέπειες της συμφωνίας... Αρκετά αστείο και ενδιαφέρον όταν δείχνει τα πράγματα από την οπτική γωνία των εξωγήινων

- Ισαάκ Ασίμωφ (Isaac Asimov) - Η μηχανή που κέρδισε τον πόλεμο (The Machine That Won the War, 1961)
Σύντομη ιστορία σχετικά με αν θα δεχόμασταν τελικά μια μηχανή να παίρνει όλες τις αποφάσεις για ‘μας αυτόματα, έστω κι αν είναι θεωρητικά πολύ ικανότερή μας

- Ρόμπερτ Σέκλυ (Robert Sheckley) - Ο πολίτης του διαστήματος (Citizen in Space [ή Spy Story], 1955)
Άνθρωπος μετακομίζει σε έρημο πλανήτη για να έχει την ησυχία του. Αυτό φαίνεται μάλλον απίστευτο στις διάφορες κυβερνήσεις και τις θορυβεί. Αποτέλεσμα: αρχίζουν να παρουσιάζονται περίεργοι γείτονες ο ένας μετά τον άλλο (όλοι τους κατάσκοποι). Καλούτσικο και παραδόξως αισιόδοξο. Θα είχε αρέσει μάλλον στους αναγνώστες της εποχής του, μιας και ήταν η εποχή της ψυχροπολεμικής παράνοιας.

- Ρίτσαρντ Γκέμαν (Richard Gehman) - Η μηχανή (The Machine, 1946)
Ψυχροπολεμική παράνοια 2. Εργάτης φτιάχνει για χόμπι μια μηχανή με πολλά λαμπάκια. Αλλά ποιος να τον πιστέψει ότι η εφεύρεσή του δεν κάνει απολύτως τίποτα; Όλοι επιμένουν ότι κάνει κάτι και δεν τους λέει τι.

- Έρικ Φρανκ Ράσελ (Eric Frank Russell) - Άκρως Απόρρητο (Top Secret, 1956)
Γραμμένο την εποχή που τα γραπτά πήγαιναν μόνο μέσω καλωδίων, ενώ η φωνή μεταφερόταν και ασύρματα, είναι μια διαστημική ιστορία για "σπασμένο τηλέφωνο". Μηνύματα φτάνουν από τη μια πλευρά στην άλλη αλλοιωμένα, προκαλώντας παρεξηγήσεις, υποψίες ότι θα είναι κωδικοποιημένα, ακόμα μεγαλύτερες παρεξηγήσεις όταν η αποκωδικοποίηση τα κάνει ακόμα πιο παράλογα, απαιτήσεις για διευκρινίσεις που φτάνουν κι αυτές αλλοιωμένες κοκ. Όπως ομολογεί κι ο Μπαλάνος, αναγκάστηκε να διασκευάσει σε πολλά σημεία αντί να μεταφράσει, μιας και υπήρχαν λογοπαίγνια/παρηχήσεις. Αλλά το αποτέλεσμα είναι άψογο. Πολύ γέλιο!

- Θήοντορ Στάρτζον (Theodore Sturgeon) - Είναι ένα τίποτα - αλήθεια σας λέω (It Was Nothing - Really, 1969)
Επιχειρηματίας εμπνέεται στην τουαλέτα και εφευρίσκει ένα άτρωτο υλικό που το ονομάζει "Τίποτα". Στέλνει την ιδέα στο Πεντάγωνο κι αυτοί κάνουν σε ένα ακόμη διήγημα το θαύμα τους. Εμένα δε μου άρεσε όσο οι σοβαρές ιστορίες του Στάρτζεον, αλλά και πάλι είναι ανώτερο από άλλα διηγήματα αυτού του τόμου.

- Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ (Philip Jose Farmer) - Το επάγγελμα του θεού (The God Business, 1954)
Εκτεταμένο διήγημα/νοβελέτα που πάντα πίστευα ότι ήταν του '60, αλλά βλέπω πως είναι του '50. Στερημένος και κουμπωμένος καθηγητής είναι άθελά του υπεύθυνος για την αναβίωση του κελτικού θεού του κρασιού, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας περιοχής στην οποία όλοι είναι συνεχώς ντίρλα και γλεντάνε χωρίς να κάνουν τίποτε άλλο. Η περιοχή αυτή ολοένα επεκτείνεται κι όποιος πάει εκεί εγκαθίσταται και γίνεται μέρος του γλεντιού. Στην αρχή, ο πρωταγωνιστής αναλαμβάνει την αποστολή αυτοκτονίας να πάει και να λύσει ο ίδιος το θέμα, πιο καλά προετοιμασμένος και μελετημένος από τους στρατιωτικούς που προηγήθηκαν. Περισσότερο στρατευμένο το κείμενο, παρά αστείο. Προσωπικά, μου θύμισε λίγο τις Βάκχες του Ευριπίδη, ξαναγραμμένες από κάποιον που έχει εμμονή με το σεξ και την απελευθέρωση από νευρώσεις/αυτοκαταπίεση. Όχι κακό, πάντως.