Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο ένα πράγμα είναι σίγουρο. Από τις δώδεκα ιστορίες άλλες θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό μου, σα να τις έζησα εγώ κι άλλες θα ξεχαστούν σε μερικές μέρες και δεν ξέρω αν θα έχω ποτέ τη διάθεση να ανατρέξω στις σελίδες του βιβλίου για να τις θυμηθώ. Κάποιες απ’ αυτές τις ιστορίες θα συγκινήσουν κι άλλες απλά θα περάσουν απαρατήρητες.
Οι πρώτες εφτά ιστορίες είναι δημιουργήματα τις φαντασίας του συγγραφέα. Θα μπορούσαν να έχουν συμβεί στην πραγματικότητα. Θα μπορούσαν όμως κι όχι. Ιστορίες που στο μεγαλύτερό τους βαθμό αναφέρονται και διαδραματίζονται σε πολύ μακρινές δεκαετίες.
Οι επόμενες πέντε είναι εμπνευσμένες από πραγματικά γεγονότα και καταστάσεις που έχει βιώσει ο συγγραφέας, κυρίως κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων. Καταστάσεις και γεγονότα που πραγματικά έχουν συμβεί, αλλά που θα μπορούσαν να βρίσκονται στη φαντασία του.
Σε ορισμένες απ’ αυτές τις ιστορίες θα συναντήσετε πράγματα οικεία, γνώριμα. Πράγματα, που αν όχι ακριβώς έτσι όπως τα περιγράφει ο συγγραφέας, εν μέρη, όλοι μας τα έχουμε βιώσει, τα έχουμε ζήσει, έχουμε κλάψει κι έχουμε γελάσει μ’ αυτά. Στις υπόλοιπες όμως, δυστυχώς, πολύ πιθανόν να μην σας αγγίξει τίποτα. Με την ανάγνωσή τους και μόνο και πριν προλάβετε να φτάσετε στο τέλος τους, να έχετε κουραστεί.
Σε γενικές γραμμές ένα μέτριο βιβλιαράκι, με συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα. Μια συνεχής εναλλαγή αισθημάτων και διάθεσης η οποία δεν σε αφήνει να απολαύσεις την κάθε σελίδα και πολύ περισσότερο, δεν καταφέρνει να μείνει αναλλοίωτο στη μνήμη σου.