جدالی که در عالم شعری مدرن ژاپن بر سر میزان تعهد هایکو به صرف توصیف شکل گرفت - عده ای هایکو رو با دریافت های درونی پیوند زدند و عده ای از اونور گفتند صرف توصیف -، جذابیت هایکوهای مدرن رو برای من مختلف کرده. به همین دلیل جذابیت هایکوهای این مجموعه برای من یکجور نیست. کلا توصیف محض جذابیت کمتری برام داره از توصیف آمیخته به امور انسانی. اما این هم همیشگی نیست چون گاهی یک توصیف تازگی و کوبندگی شدیدی داره که هایکو را بی نظیر می کنه
برای همین نمیتونم بگم چرا این مجموعه خوب و عالی نیست صرفا می تونم بگم هایکوهای معمولی درش زیاد بود و هایکو خوب و حتی عالی هم داشت. شاید تک تک بتونم بیشتر توضیح بدم که چرا این یا آن هایکو برام جالب نبود
اگر بخوام از چند هایکوسرا با هایکوهای جالب در این مجموعه نام ببرم این اسم ها رو می گم: کووبوتا مان تارو، تومی یاسو فوسه، ناگاتا کوئی و مورسای سه. البته این ها فقط نمونه اند و شاید هایکوهای دیگرشان جالب نباشد - من حتی همه ی هایکوهای این افراد در کل مجموعه را چک نکردم. صرفا چند هایکو ذیل این نام ها که دنبال هم آمده بودند باعث شد این یا آن اسم را وارد این فهرست کنم