Ons mama had de boeken van Jo Claes als leestip meegekregen van een collega omdat hij een Leuvenaar is en wij ook, en toen we toevallig samen in de bib verzeild geraakten, hebben we daar alle boeken die van hem beschikbaar waren, ontleend. Tss, wij durfden nogal wij, want tegenwoordig is hij in deze contreien erg gegeerd. Tot de dood ons scheidt was het boek dat ik aan mama ontfutselde en dat mij een kleine drie dagen in zijn greep hield.
Hoofdinspecteur Thomas Berg is nog maar net terug uit vakantie als Leuven de plaats delict blijkt voor een moord. Of een dubbele moord. Of zelfs een vierdubbele moord. De intriges blijken helemaal terug te gaan tot een liefdesgeschiedenis tijdens de woelige jaren van de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.
Jo Claes weet veel. Ik heb dankzij zijn deskundigheid om al die weetjes in het boek te verwerken, veel bijgeleerd over mijn stad en haar geschiedenis. Het was gewoon erg leuk om in gedachten mee met de personages door de mij zo bekende straten te dwalen, langs en in de Sint-Pieterskerk, voorbij het opengebroken Foch, enzovoorts. Ongelooflijk hoe weinig van de details je nog opvallen als je niet meer echt om je heen kijkt. (Hoog tijd om nog eens toerist te spelen in eigen stad, lijkt mij - een Jo Claes tour, daar moet Toerisme Leuven misschien eens over denken?)
Wat mij ma-te-loos geërgerd heeft, is Claes' poging tot verhollandsing: geen enkele Leuvenaar, laat staan Vlaming, gebruikt het woord "mobiel". In Belgisch-Nederlands is en blijft dat "gsm". Ik kan begrijpen dat een Vlaamse schrijver zijn boeken aantrekkelijk wil maken voor het grote (lees: Nederlandse) publiek, maar ge moet daar niet mee overdrijven. Dat is gewoon not done, beste Jo.
Het verhaal zat goed in elkaar ondanks de gebruikelijke clichés en de soms iets te grote toevalligheden. Wat me er niet van weerhield om de pagina's hongerig te blijven omslaan. Het einde moest sowieso dramatisch zijn, en Claes heeft ons er netjes naartoe geleid, met de nodige cliffhangers en doodlopende sporen tot er geen andere uitweg meer was.
*** 3 sterren, want Claes is een goede detectiveschrijver en ik ga zeker nog wel boeken van hem lezen, grotendeels uit chauvinisme en omwille van het herkenbare decor, maar niet herlezen.