Weer een keer naar dit boek geluisterd en er weer net zoveel van genoten als vorige keer.
Centraal thema van Marjan Berks columns is geld. Over hoe ze met geld omgaat, over geld dat ze niet heeft en geld dat ze wel heeft. Marjan Berk vertelt op een grappige manier over haar leven. Aan de ene kant ben ik wel een beetje jaloers op haar zorgeloze manier van leven. Toch is dat ook haar kracht en ik heb dan ook erg genoten van haar boek.
Ik geloof niet dat er een vrouwelijke columnist is over wie ik razend enthousiast ben. Ja, Sheila Sitalsing, maar die schrijft niet over haar privé-besognes. Alle andere die ik ken, doen dat meestal wel (Witteman, Brandt Corstius, Hoeke, Cornelisse). Geen van hen sla ik over als ik de krant lees, maar missen doe ik ze ook niet. Zij zijn een beetje als kennissen die je een of twee keer per jaar op de verjaardag van een gemeenschappelijke vriend treft en die je daardoor en beetje leert kennen en ook wel aardig vindt, maar meer ook niet. In deze categorie valt Marjan Berk. In dit boekje heeft het over haar relatie met geld. Alles is heel begrijpelijk en ook wel geestig opgeschreven, maar als we een en/of rekening zouden hebben, kregen we gauw ruzie. Las het ‘boekje s avonds voor. Stukjes waren precies lang genoeg. De titel slaat op het happy end.