What do you think?
Rate this book
ทางนฤพาน
นิยายธรรมะเรื่องแรกสุดของคุณดังตฤณ - "เกาทัณฑ์เป็นหนุ่มอัตตาสูงที่เริ่มเบื่อความสมบูรณ์แบบ แพตรีเป็นสาวน้อยที่คอยรักแท้จากอดีตชาติ เรือนแก้วเป็นสาวไฟแรงที่สับสนกับความต้องการของตนเอง แต่ละคนมีความทุกข์เพิ่มขึ้นอีกหลังจากโคจรมาพบกัน"
522 pages, Unknown Binding
5 people are currently reading
28 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
April 24, 2016
ถ้าเป็นในแง่การอธิบายธรรมะ (ที่ค่อนข้างละเอียดเอามากๆ) นิยายเรื่องนี้น่าจะได้คะแนนเต็ม
แต่ถ้าความรู้สึกส่วนตัว ก็ยังมีบางจุดที่ทำให้ไม่สามารถให้คะแนนเต็มได้ในเรื่องนี้ ไม่ว่าจะความรักที่หักไปมาแล้วลงเอยแบบตามขนบ หรือsubplot บางอย่างที่จู่ๆ ก็โผล่มา (คนร้ายยาเสพติด)
อันนี้คือความ "รู้สึก" ส่วนตัวว่าปมตัวละครมันโผล่มาแปลกๆ โอเคมีเรื่องภพชาติมาเกี่ยว แต่เวลาตัวละครพูดว่ารัก หรือแสดงว่ารัก...สงสัยมันเป็นรักอีกแบบหนึ่ง ที่เราอ่านแล้วไม่เข้าใจ เพราะมันเต็มไปด้วยเหตุผลและเรื่องราว เพื่อจะบอกว่าตัวละคร "รัก" กัน
แต่...ถ้าถามในฐานะคนอ่าน เรารู้สึกเหมือนสิ่งต่างๆ มากมายจัดขึ้นเพื่อบอกว่ารัก แต่ในความรู้สึกเรา...เราไม่รู้สึกเช่นนั้น
"ไม่อิ่ม" เป็นความรู้สึกทั้งของเราหลังอ่านเรื่องนี้จบ และคงจะสะท้อนภาวะของตัวละครด้วยว่าไม่ว่าอย่างไร โลกอยู่ในภาวะพร่องเสมอ อย่างพระเอกเองที่ตอนท้ายยูเทิร์นมาหาแพตรี แต่ลึกๆ ก็หวังจะไปสวรรค์เพื่อเจอเรือนแก้ว (เข้าใจว่าจะสะท้อนว่าเขาจะวนเวียนไปอีกนาน เพราะโลกนี้พร่องเสมอ) ดังนั้นเมื่อรู้จุดลงเอยว่าสุดท้ายแล้วแพตรีก็ยอมจำนนจะรักเขาต่อ เราก็อดไม่ได้จะ...ว้า...เพราะความจริงเธอมีทางที่ดีให้เลือกไป ไม่ใช่มีแต่เส้นทางนี้
(ส่วนตัวเราคิดว่าเกาทัณฑ์กับแพตรี ดูธาตุไม่ค่อยไปกันได้เท่าไหร่ ความจริงแพตรีมีความเป็นผู้ชายมากกว่าด้วยในแง่ความหนักแน่น ส่วนเกาทัณฑ์มีความเป็นผู้หญิงในแง่ความคิดที่เยอะไปสักหน่อย)
อย่างไรนี่ก็เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวอันไร้สาระของเราเท่านั้น อาจจะเพราะเป็นนักอ่านตามขนบ ตัวละครที่ประทับใจมักเป็นคนที่จิตใจเข้มแข็งเด็ดขาด (ประมาณตัวละครของทมวันตี) พออ่านแนวนี้ดูบ้างก็เลยอาจมีส่วนถูกจริตบ้างไม่ถูกจริตบ้างเท่านั้น
แต่ถ้าความรู้สึกส่วนตัว ก็ยังมีบางจุดที่ทำให้ไม่สามารถให้คะแนนเต็มได้ในเรื่องนี้ ไม่ว่าจะความรักที่หักไปมาแล้วลงเอยแบบตามขนบ หรือsubplot บางอย่างที่จู่ๆ ก็โผล่มา (คนร้ายยาเสพติด)
อันนี้คือความ "รู้สึก" ส่วนตัวว่าปมตัวละครมันโผล่มาแปลกๆ โอเคมีเรื่องภพชาติมาเกี่ยว แต่เวลาตัวละครพูดว่ารัก หรือแสดงว่ารัก...สงสัยมันเป็นรักอีกแบบหนึ่ง ที่เราอ่านแล้วไม่เข้าใจ เพราะมันเต็มไปด้วยเหตุผลและเรื่องราว เพื่อจะบอกว่าตัวละคร "รัก" กัน
แต่...ถ้าถามในฐานะคนอ่าน เรารู้สึกเหมือนสิ่งต่างๆ มากมายจัดขึ้นเพื่อบอกว่ารัก แต่ในความรู้สึกเรา...เราไม่รู้สึกเช่นนั้น
"ไม่อิ่ม" เป็นความรู้สึกทั้งของเราหลังอ่านเรื่องนี้จบ และคงจะสะท้อนภาวะของตัวละครด้วยว่าไม่ว่าอย่างไร โลกอยู่ในภาวะพร่องเสมอ อย่างพระเอกเองที่ตอนท้ายยูเทิร์นมาหาแพตรี แต่ลึกๆ ก็หวังจะไปสวรรค์เพื่อเจอเรือนแก้ว (เข้าใจว่าจะสะท้อนว่าเขาจะวนเวียนไปอีกนาน เพราะโลกนี้พร่องเสมอ) ดังนั้นเมื่อรู้จุดลงเอยว่าสุดท้ายแล้วแพตรีก็ยอมจำนนจะรักเขาต่อ เราก็อดไม่ได้จะ...ว้า...เพราะความจริงเธอมีทางที่ดีให้เลือกไป ไม่ใช่มีแต่เส้นทางนี้
(ส่วนตัวเราคิดว่าเกาทัณฑ์กับแพตรี ดูธาตุไม่ค่อยไปกันได้เท่าไหร่ ความจริงแพตรีมีความเป็นผู้ชายมากกว่าด้วยในแง่ความหนักแน่น ส่วนเกาทัณฑ์มีความเป็นผู้หญิงในแง่ความคิดที่เยอะไปสักหน่อย)
อย่างไรนี่ก็เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวอันไร้สาระของเราเท่านั้น อาจจะเพราะเป็นนักอ่านตามขนบ ตัวละครที่ประทับใจมักเป็นคนที่จิตใจเข้มแข็งเด็ดขาด (ประมาณตัวละครของทมวันตี) พออ่านแนวนี้ดูบ้างก็เลยอาจมีส่วนถูกจริตบ้างไม่ถูกจริตบ้างเท่านั้น
December 19, 2018
ขึ้นต้นเรื่องด้วย "ชายที่บังคับฝัน รู้ตัวว่ากำลังฝัน ด้วยสติระลึกรู้" ก็ทำให้น่าติดตามแล้ว
ตัวละครจะมีไม่มาก เน้นแนวเรื่องธรรมะแท้ๆ คือเส้นทางเดินสู่การนิพพาน
ถ้ามีพื้นอยู่บ้างจะอ่านสนุกและได้สาระอย่างยิ่งยวด อาจเป็นแนวทางให้ลองอ่านค้นคว้าแนวทางปฏิบัติธรรมแบบหลุดพ้นอย่างแท้จริง
หนังสือเน้นสถาวะธรรมมากไปหน่อย เนื้อเรื่องจึงเดินไปไม่ค่อยสุด
โดยเฉพาะตอนจบ น่าจะยืดไปอีกนิด
ตัวละครจะมีไม่มาก เน้นแนวเรื่องธรรมะแท้ๆ คือเส้นทางเดินสู่การนิพพาน
ถ้ามีพื้นอยู่บ้างจะอ่านสนุกและได้สาระอย่างยิ่งยวด อาจเป็นแนวทางให้ลองอ่านค้นคว้าแนวทางปฏิบัติธรรมแบบหลุดพ้นอย่างแท้จริง
หนังสือเน้นสถาวะธรรมมากไปหน่อย เนื้อเรื่องจึงเดินไปไม่ค่อยสุด
โดยเฉพาะตอนจบ น่าจะยืดไปอีกนิด
Displaying 1 - 2 of 2 reviews