Vriendendienst

by Aleid Truijens

Vijftig, zijn ze. Paula,Vincent,Marc,Reina,Thijs, Froukje en Joris. Ze vormden het hart van de slome, collectief stonede 4-gymnasiumklas van 1972. Zij zouden het leven heel anders aanpakken. Ze zouden nóóit het woord pensioen in de mond nemen, evenmin als de woorden koopsompolis, hypotheek en alimentatie. Ze wisten niet eens het verschil tussen credit en debet. Nog altijd zijn ze vrienden – uit gewoonte, gemakzucht en verknochtheid. Na tien jaar studiefinanciering te hebben genoten, verlieten ze met of zonder diploma de universiteit. Banen waren er niet, maar dat gaf niks. Ze wilden de wereld mooier maken, maar wel na elf uur ’s ochtends en met wat te drinken erbij.Nageslacht verwekten ze ook, hier en daar. Kinderen met co-ouders, stiefouders, verdwenen of onbekende vaders.Met die kinderen kunnen ze het uitstekend vinden. Dachten ze. Als twee van de vrienden besluiten dat ze recht hebben op een zorgeloze levensavond op een kale berg,worden de scheuren in de vriendschap zichtbaar. Pijnlijke akkefietjes uit het verleden spelen op.Waarom haalde één van hen, Arend, bij lange na de vijftig niet?

140 pages, Hardcover

First published January 1, 2007

Reviews

[Anton Segers · Rating 1 out of 5]

Weinig of geen opbouw in het verhaal, oppervlakkige en hoogst irritante personages, oeverloos gekwebbel, het beeld van de moderne Nederlanders dat hier uit komt is niet appetijtelijk.

[Mart · Rating 4 out of 5]

Ik begrijp mensen hier op Goodreads niet... Ik heb dus een heel mooi boek gelezen, een mooie verhaal over ouder wordende mensen. Een vriendengroep, die onlangs dat ze elkaar al jaren kennen, het allemaal maar oppervlakkig is gebleven. Er wordt niet gepraat, nergens over gesproken en als puntje bij paaltje komt zijn ze er niet voor elkaar. Ik denk dat iedereen in zijn leven wel zulke 'vrienden' heeft gehad, mensen waarmee je het gezellig had maar verder geen inhoud. Belangrijk is dat deze mensen niet de belangrijkste mensen worden in je leven.

Dat heb ik dus gelezen. Het begon als een aflevering van 'ik vertrek' en eindigde in een mooi verhaal over vriendschap en ouder worden. Maar wat lees ik hier: zure reacties. Ja, dit boek is niet zo lang. Maar daarom is het enkel knapper om een dergelijke boodschap op deze manier over te brengen. Langer is niet altijd beter (integendeel..)

[Margreeth · Rating 3 out of 5]

Wel aardig verhaal over een stel grijze pubers zoals zij zich typeren. Leest wel lekker weg. Hier en daar wat rake typeringen.

[Annemarie · Rating 1 out of 5]

Vlakke karakters, zwak plot.

[Leo · Rating 2 out of 5]

mwah :-/

[Heleen]

Stond in Trouw tussen de oervorm 'de Titaantjes' en iedereen leest 'De Woongroep' van Franca Treur.