Karina en haar Indische moeder zijn anders. Ze wonen met z'n tweeën, ze hebben een donkere huid, zijn afhankelijk van de Sociale Dienst en eten rijst in plaats van brood. In het Leiden van de jaren zestig laten de buren er weinig misverstand over bestaan: ze moeten oprotten, terug naar hun eigen land. Als haar moeder een verhouding krijgt met een circusdirecteur, breekt voor Karina een nieuw leven aan. Ze voelt zich thuis in de woonwagens, tussen de artiesten en de dieren. Dan gebeurt er iets rampzaligs: haar moeder wordt ernstig ziek. Maandenlang ligt zij in het ziekenhuis. Al die tijd staat de dertienjarige Karina er alleen voor. Uiteindelijk wordt ze in huis geplaatst bij haar vader, die zij nog nooit gezien heeft. Karina vlucht, en komt achtereenvolgens terecht in de kraakscene van Den Bosch, de entourage van Herman Brood en het turbulente nachtleven van Amsterdam. Via verschillende omwegen lukt het haar twintig jaar later eindelijk het beeld van haar moeder te completeren - en daarmee haar eigen verleden onder ogen te zien.
Bewonderenswaardig hoe de schrijfster openheid geeft over haar moeilijke start in het leven dat veel te vroeg een leven zonder moeder is. Indrukwekkend in het heldere taalgebruik, chronologie en vooral de oprechtheid.
Goed geschreven biografie waarin Karina Schaapman getuigt van ware overlevingskunst, het vermogen connecties met anderen aan te gaan, zichzelf dingen te leren en te verzorgen. Ze leert en begrijpt in de loop van de jaren het verhaal van haar moeder en familie. Bijzonder hoe in dit boek haar vermogen tot het ‘maken van huisjes’ langskomt, als voorbode voor de kunst die ze nu maakt met het muizenhuis.
Uitgelezen in 2 dagen. Een waargebeurd verhaal, waardoor alles een scherper randje krijgt. Chronologisch beschreven, soms wat simpel (of ronduit plat) verwoord. Sommige stukken zijn schrijnend en bijna te bizar om te lezen, maar psychologisch gezien volgt het elkaar logisch op.
Een prachtig, kwetsbaar boek met een verhaal dat me lang bijblijft. Schaapman legt hierin de lastigste tijden van haar leven bloot.
Ik was verbaasd toen ik erachter kwam dat Karina Schaapman naast schrijfster ook de oprichter van het Muizenhuis is, een project dat veel gezelligheid uitstraalt. Ik vraag me dan ook af of dit project een uitlaat kan zijn voor haar gevoelens en herinneringen.