หนี้รักพรางใจ

by พิณณ์อวี

"พิชอร"โปรแกรมเมอร์สาวที่เพิ่งเรียนจบและเดินทางกลับจากประเทศอเมริกาสู่อ้อมกอด อันอบอุ่นของ ครอบครัวกลับต้องพบกับข่าวร้าย เมื่อครอบครัวของเธอที่เธอรับรู้มาตลอดว่าสุขสบายดีนั้น ได้โกงเงินบริษัทหนึ่งเพื่อส่งเสียเธอร่ำเรียนจนจบ และพ่อของเธอจะถูกจับเข้าคุกหากไม่สามารถชำระหนี้สินดังกล่าวทั้งหมดได้ เธอจึงขอเจรจากับคู่กรณี "ธาวิน" ประธานกรรมการบริษัทคนใหม่ของบริษัท แต่ก็ยืดเวลาได้ไม่นานพออย่างที่เธอต้องการ

ธาวินจึงเสนอข้อแลกเปลี่ยนที่หยามหมิ่นศักดิ์ศรีและคุณค่าของครอบครัวพิชอรยิ่งนัก ด้วยการให้เธอมาเป็นคู่นอนของตนแลกกับหนี้สินและการที่พ่อเธอไม่ต้องเข้าคุก

แม้พิชอรจะปฏิเสธ แต่ท้ายที่สุดแล้วด้วยยอดเงินที่สูงมากและเวลาที่จำกัด ทำให้เธอต้องตอบรับข้อเสนอ ซึ่งในระหว่างนั้นเอง เธอได้พยายามเก็บหอมรอมริบเงินจากการทำงานและเงินจากการขายโปรแกรมคอมพิวเตอร์

ช่วงเวลาที่ทั้งคู่ต้องอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกของธาวินค่อย ๆ แปรเปลี่ยนจากเกลียดชัง เป็นความรักที่เขาไม่รู้ตัว จนเมื่อวันหนึ่งที่พิชอรเก็บเงินครบเพื่อไถ่ตัวเองให้เป็นอิสระและเดินจากไป ธาวินจึงพึ่งค้นพบความรู้สึกของตัวเอง ธาวินพยายามปรับความเข้าใจ แต่จะสำเร็จหรือไม่เมื่อบาดแผลที่เขาทำร้ายเธอนั้นลึกเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด

336 pages

First published January 1, 2010

Reviews

[Uminaka16 · Rating 3 out of 5]

เป็นแนวน้ำเน่ายุงชุมขนานแท้ นางเอกขายตัวเองใช้หนี้ ถูกข่มเหงร่างกายและจิตใจเหมือนไม่ใช่คน แน่นอนว่าสิ่งที่พระเอกทำไป....'เพราะรัก' ไง แต่แสดงไปอีกอย่าง นางเอกถึกเหมือนซอมบี้ไม่กินไม่นอนก็ได้ พอผ่านครึ่งเล่มปุ๊บ เรื่องราวพลิกตลบ พระเอกกลับตัวกลับใจเมื่อนางเอกปลดแอกตัวเองสำเร็จอย่างสวยๆ และต้องเป็นฝ่ายง้องอน เอาอกเอาใจ ซึ่งช่วงนี้สำหรับเราน่าเบื่อ 555 รู้สึกเนื้อเรื่องไม่เดิน วนเวียนแต่การพร่ำรักของพระเอก แถมยังใส่พล็อตความจำเสื่อมเข้าไปอีก

เรื่องนี้นางเอกเป็นโปรแกรมเมอร์เทพ แต่ในเรื่องไม่สามารถบรรยายให้เห็นความเทพได้ มีแต่การบรรยายลอยๆ ว่าโปรแกรมดีมาก ขายได้เงินเยอะ แต่ไม่มีรายละเอียดอะไรเลย และรายละเอียดในวงการ IT ก็ไม่สมจริงหลายจุด ไม่ว่าจะเรตเงินเดือนของนางเอก หรือการติดต่อจ้างงาน การส่งมอบงานให้พนักงานทำจ๊อบ พอดีเราคนอ่านทำงานอยู่แวดวงนี้อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆ

สิ่งที่ดีซึ่งเป็นจุดเด่นของนักเขียนคือการพรรณนาความเจ็บปวดของนางเอก อ่านแล้วอิน เศร้า สงสารเห็นใจ แต่พอเป็นฝั่งพระเอกบ้าง สงสารไม่ลง ได้แต่สมน้ำหน้า 555

สรุปคือชอบครึ่งเล่มแรก ส่วนครึ่งเล่มหลังต้องพยายามอ่านให้จบค่ะ

[Artanya · Rating 3 out of 5]

พระเอกก็ยังน่าตื๊บเหมือนทุกเรื่องที่ผ่านมา // ไม่รู้ทำไมรู้สึกมันเฝือๆ ถ้าได้อ่านเมื่อนานมาแล้วอาจไม่รู้สึกแบบนี้