Spoorloos

by Fleur Bourgonje

Debuut van Fleur Bourgonje, waarvan de titel 'Spoorloos', concreet slaat op het verdwijnen van mensen in Zuidamerikaanse dictaturen. Vijftien samenhangende verhalen, samengebracht onder een titel.

108 pages, Paperback

First published January 1, 1985

About the author

Nederlands prozaschrijfster, dichteres en vertaalster (Achterveld, 1946).

Reviews

[Bookguide · Rating 5 out of 5]

Wat ben ik blij dat ik dit boek meegenomen en gelezen heb, want het is erg mooi, weemoedig en soms wel poëtisch geschreven. Elk hoofdstuk staat op zich haast alleen, maar geleidelijk aan wordt een geheel gevormd dat een indruk geeft van het leven van de allerarmsten en politieke activisten in Zuid-Amerika. Zonder gruwelijke beschrijvingen, worden de verschrikkingen en de verdwijningen van tegenstanders van het militair bewind in Chile (en Argentinië? - dat was me niet helemaal duidelijk) beschreven aan de hand van incidenten en personen in het leven van het hoofdpersoon, Hanna. Door het hele boek is de thema 'onderdrukking' aanwezig, en later wordt het duidelijk dat Hannas redenen voor gevlucht, strijd en verdwijnen al in haar kinderjaren gelegd zijn. En aan het eind gebeurt er iets heel ergs voor Hanna op een persoonlijk niveau, maar niet dat wat je verwacht, en ik vraag me af wat ze vervolgens gaat doen. Gaat ze terug naar het verleden, of is ze nu eindelijk helemaal losgekomen van haar verleden?

Een citaat over de gevoelens van een moeder (in een gevangenis) over haar ongeboren kind:
"Al pratend begon ik aan je te wennen. Je vulde mijn eenzaamheid op met je ongeduldige bewegingen in de richting van de vrijheid. Bij het wakker worden begon ik zelfs op je te rekenen. Je hoorde bij me zoals de littekens op mijn huid en het onrustige kloppen van mijn hart. Ik had mijn maanden en mijn dagen op jou afgestemd.
En nu ben je geboren. Vandaag heb je mij de vrijheid afgedwongen die ik voor mezelf niet heb."

Dit boek komt onder de noemer "kort maar krachtig", en is één van de beste boeken dat ik dit jaar gelezen heb!

[Aquilegia · Rating 5 out of 5]

Ik heb zes bladzijden gelezen over de familie van Hanna en het is nu al zo mooi. ik maak lichte vergelijkingen met 'Alles is verlicht, de vrouwen en hier het Gelderse platteland.

Nu op blz. 90. We zitten in Zuid-Amerika sober, precies vertelde intense fragmenten uit het harde leven, vooral voor vrouwen. Afgeronde verhalen, geen woord te veel, beleefd, gezien of gehoord door Hanna, die zelf ook haar leven probeert te vinden.Het hoofdstuk 'Lorenza' is wonderschoon. Ook in 1985 kon Fleur al Schrìjven. :

'Bij het op een na laatste huisje van een straat zonder naam bonkten de kinderen met hun vuisten op de deur en stormden naar binnen. Fatima zat op me te wachten met een halfvolle fles Pisco, empenada's en een stuk dieprode watermeloen.' (blz 29)

'De week erop was er geen olie meer, en opnieuw kamde Lorenza 's ochtends haar vlechten los. Ze strooide wat extra graan in de vogelkooi, bracht het meisje naar de buurvrouw en zei tegen don Pedro:"ik zal proberen voor het donker thuis te zijn. Maar je moet je niet ongerust maken als ik pas morgenochtend kom." ' (blz. 74)