Από τότε που υπάρχει η "Μικρή Πόρτα" άλλαξα συχνά απόψεις για το τι θα 'πρεπε να 'ναι μια παιδική παράσταση και σίγουρα θ' αλλάξω ακόμα. Το 1980 άρχισε να σχηματίζεται στη σκέψη μου, συγκεχυμένα, αλλά επίμονα, η μορφή του πρώτου θεατρικού έργου που θα 'τανε "δικό μας". Ήθελα να 'ναι ένα έργο που, όπως τα παλιά παραμύθια, ν' απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους κι όσα δεν καταλαβαίνουν τα παιδιά, να τα μαντεύουν και να τα ονειρεύονται. Ψάχνοντας, λοιπόν, για θέμα, ξαναδιάβασα την "Οδύσσεια". Ύστερα διάβασα τις "Χίλιες και μία νύχτες" κι έπεσα πάνω στο Σεβάχ το Θαλασσινό. Μετά, όσα παραμύθια βρήκα, ελληνικά και ξένα. Αυτά τα παραμύθια τα κράτησα για μήνες πολλούς μέσα μου, κι ύστερα, με κέφι παιδιού και αγωνία ενηλίκου, προσπάθησα να φτιάξω το παραμύθι που θα 'θελα να παίξουμε. Έτσι βγήκε ο "Οδυσσεβάχ", ή, όπως είπε μια μικρή μου φίλη, η "Οδυσσεβάχεια".
Η Ξένια Καλογεροπούλου είναι Ελληνίδα ηθοποιός και θεατρική συγγραφέας. Σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι στη Γαλλία το 1956, στο έργο "Γιατρός με το ζόρι", ενώ δυο χρόνια αργότερα στην Αθήνα στο έργο "6ος Αμερικανικός Στόλος".
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1958 στην ταινία "Η κυρά μας η μαμή". Το 1964 τιμήθηκε με το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ταινία "Γάμος αλά Ελληνικά". Από το 1965 ως το 1975 σχημάτισε το δικό της θίασο μαζί με τον τότε σύζυγό της, Γιάννη Φέρτη. Το 1984, ίδρυσε το Θέατρο Πόρτα. Ακολούθησε σταδιοδρομία στη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδιά, τα οποία παρουσιάζονταν στο Θέατρο Μικρή Πόρτα, όπως ο "Οδυσσεβάχ", "Ελίζα", "Η Πεντάμορφη και το Τέρας", "Οικογένεια Νώε", "O Eλαφοβασιλιάς", καθώς και το "Σκλαβί", που απέσπασε το Νοέμβριο του 2001 το βραβείο δραματουργίας Κάρολος Κουν. Το 2001 τιμήθηκε, επίσης, με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του Ιδρύματος Kώστα και Ελένης Ουράνη.