Bordeaux met ijs

by A.L. Snijders

Bordeaux met ijs is de tweede verzameling zkv's en omvat alle zeer korte verhalen uit 2005 en 2006. Toevallig zijn het er precies 200. Het kortste verhaal heeft niet meer dan 17 woorden. Snijder's zoon Marcus maakte tekeningen bij de nieuwe verhalen, even eigenzinnig en recht op het doel af als de zkv's: geen gezeur, als het klaar is, is het afgelopen.

flaptekst AFdH Uitgevers, paul Abels, Martien Frijns

410 pages, Paperback

First published November 1, 2008

About the author

The Dutch writer A.L Snijders, pseudonym of Peter Cornelis Müller (Amsterdam 1937), was the master of the Very Short Story (Zeer Kort Verhaal, ZKV). He published columns in several newspapers since the 1980's. Editor Thomas Rap published them in 4 books in de nineties. Since 2006 the columns have been republished in several books.


In November 2010 A.L. Snijders received the Dutch Constantijn Huygensprize for his entire oeuvre, but specifically for his Very Short Stories.

A.L. Snijders lived in Klein Dochteren.

Reviews

[Ruud · Rating 4 out of 5]

Minimaal één zkv'tje aan het begin van iedere dag en die dag kan niet meer stuk ...

Een voorbeeld. ....
ZKV (Zeer Kort Verhaal) Pag.262

11.04 ONAANRAAKBAAR

In het ziekenhuis ligt een volstrekt eenzame man. Hij krijgt geen bezoek en praat met niemand. Een min of meer natuurlijke impuls is medelijden, bij mij ten minste. Maar deze man is onaanraakbaar, hij is niet ontvankelijk voor medelijden. Jezus, wat weet ik toch weinig, ik kom er nu pas achter, aan het eind van mijn leven, dat het bij medelijden niet alleen gaat om het geven maar ook om het ontvangen, dat heb ik nooit geweten. Deze man is geheel alleen, en dat kan hem niets schelen; thuis is hij ook alleen, hij heeft geen  vrouw en kinderen. Hij laat zijn televisietoestel en telefoon niet activeren, hij heeft geen zin in schone kleren, hij gaat niet in op de suggestie van de verpleegster een wandelingetje op de gang te maken, hij doet de vuile papiertjes waarin hij hoest niet in het daarvoor bestemde zakje, hij wil niks. Maar hij is niet apathisch, zijn ogen bevatten leven. Als hij mij belangstellend aankijkt, knik ik een groet, maar hij reageert niet, hij kijkt ook niet weg. hij blijft mij onbeweeglijk en belangstellend aankijken. Hij rochelt wel verschrikkelijk, in zijn borst moet het een janboel zijn van vellen en slijm. Hij ligt op een zaaltje van zes. Eén nacht, want dan wordt hij door de verpleging naar een eenpersoonskamer verplaatst. 'Dat is beter voor u', zegt de verpleegster. Maar dat is niet waar, het is beter voor de vijf andere patiënten, want die worden gek en angstig van één die niet praat maar wel kijkt.

[Huibert · Rating 5 out of 5]

Ja. Vijf sterren. Snijders is een van die zeldzame auteurs waardoor je de wereld werkelijk anders ervaart. Zoals na het lezen van Brusselmans is iedereen die je vervolgens tegenkomt gereduceerd tot de onnozele stumper die hij/zij in feite is. En wat zou mijn moeder van Snijders hebben gehouden.

[Marc Bosma · Rating 2 out of 5]

Hier was ik erg nieuwsgierig naar. Misschien had ik te hoge verwachtingen, maar mij spreekt het niet aan.

[Bas · Rating 4 out of 5]

Fijn hoor, beetje verslavend die ZKV’s. Zinnen die hout snijden. Onverwachte vondsten.

[Brechtje Spoorenberg · Rating 2 out of 5]

Ik kwam er niet zo goed doorheen...