Ne Güzel Günlermiş

by Aydın Boysan

Arka Kapak

"Ben yaşama kıdemime dayanarak diyeceğim ki, yaşama
sevincini arayıp ele geçirmek için, çaba göstermek
gerekiyor.

"Gözümüz korkmasın! Çaba dediğim için, büyük zahmetlere
girişileceği sanılmasın! Yapılacak iş, sadece bir gözlük
takmaktan ibaret... O da ne mi?.. Mizah gözlüğü,
mizah... Bütün marifet bu."

Aydın Boysan, Ne Güzel Günlermiş! başlığı altında
topladığı bu son yazılarında siyasetten şiir ve müziğe,
gündelik hayattan uzay ve evrene uzanan geniş ilgi alanı
içinde, daldan dala dolaşırken, olaylara, insanlara ve
eşyaya bu mizah gözlüğü ile bakıyor.

192 pages, Paperback

First published January 1, 2005

About the author

7 Haziran 1921’de İstanbul’da doğdu. Öğretmen Nevreste Hanım ile muhasebeci Esat Boysan’ın oğludur. 1939 yılında Pertevniyal Lisesi’ni, 1945’te Güzel Sanatlar Akademisi’ni (Mimar Sinan Üniversitesi’nin Mimarlık Bölümü’nü) bitirdi. Mesleğini 1999’a kadar ara vermeden sürdürdü. Türkiye Mimarlar Odası’nın kurucuları arasında yer aldı; yönetim kurulu üyesi, ilk genel sekreteri ve İstanbul şube başkanı oldu. 1957-1972 yıllarında İstanbul Teknik Üniversitesi’nde ders verdi. Ulusal ve uluslararası mimarlık yarışmalarında ödüller kazandı. Kendi kitaplarını basmak için Bas Yayınları’nı kurdu (1984-93). Aralıksız olarak on yıl Hürriyet ve üç yıl Akşam gazetelerinde köşe yazıları yazdı.

Reviews

[Cansu Kargı · Rating 3 out of 5]

Aydın Boysan ülkemiz için çok kıymetli bir isim; donanımı, konuları ele alışı ve sorun edindiği kavramlar aydın insan duruşu saygıyla anıyorum; lakin ben kitabın kaleme alınışından bütün olarak keyif alamadım.
Düşünsel payda için durduğumuz ortaklık içimde buruk bir his bıraktı.

[Haldun Umut Ağduk · Rating 3 out of 5]

tatlı yazılar, özellikle uyumadan önce…

[Fatih · Rating 3 out of 5]

Çalakalem yazılmış yani bir plan dahilinde değil ama baştan bu durum belirtilmiş ve çok rahatsız etmedi beni. Bir nevi sohbet ettik.

Önsözde toplumdaki sıkıntılı insan oranının yükseldiğinden dem vuruyor ve konular birbirini açıyor, insanlar eskiden imkansızlık zamanı yaptıkları şeyleri bugün çok daha rahatça yapıyorlar ancak herkes mutsuz...

Kendi yaşadığı dönemde "şaibeli" kimse olmadığını iddia ediyor Aydın Bey, ben de gayri ihtiyari gülüyorum :) Liyakat ülkemizde çok çok nadir dönemlerde hatırlandı, bu nadir dönemlerde de ya herro ya merro durumları vardı çoğunlukla.

Bitirişi şu alıntı sözüyle yapmak istiyorum müsaadenizle: "Yaşam, duygulananlara göre bir tragedya, düşünenlere göre ise bir komedyadır."

[Filiz I. · Rating 3 out of 5]

Kitap, onsozunde de belirtildigi gibi herhangi bir konu uzerine yazilmamis. Belirli bir duzeni oomayan karalamalardan ibaret ve bolca fikra iceriyor. Kitapta beni cok rahatsiz eden bir sey oldu. Noktalama isaretlerine redaksiyonda hic mudahale edilmemis. Neredeyse tamami yanlis kullanilmisti ve okumami zorlastirdi. YKY bunu nasil atladi bilmiyorum ama hos olmamis.