Jan Hendrik Leopold was een Nederlands dichter en classicus. Hij vestigde zich, komende uit Arnhem, op 2 maart 1892 te Rotterdam. In hetzelfde jaar promoveerde Leopold in Leiden op het boek Studia Peerlkampiana. Hij was leraar klassieke talen aan het Erasmiaans Gymnasium; bij deze school herinnert een bronzen portret op hardstenen reliëf met één van zijn gedichten aan hem. Met zijn leerlinge Ida Gerhardt, die als dichteres en lerares klassieke talen in zijn voetsporen trad, onderhield hij vriendschappelijke betrekkingen. Zijn niet zo omvangrijke oeuvre is tamelijk hermetisch van karakter, maar de vertalingen van vele kwatrijnen van dichters als Omar Khayyám werden graag gelezen.
Dit is zo ongelofelijk knap gedaan. De dichtheid en het metrum van de versregels en ook het onderwerp; de vlucht van de ziel van de farao Cheops. Je blijft het herlezen en je verbazen over de manier waarop Leopold dit gedicht heeft gemaakt.
...Na zijn ontvangst, na te zijn opgenomen in de doorluchte drommen en den stoet der smetteloos verrezenen, die dreven door alle hemelen, het groot gevolg, dat vergezelt en toch is ver gebleven...