Dialoog met de natuur

by Irene van Lippe-Biesterfeld

De auteur is opgegroeid in een omgeving waar het moeilijk was zichzelf te zijn. Ondanks die situatie (of misschien juist daardoor) heeft zij zich ontwikkeld tot een vrouw met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Zij heeft zich ingezet voor de mensenrechten later toegespitst op de emancipatie van de vrouw, maar toch bleef zij het gevoel houden geen contact te hebben met de essentie van het leven. Haar zoektocht naar die bron beschrijft zij in dit boek. Zij maakt de lezer deelgenoot van haar pijn, angst en eenzaamheid die zij tot op de bodem moest ervaren om de zin van haar leven te vinden. Zij stelt zich steeds meer open voor de ongeziene, ongrijpbare wereld van de natuur, van andere dimensies totdat zij er steeds vloeiender mee in contact kan treden. Haar verhaal is eerlijk, gevoelig en door het laten zien van haar kwetsbaarheid, moedig. De inzichten die zij verwerft, haar verwondering en diepe liefde voor al wat stenen, planten, dieren, mensen, de kosmos, schenkt ze gul aan een ieder die ernaar willen luisteren en ervoor openstaat. De zelfgeschilderde illustraties vormen een schitterende aanvulling, waardoor haar boodschap nog duidelijker overkomt.

183 pages, Paperback

First published January 1, 1995

About the author

Princess Irene of the Netherlands

Reviews

[Fenna · Rating 5 out of 5]

Tijdens het lezen voelde ik onwijs veel herkenning in haar gedachten, verwoordingen, zienswijze, haar romantische blik, maar ook in haar teleurstelling en andere gevoelens.

Wat een geweldig boek (als je meer verbinding zoekt met natuur/je omgeving). Had ook geen idee van deze levensvisie van Prinses Irene. Mooi!

[Henkjan de Haan · Rating 4 out of 5]

Moedig boek. Voor velen zal het nogal zweverig zijn. Daarmee doe je de boodschap van de auteur te kort.

[Eileen · Rating 4 out of 5]

Dit vond ik een bijzonder boek van een erg bijzondere vrouw, die je vanwege haar schrijvers pseudoniem niet direct herkent als Prinses Irene. Het boek beschrijft de reis die Irene aflegt in haar persoonlijke én spirituele ontwikkeling. Irene heeft in de jaren 70/80 al de opvatting dat we als mensen uit verbinding raken en vervreemden, van elkaar en van het leven om ons heen. Hier geeft ze mooie woorden aan een aantal inspirerende inzichten, vind ik. Een groot deel van haar leven strijdt ze tegen het 'kwaad' en voor een betere wereld, maar dan krijgt ze tegenslagen te verduren in haar persoonlijke leven en ziet ze in dat deze levenswijze haar niet gelukkig maakt. Ze gaat door een diep dal van depressie, waarop ze besluit volledig toe te geven aan de aantrekkingskracht die ze al van jongs af aan voel tot het bovennatuurlijke. Het tweede deel van het boek wordt behoorlijk spiritueel, wat ik soms interessant vind en soms net iets te vaag. Toch spreekt de boodschap me wel aan. Laatst ben na het lezen van dit boek een boom in geklommen, heb ik een tijdje in de kruin gezeten en aandachtig 'geluisterd' naar wat deze boom te vertellen had, en eerlijk gezegd was dat oprecht een interessante ervaring die ik iedereen kan aanraden.

[Erling]

Interesting to read about her personal experiences but there is nothing in this book that brings something new to the table on this subject