Jump to ratings and reviews
Rate this book

Raak me dan, als je kan

Rate this book
Runes moeder wil zich een tijdje terugtrekken aan zee. Rune, koppig en onstuimig, moet mee. Ze ontmoet er Simon, een in zichzelf gekeerde jongen, die een moeizame relatie met zijn ouders heeft. Rune en Simon zijn erg verschillend, maar worden onherroepelijk naar elkaar toe getrokken. De wisselwerking tussen hen wordt er een van raken en geraakt worden. Als ze op een dag slaande ruzie krijgen, zet Simon een drastische stap die hen uiteendrijft. Gaan ze ieder weer hun eigen weg, of vinden ze elkaar terug?

Indringende jeugdroman over liefde en eenzaamheid, over mensen die moeizaam de weg zoeken naar elkaar. Een aangrijpend verhaal over hoe kwetsbaar mensen zijn in een relatie.

101 pages, Hardcover

First published January 1, 2012

13 people want to read

About the author

Siska Goeminne

59 books4 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
10 (20%)
4 stars
17 (34%)
3 stars
10 (20%)
2 stars
6 (12%)
1 star
6 (12%)
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
1 review
November 11, 2017
In dit boek worden de levens van twee tieners beschreven: Rune en Simon.
Simon woont aan zee. Hij is een in zichzelf gekeerde jongen en heeft een slechte band met zijn ouders.
Rune verhuist hierheen met haar mama na dramatische gebeurtenissen.
Rune en Simon ontmoeten elkaar aan het strand, ze worden naar elkaar toegetrokken.
De twee tieners geven stuk voor stuk een deeltje van hun leven bloot.
Er is een afwisseling in het verhaal tussen liefde en pijn.
Als ze op een dag hevige ruzie krijgen zet Simon een drastische stap die hen uiteendrijft.
Aan het einde van het verhaal wordt verteld of de twee tieners elk hun weg gaan of ze elkaar toch terug vinden.

Het boek is moeilijk verwoord waardoor het erg traag leest. Het is een vrij kort verhaal. Hoewel het verhaal erg moeilijk is en een verward effect heeft, wordt het op het einde toch duidelijk.
De schrijver gebruikt korte alinea’s en geen hoofdstukken. Wat daarom geen slecht boek is. Je wordt meegetrokken door de mooie woorden die gebruikt worden. In het boek wordt een poëtische taal gebruikt.
Het verhaal toont hoe kwetsbaar mensen zijn in een relatie. De grens tussen leven en dood wordt aangetoond, ook eenzaamheid en verliefdheid komen aan bod.
Ik zou dit boek zeker en vast aanraden.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for Rieke Man.
25 reviews
February 2, 2021
Ik ben niet zo'n fan van de poëtische manier waarop dit geschreven is. Er zit veel herhaling in en eigenlijk kom je niet veel te weten.
Profile Image for Leen.
744 reviews42 followers
June 17, 2012
een meisje
een jongen
de zee
de stad

"Het was gevaarlijk om daar zo te staan. Als één van hen wegschoof, belandden ze allebei in de golven. Ze hadden nauwelijks houvast. Rune wankelde, strekte haar arm uit om haar evenwicht te behouden. Simon lachte en riep iets tegen de regen in, ze kon niet verstaan wat. Rune keek naar hem. Hij zag er gelukkig uit. Dat had zij voor elkaar gekregen en niemand anders."

Rune komt met haar moeder aan zee wonen en leert er Simon kennen, een eenzaat die alles en iedereen buitensluit en enkel bij de zee tot rust kan komen. Rune wordt door hem aangetrokken als een mot naar een kaarsvlam, en hij slaagt er telkens weer in om haar keihard te kwetsen als ze te dichtbij komt, tot het bijna te laat is.

Een jeugdboek van Vlaamse bodem, dat ik won via een wedstrijd maar dat me voordien ook al was opgevallen door de donkere cover met de helle blauwe ogen, en binnenin hier en daar zwarte pagina's met witte opdruk. Het boek zit grafisch doordacht in elkaar, en ook met woorden wordt er gespeeld maar zo verfijnd dat je je zonder meer kan laten meedrijven op Goeminnes mooi aan elkaar geweven zinnen.

**** 4 sterren, omdat het zo'n speciaal gevoel achterliet.

Nog enkele fragmenten.

"De zee roept.
Ze ruist hem toe dat zij veilig is.
Met haar diepte en haar ijskoude water dat omringt en binnendringt, omarmt en nooit meer loslaat.
Zijn hart wordt rustig, zijn hoofd is leeg."
​(p57)

"Natuurlijk was hij bang. Bang voor pijn. Bang voor wat hij ooit las, voor wat met doodgaan gepaard ging: het moeizame slikken, het lastiger ademen, de koorts, het heftige zweten, het stijver worden van armen en benen... "Maar niet voor de leegte, Rune. Ik ben niet bang voor de leegte. Omdat het geen leegte zal zijn.""
​(p93)

Profile Image for Bert.
560 reviews61 followers
August 16, 2012
Je kan zwart niet omtoveren in blakend wit, maar je kan het wel doen kantelen tot grijs.

Peut-être en mêlant peu à peu
la peine avec la lumière
avancerai-je d'un pas?

(Philippe Jaccottet, Voeux)


Zwart wordt grijs. Angst wordt durf. Woede wordt liefde. En de zee...
Het leven wordt levend. De dood vervaagt. Het hart wordt rustig, het hoofd leeg. En de zee blijft altijd de zee.
7 reviews
April 19, 2023
Verplicht moeten lezen voor school… opzich achteraf snap je het verhaal wel, maar heel ingewikkelde verhaallijn en weinig uitleg over de personen hun achtergrond tijdens het lezen, aanrader voor lezers die houden van poëzie!!!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.