โปรดอ่านใต้แสงเทียน เพราะผมเขียนใต้แสงดาว

by ทรงกลด บางยี่ขัน

100 ความเรียงแบบเหงาๆ เศร้าแบบอุ่นๆ ในรอบ 10 ปี คัดสรรจาก 82 ตอนดั้งเดิมจาก นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา และ นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก และแถมอีก 18 ตอนใหม่ที่ยังไม่เคยตีพิมพ์รวมเล่มที่ไหนมาก่อนนับได้ทั้งหมดร้อยตอนรวมไว้ในเล่มเดียวกัน น่าจะเป็นหนังสือเล่มสำคัญสำหรับนักสะสม โดยเฉพาะผู้ที่นิยมเสพสุนทรีย์และความโรแมนติกในตัวหนังสือ

Genres: Nonfiction

480 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Associated Names:
* ก้อง คาร์ ไว
* ทรงกลด บางยี่ขัน

Reviews

[moomooread · Rating 3 out of 5]

ชื่นชมการใช้คำใช้ภาษาของเขานะ แม้ว่าหลายครั้ง (กว่า 60% ของเล่ม) จะรู้สึกดูฝืนๆ (มากๆ) ก็เถอะ เป็นเล่มรวมความเรียงที่ชอบโยงมาเรื่องความรักและความสัมพันธ์ในตอนท้าย

แต่รู้สึกขัดใจตรงที่ตอนอ่านเพราะมันไม่ค่อย smooth เลยอะ เหมือนเพื่อนที่เล่าเรื่องไปเรื่อยๆ ละขมวดปมเรื่องหัวใจ ความรู้สึกต่างๆ นานา

อยากให้ลองนึกภาพดินสอเปลี่ยนไส้ ที่ตัวโครงนอกเป็นด้ามใสๆ ละด้านในเป็นท่อนพลาสติกหลากสี แต่ละเรื่องเป็นแบบนั้นเลย รวมกันเป็นแท่งนะ แต่ wobble ไม่หนักแน่น ไม่มั่นคง หาอะไรไม่ค่อยได้

นี่รู้สึกอ่านละน้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง แต่ก็เข้าใจว่าบางคนไม่ได้อ่านเอาผักบุ้งไง อาจจะอ่านเพราะอยากเล่นน้ำเฉยๆ ก็ได้

สรุปคือถ้าอยากอ่านเอาผักบุ้งก็ไปอ่านเล่มอื่น ถ้าอ่านเอาแบบคลายเครียด เบาสมอง ไม่คิดอะไรมากก็อ่านได้ แต่บอกก่อนว่าเล่มนี้ 400+ หน้านะ ขนาดอ่านเล่นยังเอียนอะคิดดู อ่านจนท้อ

*แอบมีฟีลนิ้วกลมที่ไม่ได้นิ้วกลมจ๋า แต่เล่นกับภาษาหนักมาก

[MonoNoAware · Rating 2 out of 5]

หนังสือบางเล่ม ก็อาจเหมาะกับเราแค่ในบางช่วงบางวัย หรือบางเวลาเท่านั้น ฉันอาจอ่านหนังสือเล่มนี้ช้าไป เพราะฉันในวัย 30 ก็ไม่อินเสียแล้ว เลยนึกย้อนไปว่าถ้าได้อ่านในวัย 20 ในสายตาเราหนังสือเล่มนี้คงจะโครตเจ๋งไปเลย

ในความรู้สึกคือ คนเขียนก็คงพยายามเขียนให้เท่ตามสไตล์นักเขียนในรุ่นนั้น แต่เนื้อหาที่ได้กลับบางเบา และเบาบาง จนแทบจะไร้ตะกอนให้ตก ถ้าให้กล่าวแบบใจร้ายคือ ไม่ได้อะไรจากหนังสือเล่มนี้เลย นอกจากภาษาที่อ่านแล้วลื่นไหล น่าอ่าน หนังสือเวอร์ชั่นใหม่ปกสวย กระดาษดี และมีกลิ่นหอม จนแอบดมอยู่ตลอดๆ ระหว่างอ่าน

แต่ยังไงก็ชอบชื่อหนังสือมากๆ เลยล่ะ

//ผิดที่เราเจอกันช้าไป

[Sipah Yooyoung · Rating 2 out of 5]

รู้สึกว่าภาษาเขียนที่ใช้ค่อนข้างลอยมาก ถ้าอ่านหนังสือเล่มนี้ตอนอายุไม่เกิน 20 อาจจะชอบมาก แต่เรามาอ่านหนังสือเล่มนี้ตอนอายุ 36 เลยรู้สึกว่าหนังสือค่อนข้างเลื่อนลอย และเพ้อฝัน และใช้คำฟุ่มเฟือยจนเอียน

บทความที่พูดถึงไม่ค่อยสอดคล้องกับ Key message ที่ต้องการนำเสนอจริงๆนอกจากภาษาที่สวย กับ จินตนาการที่ชวนให้รู้สึกถึงความโรแมนติกผ่านความลำบากบางตอน และเรื่องราวในอดีต

ไม่รู้สึกคุ้มค่าที่จะซื้อเก็บ

[Weerawat Yodmun · Rating 4 out of 5]

"โปรดอ่านใต้แสงเทียน เพราะผมเขียนใต้แสงดาว"
บันทึกเล่ามุมมองของเรื่องราวต่างๆ ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ เช่น เม็ดฝน มด แมลง ไปจนถึงเรื่องใหญ่ๆ ดังๆ เช่น ทะเล ภูเขา ดวงดาว ระเบิด
ส่วนตัวคิดว่าเล่มนี้เหมาะกับการอ่านช้าๆ ทีละเรื่อง (เรื่องละสามถึงสี่หน้า) ด้วยภาษาที่ใช้ ทั้งการเล่นคำ เรียงคำสลับคำต่างๆ ทำให้มันมีความหมายมากกว่าเดิม
อีกอย่างที่รู้สึกคืออ่านไปแล้วนึกถึงเสียงพากย์เวลาเราดูสารคดีครับ บอกไม่ถูกแต่รู้สึกได้😸

[Benya K. · Rating 3 out of 5]

คุณทรงกลดช่างสรรหาคำมาใช้ ลูกเล่นแพรวพราวจนบางอันก็งงว่าคิดได้ยังไงเนี่ย ตอนแรก ๆ ก็อู้หูอ้าหาแต่อ่านไปเรื่อย ๆ มันเหมือนกับเอียนคลังคำ😂 บอกไม่ถูก คิดว่าถ้าแบ่งอ่านทีละน้อยน่าจะดีกว่าอ่านรวดเดียว อาจจะวันละบทสองบทอะไรอย่างนี้ (หรือปกติรวมความเรียงเค้าไม่อ่านรวดเดียวกันอยู่แล้วนะ?)​

สำหรับเนื้อหาไม่ค่อยอิน อาจจะด้วย age gap.. แต่คิดว่าถ้าคนรุ่นอายุสัก 30 มาอ่านอาจจะอินมาก มีความ nostalgic เห็นบรรยากาศสมัยที่ทุกอย่างยังไม่เป็นดิจิทัลเหมือนทุกวันนี้

[Sak · Rating 4 out of 5]

รวมบทความขนาดสั้น ใช้ภาษาที่อ่านง่าย แต่บางบทความโดยเฉพาะบทความในช่วงแรกของการเขียนยังดูไม่ลงตัว แต่บทความในระยะหลังมีเป้าหมายประเด็นน่าสนใจ รวมทั้งวิธีการนำเสนอเรื่องราวผ่านมุมมองที่น่าสนใจของผู้เขียน

[MT · Rating 2 out of 5]

- แง๊ อารมเหมือนอ่านนิ้วกลมกับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาของอาย กมลเนตร คือไม่ใช่คนทัศนะคติแบบนั้นอะ

[REMEMI3ER · Rating 4 out of 5]

หนังสือเล่มนี้รวบรวมมาจากเล่ม นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา และ นั่งฝั่งตะวันตื่น ยืนฝั่งตะวันตก กับตอนใหม่ที่พี่ก้องเขียนเพิ่มมา เป็นหนังสือที่อบอุ่น น่ารักและเต็มไปด้วยความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งรอบข้าง ผู้คน และสถานที่

รู้ไหมตอนอ่านคำโปรยด้านหลังหนังสือก่อนอ่านกับหลังอ่านมันให้ความรู้สึกไม่เหมือนกันเลย พี่ก้องเป็นหนึ่งคนที่ร่ำรวยด้วยความทรงจำจริงๆ

“ร่ำรวยเงินทอง อาจไม่มีความสุขเท่าครอบครองความทรงจำดีๆแค่เรื่องเดียว” :)

[Boon · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือของนักเขียนที่เรียกได้ว่าเป็นนายของภาษาอย่างแท้จริง ทุกบทมีการใช้คำศัพท์ คำพ้อง รูปแบบการเขียน ที่ทำให้รู้สึกประทับใจได้ตลอด หนังสือออกแนวอุ่นๆ เหงาๆ เบาๆ ไม่ลึก ไม่เข้มข้นมาก

เหมาะกับอ่านตอนฝนตก

[jorrjan · Rating 5 out of 5]

ไม่รู้จะหักอะไร
รูปสวยมาก เขียนดีมาก อ่านเพลินมาก อบอุ่นมาก

ชอบเป็นพิเศษ
-คนที่คงที่
-ช่างกล้อง
-ต้มส้มแสนรัก
-ฝากเขาสอยดาว

อ่านเถอะ

[Atisak Chuengpattanawadee · Rating 2 out of 5]

เราแก่เกินไปสำหรับหนังสือเล่มนี้
ลีลาภาษาเยอะเกินนน
แต่น่าจะเป็นหนังสือที่ดีสำหรับคนที่ชอบ

[TC · Rating 1 out of 5]

พยายามเปิดใจทนอ่าน แต่ไม่ไหวกับภาษาที่ฟุ้งและใช้อย่างสุรุ่ยสร่าย จนไม่ได้ใจความอะไรเท่าไหร่

[Path Kittinat · Rating 5 out of 5]

=ชอบแบบ Bias สุดๆ 5555

[Vii Prapawee · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือเล่มแรกที่ได้อ่านผลงานของคุณทรงกลด และก้เป็นอีกเล่มหนึ่งที่ทำให้จิดตาม เร็วๆนี้จะสอย ที่นี่ที่รัก มาอ่านคะ :D

[Ralyn Popy · Rating 3 out of 5]

โรแมนติค อ่านไปเรื่อยๆ เป็นโรแมนติคแบบเรื่อยๆไม่หวือหวา แต่อมยิ้มได้ตลอดเล่ม

[Warisa Phumeeseen · Rating 5 out of 5]

หนังสือเขียนได้น่ารักดีนะ มีหลายตอนที่ประทับใจ