What do you think?
Rate this book
Con amore
Láska mladej dvojice, láska k hudbe, láska k životu - teda viacero podôb lásky je námetom aj obsahom podmanivého dielka súčasnej poľskej autorky Krystyny Berwinskej Con amore. Už názov prezrádza, že ide o knihu, v ktorej dôležité slovo má hudba, hudba prednesená zanietene, s láskou, nežne...
160 pages, Paperback
Published January 1, 1979
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
August 25, 2021
Z jakiegoś powodu dotąd myślałam, że "Con Amore" to powieść dla dorastających nastolatek. W bibliotece stoi sobie obok "Ani z Zielonego Wzgórza" i udaje niewiniątko. Tymczasem okazało się, że to bardziej polskie New Adult z lat 70-tych, z rozbieranymi scenami - które, owszem, są skromne przy tych współczesnych, ale jednak są.
Powieść swego czasu ponoć bardzo znana, sfilmowana. Dziś, mocno już przykurzona i raczej zapomniana. No chyba, że się komuś napatoczy, jak mnie, i przeczyta.
"Con Amore" jak na książkę, która lata młodości i popularności ma dawno za sobą, dzieli ze współczesnymi młodzieżówkami jedną cechę - wielotorową narrację w czasie teraźniejszym. Trochę mnie ona tutaj zaskoczyła. Okazuje się, że wcale nie wymyśliła jej Colleen Hoover xD
Powieść Krystyny Berwińskiej opowiada o czwórce młodych ludzi (nie do końca można ich nazwać przyjaciółmi), między którymi sprawy mocno się komplikują, gdy w grę zaczynają wchodzić uczucia. Zośka kocha Andrzeja, Andrzej kocha Ewę, Ewa kocha Grzesia. A Grześ kocha... Najbardziej to chyba fortepian. Tło tych uczuciowych turbulencji jest bowiem bardzo oryginalne: chłopaki zawzięcie ćwiczą na konkurs chopinowski pod okiem ojca Zośki (który zwie swych uczniów też oryginalnie "łajdusami").
Książka jest cieniutka, narracja skupiona na uczuciowej kotłowaninie, czyta się szybko. W losy bohaterów zaangażowałam się jednak bardzo średnio, choć jest dramat, choroba, zazdrość, rywalizacja. Uczucia chłopaka ze wsi do miastowej dziewczyny. Skryta miłość, która gotowa jest czekać... Parę wyjątkowo ładnych fragmentów mnie ujęło, ale muszę stwierdzić, że czytałam "Con Amore" bardziej jako ciekawostkę, niż jako cokolwiek innego. Przenosi odrobinę w przeszłość i nie sposób się nie uśmiechnąć na takie "rewelacje" jak radocha na wsi, bo wysypano drogę żużlem, czy wybieranie się do sklepu po chałwę planowane, niczym jakaś operacja wojskowa xD
Zdaję sobie oczywiście sprawę, że dla poprzednich pokoleń była to poruszająca historia o miłości, ale może faktycznie trochę za bardzo przykryła ją warstewka kurzu?
Powieść swego czasu ponoć bardzo znana, sfilmowana. Dziś, mocno już przykurzona i raczej zapomniana. No chyba, że się komuś napatoczy, jak mnie, i przeczyta.
"Con Amore" jak na książkę, która lata młodości i popularności ma dawno za sobą, dzieli ze współczesnymi młodzieżówkami jedną cechę - wielotorową narrację w czasie teraźniejszym. Trochę mnie ona tutaj zaskoczyła. Okazuje się, że wcale nie wymyśliła jej Colleen Hoover xD
Powieść Krystyny Berwińskiej opowiada o czwórce młodych ludzi (nie do końca można ich nazwać przyjaciółmi), między którymi sprawy mocno się komplikują, gdy w grę zaczynają wchodzić uczucia. Zośka kocha Andrzeja, Andrzej kocha Ewę, Ewa kocha Grzesia. A Grześ kocha... Najbardziej to chyba fortepian. Tło tych uczuciowych turbulencji jest bowiem bardzo oryginalne: chłopaki zawzięcie ćwiczą na konkurs chopinowski pod okiem ojca Zośki (który zwie swych uczniów też oryginalnie "łajdusami").
Książka jest cieniutka, narracja skupiona na uczuciowej kotłowaninie, czyta się szybko. W losy bohaterów zaangażowałam się jednak bardzo średnio, choć jest dramat, choroba, zazdrość, rywalizacja. Uczucia chłopaka ze wsi do miastowej dziewczyny. Skryta miłość, która gotowa jest czekać... Parę wyjątkowo ładnych fragmentów mnie ujęło, ale muszę stwierdzić, że czytałam "Con Amore" bardziej jako ciekawostkę, niż jako cokolwiek innego. Przenosi odrobinę w przeszłość i nie sposób się nie uśmiechnąć na takie "rewelacje" jak radocha na wsi, bo wysypano drogę żużlem, czy wybieranie się do sklepu po chałwę planowane, niczym jakaś operacja wojskowa xD
Zdaję sobie oczywiście sprawę, że dla poprzednich pokoleń była to poruszająca historia o miłości, ale może faktycznie trochę za bardzo przykryła ją warstewka kurzu?
Displaying 1 - 1 of 1 review