به فهم من «فلسفه» به معنایی که در غرب داریم، در ایران نداشتهایم. گرچه اندیشمندان فراوانی در ایران زیستهاند، ولی همچنان به فهم من اندیشندن این اندیشمندان بر محور یا محورهایی متمرکز بوده که ارزشافزودهی فلسفویای برای انسان به عنوان موجودی ارزشمند، به دست نمیدهند.
این کتاب هم همانطور که از نامش پیداست بیشتر تاریخ فلاسفهی ایرانی یا کسانیست که نویسنده فلاسفه مینامد تا تاریخ فلسفه. پر از حشویات و لفاظیها و حاشیهرویهای غیر مفید است.
به لحاظ ساختاری و ویراستاری از ضعیفترین کتابهاییست که خواندم. لحن ناهمگون ، ساختار به همریخته، اشتباهات فراوان رسمالخطی و تایپی در سراسر کتاب به چشم میخورند.
به هر صورت، سیر اندیشه در هر سرزمینی و در هر سر یا سرهایی که پرورش یافته باشد و به هر شکلی که تبدیل به عینیت شده باشد، همچنان خواندنیست. امید داشتم که از سیر اندیشه در ایران چیزی بخوانم، تحقیق شخصی من را به این کتاب رساند که بسیار کتاب ضعیفی بود. امیدوارم منبع بهتری وجود داشته باشد که من از آن بیاطلاع هستم.