Córka ziemi

Córki żywiołów #1

by Dorota Gąsiorowska

Gdy człowiek jest gotowy poznać prawdę, ona sama odnajdzie do niego drogę...

Weronika ma niezwykły dar – potrafi zobaczyć gotową rzeźbę w jeszcze nieoszlifowanym kamieniu. Jej intuicja i umiejętność wsłuchania się w to, co mówi natura, uczyniły z niej rzeźbiarkę światowej sławy.

Kiedy właściciel malowniczego pałacu w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej zleca Weronice odtworzenie stojącej niegdyś w pałacowym ogrodzie rzeźby Freyi – nordyckiej bogini miłości i magii, mimo nieokreślonego niepokoju dziewczyna podejmuje wyzwanie. Dzieło ma być gotowe na otwarcie hotelu. Jednak niespodziewanie w studni na terenie posiadłości zostają znalezione ludzkie szczątki.

Weronika musi znowu zaufać swojej intuicji.

Czy naprawdę jest córką ziemi? Czy jej wrażliwość pomoże w odkryciu prawdy o tym, co wydarzyło się w pałacu przed laty?

Pierwsza część nowej serii bestsellerowej autorki Doroty Gąsiorowskiej. Córki żywiołów to cykl o kobietach w szczególny sposób związanych z naturą, które podążając za swoją intuicją, potrafią dostrzec więcej niż inni.

528 pages, Paperback

First published July 24, 2023

Reviews

[Donaam · Rating 5 out of 5]

4,75/5⭐️

Ależ mi się przyjemnie czytało. Może dlatego, że w ogóle nie sięgam po takie książki? Milo spędziłam czas z tą lekturą. 🥹

[OtarySeal · Rating 2 out of 5]

Opis sugerował mi mroczną opowieść z wątkiem kryminalnym a dostałam pospolitą książkę obyczajową z kiepskim romansem.

[Mozaika Literacka · Rating 5 out of 5]

Nastrojowa podróż do tajemnic zapomnianej przeszłości! Historia nasączona aurą magicznej, rodzinnej legendy – piękna, zagadkowa, nieprzeciętna! Córka ziemi to nie tylko początek fascynującej sagi, to przede wszystkim chwile pełne wzruszeń oraz portret różnych spojrzeń samotności, to także głos ukradkiem skradającej się miłości. Powieść namiętnie chwytająca za serce! W każdym geście swoista, niepowtarzalna i wielowymiarowa – tu żywiołem jest ziemia, a wyobraźnią kieruje instynkt kobiecej wrażliwości. Dorota Gąsiorowska wdziera się do dwóch naruszonych fabularnie serc, aby kształtem ich nieprzejrzystej narracji, oczarować zapewne zdumionego czytelnika.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Lubicie powieści z odrobiną magii?

Choć jestem zagorzałą fanką mrocznych historii, to od czasu do czasu lubię sięgnąć po coś lżejszego, dlatego też z przyjemnością sięgnęłam po najnowszą powieść Doroty Gąsiorowskiej. Czytałam wiele pochlebnych opinii o książkach autorki i już pierwsze strony „Córki ziemi” utwierdziły mnie w przekonaniu, że te opinie są jak najbardziej zasłużone.

Weronika ma niezwykły dar, dzięki któremu zyskała światową karierę. Potrafi oczami wyobraźni zobaczyć gotową rzeźbę w nieoszlifowanym kamieniu.
Pewnego dnia dostaje zlecenie odtworzenia posągu nordyckiej bogini miłości i magii — Freya. Mimo nieokreślonego niepokoju Weronika podejmuje wyzwanie. Dzieło ma być gotowe na nadchodzące otwarcie hotelu, jednak niespodziewanie w studni na terenie posiadłości zostają znalezione ludzkie szczątki.
Weronika kolejny raz musi zaufać swojej intuicji. Czy naprawdę jest córką ziemi? Czy jej wrażliwość pozwoli odkryć prawdę o tym, co wydarzyło się w pałacu przed wielu laty?

„Córka ziemi” to powieść osadzona na dwóch płaszczyznach czasowych, na której kartach Dorota Gąsiorowska snuje historię dwóch kobiet. Przepięknym językiem kreśli niespieszną opowieść, w której czytelnik zanurza się całym sobą i śledzi losy bohaterów. Akcja nie pędzi, jak szalona, wszak mamy do czynienia z powieścią obyczajową, ale wydarzenia i sytuacje mające miejsce na kartach powieści sprawiają, że wciągamy się w świat magii i nawet na moment nie możemy, a nawet nie chcemy, odłożyć książki przed poznaniem zakończenia.
„Córka ziemi” to powieść, która mnie oczarowała. Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów. Ujęła mnie historia Frei, kartkując kolejne strony, nie mogłam się doczekać rozdziałów, w których poznam jej dalsze losy.
Dorota Gąsiorowska stworzyła powieść niezwykłą. Wykreowała bohaterki, które my, jako kobiety, możemy postawić sobie jako wzór do naśladowania. „Córka ziemi” to nie tylko powieść o magii, sile natury i jej mocy, to przede wszystkim opowieść kobietach, ich pragnieniach i dążeniu do odnalezienia swojego miejsca na ziemi.
„Córka ziemi” to opowieść, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się odłożyć, nim nie przewrócisz ostatniej strony. Autorka umiejętnie balansuje pomiędzy teraźniejszością i przeszłością, pomału, odkrywając przed nami kolejne tajemnice, które składane kawałek po kawałku sprawiają, że czytelnik pragnie jak najszybciej poznać zakończenie tej magicznej i intrygującej zagadki z przeszłości. To historia, w której czytelnik doświadczy wielu niezapomnianych chwil i emocji. A to wszystko okraszone przepięknym językiem i cudowną okładką. Dorota Gąsiorowska zachwyciła mnie swoim kunsztem pisarskim i z niecierpliwością będę wyczekiwała kolejnej historii z cyklu „Córki żywiołów”.

[Judith.Reads · Rating 4 out of 5]

Piękne okolice są wspaniałym tłem dla tej niesamowicie ciepłej i magicznej opowieści.
Dwie historie, dwa światy, przeszłość i teraźniejszość w nietypowy i magiczny sposób łączące się w jedną intrygującą całość.
Tajemnica, która powoli wyłania się ze stron książki sprawia, że podczas czytania towarzyszą nam najróżniejsze emocje a odrobina magii jaką skrywa ta opowieść ukazuje świat w zupełnie innej odsłonie.
Warto również wspomnieć o trupie ukrytym w szafie choć tutaj znajduje sie on w studni i właśnie dzieki niemu książka nabiera odrobinę pazura.

Trzeba przyznać, że jeżeli czekacie na ogromne porywy serca, niesamowite zwroty akcji czy porywające i zatrważające sceny to niestety musicie przystopować i nastawić się na spokojną (ale nie nudną) i magiczną podróż przez zycie dwóch z pozoru innych a jednak tak bardzo podobnych do siebie bohaterek, które ukazują na co tak naprawdę warto patrzeć żeby dojrzeć cuda.

Język jakim napisana jest książka jest bardzo delikatny i taki trochę eteryczny, wspaniałe opisy przyrody, jej zależności oraz to jak nasze dziewczyny ją odczuwają sprawia, że chcemy zwolnić i sie rozejrzeć żeby czasami nie przegapić czegoś pięknego.

Dla mnie ta książka nie jest zwykłą historią, opowiastką łączącą dwie epoki, dla mnie jest to pokazanie jaki wpływ może mieć na nas to co nas otacza i co możemy odkryć gdy otworzymy się na świat.

[Ala · Rating 5 out of 5]

Piękna, magiczna, wzruszająca historia. ✨ Nie mogę doczekać się już kolejnych historii z tej serii. 🥺

[Rude Kadry · Rating 5 out of 5]

"Córka ziemi" to przepiękna opowieść, która misternie splata ze sobą przeszłość i teraźniejszość, łącząc je zagadkową postacią Freyi – nordyckiej bogini miłości i magii.
To przepiękna historia o naturze, silnych kobietach, tajemnicach, okraszona iście baśniową, mroczną atmosferą, która jest wręcz namacalna już od pierwszych stron

Weronika, główna bohaterka, posiada niezwykły dar, umiejętność dostrzegania gotowej rzeźby w surowym kamieniu oraz wrażliwość na głos natury, co uczyniło z niej rzeźbiarkę światowej sławy. Kiedy właściciel malowniczego pałacu w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej powierza Weronice misję odtworzenia rzeźby Freyi, która niegdyś zdobiła pałacowy ogród, dziewczyna, mimo nieokreślonego niepokoju, postanawia podjąć to wyzwanie. Dzieło ma być gotowe na otwarcie hotelu, jednak niespodziewane znalezisko ludzkich szczątków w studni na terenie posiadłości stawia Weronikę w nowej sytuacji, gdzie musi ponownie zaufać swojej intuicji.

Wątek przyszłości ukazuje losy dziewczynki z lasu, która mieszkała z ukochaną mamą w leśnej chacie, zajmowały się zielarstwem i eksplorowaniem leśnych kniei. Ich spokojne, szczęśliwe życie zostaje zburzone, a Freya musi odnaleźć się w zupełnie nowym miejscu, jakże odmiennym od znanego otoczenia... Tęsknota za ukochaną matką i lasem wybrzmiewa melancholijnymi melodiami w jej sercu. Czy coś osłodzi jej życie? Czy mroczny cień, który osuwa się na jej losy okaże się groźny?
Co łączy Freyę i Weronikę?

Książka jest pełną zachwytu oda do natury, napisaną pięknymi słowami, w której wpleciona została historia dwóch niesamowitych kobiet – Weroniki i Freyi. Baśniowy klimat, okraszony delikatną nutą mroku, nadaje powieści wyjątkowy charakter. Autorka kreuje opowieść nastawioną na silne emocje, bliski kontakt z naturą i wierzenia, co wzbudza nie tylko zainteresowanie, ale i głębsze przemyślenia. Nieśpieszna fabuła od samego początku oczarowuje czytelnika, a precyzja w opisie relacji między postaciami wprowadza go w świat pełen tajemnic i magii.
Dodatkowo, bardzo ciekawie ukazany wątek jaskiń i grotołazów dowodzi, że autorka przeprowadziła rzetelny research.

Dorota Gąsiorowska dysponuje magicznym piórem, które pozwala tworzyć baśniową, niesamowitą i angażującą historię. "Córka ziemi" to przepiękne preludium do serii "Córki żywiołów", która z pewnością skradnie serca czytelników swoim nawiązaniem do żywiołów oraz silnymi, charyzmatycznymi bohaterkami. Odkrywanie tajemnic natury wraz z Weroniką staje się prawdziwą przyjemnością, a wyczekiwanie kolejnych tomów serii staje się niecierpliwie ekscytujące.

Ta książka jest ukazuje nam rzeczy ważne, jak i te, które na codzień nie zwracają naszej szczególnej uwagi, a stanowią czystą esencję spokoju - pokazuje, że można się zachwycić najprostszymi gestami, szmerem strumyka w lesie, szumem liści na wietrze... "Córka ziemi" to powieść, która pozwala czytelnikowi poczuć się jednością z naturą i zanurzyć się w intrygującej historii. Serdecznie polecam tę książkę wszystkim, którzy pragną odkryć wyjątkowy świat "Córki ziemi" i doświadczyć niezwykłych emocji.

[Dorota.Szubiczuk · Rating 2 out of 5]

W jednej z recenzji przeczytałam przed chwilą, że to pospolita powieść obyczajowa z kiepskim romansem. Doskonale oddaje to moje uczucia.
Towarzyszył mi przede wszystkim zawód. Bo zasugerowałam się entuzjastyczną, wręcz magiczną rekomendacją znajomej.

[Martyna Chojnacka · Rating 4 out of 5]

Czy wierzycie w magię? Magię natury, życia?

Elementy magiczne możecie znaleźć w historii Freyi, ona sama była magią… Ta dziewczyna była imienniczką nordyckiej bogini, patronki wojny, bóstwa wegetacji, miłości, płodności i właśnie „czarów”. To opowieść o jej życiu stała się fundamentem tej książki. Freya - córka ziemi, córka jednego z potężnych żywiołów, dziewczyna silna, posiadająca niezwykły dar, dar mądrości i rozumienia natury, bo przecież nie każdy przyjaźni się z ptakami, czy dzikami. Każdy z nas może się od niej wiele nauczyć… dobroci, szczerości, miłości, wytrwałości. Kierowała się “zasadami”, o których my również powinniśmy pamiętać: „Strach rodzi strach, złość wyzwala jeszcze więcej złości, a miłość i spokój tworzą podwaliny zaufania.”

Historia poznajemy z dwóch perspektyw. Patrzymy na wydarzenia jej oczami, córki ziemii. Wędrujemy po lasach, przyglądamy się pałacowemu życiu, kiedy to dziewczyna trafia do niego po śmierci jednej z najbliższych osób. Tam musi się nauczyć nowej codzienności, która nie jest łatwa, która niesie za sobą niepewność i samotność… nie tylko ona, ale również ludzie wokół niej skrywają wiele tajemnic, których nie da się utrzymać na zawsze w sekrecie. Czego dowie się o sobie i swoim życiu Freya?

Drugi punkt widzenia to opowieść Weroniki, rzeźbiarki kierującej się w swojej pracy intuicją artystyczną, pasją. Każde jej dzieło jest jedyne i niepowtarzalne. Otrzymuje zadanie, aby wykreować w piaskowcu rzeźbę Freyi. Wszystko dzieje się wiele lat później, po tym, kiedy to aura córki ziemii nie jest już tak wyczuwalna w tym miejscu, ale pamiętniki, zapiski i rozmowy z właścicielką pałacu sprawiają, że pamięć o niej powraca, bo „dziewczynka, która zostawiła cześć siebie w dzikich zakątkach lasu i gdziekolwiek by się znalazła, już zawsze będzie tutaj wracać.”

Balansujemy na granicy dwóch rzeczywistości i uczymy się tego czym jest wolność: „ Dopiero teraz rozumiem, co znaczy wolność… myślałam, że tylko w leśnej głuszy, pośród drzew, kamieni szepczących swoje opowieści, zaprzyjaźnionych zwierząt i roślin, mogę być szczęśliwa. Teraz wiem, że to zależy wyłącznie ode mnie, bo to szczęście, ciche i spokojne, jest zawsze tam gdzie ja.”

Jeśli chcecie się przenieść do magicznego świata natury, pełnej spokoju, nadziei, ale i strachu dajcie się ponieść tej historii, którą można usłyszeć w szumie wiatru, spadających kroplach deszczu i w odbiciach wody…

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

" [...] Strach rodzi strach, złość wyzwala jeszcze więcej złości, a miłość i spokój tworzą podwaliny zaufania. [...]"

Aż wstyd przyznać, ale to było moje pierwsze czytelnicze spotkanie z twórczością Doroty Gąsiorowskiej. Powiem wam szczerze, że nie przypuszczałam, że jej powieść "Córka Ziemi" tak mnie pochłonie. Poznałam tutaj bardzo ciekawe kobiety, których niestety los nie rozpieszczał. Każdą z nich ciągnie do natury i to jest piękne.
- Freya — to dziewczyna, która większość swojego dzieciństwa spędziła w lesie. Pomagała swojej mamie między innymi w zbieraniu ziół. Ma pewien dar, który będziecie musieli niestety odkryć sami. Freya nie boi się ciemnych jaskiń i złowieszczych szeptów. Polubiłam tę bohaterkę i mocno wciągnęła mnie jej historia. Ona żyła około stu lat przed nami.
- Weronika, to druga główna postać książki "Córka Ziemi" Doroty Gąsiorowskiej. To wspaniała dziewczyna, która jest niezwykłą rzeźbiarką. Ma dar, którego może pozazdrościć każdy artysta. W prawie każdym kamieniu widzi skończone dzieło, które dopiero ma powstać.
Czy jesteście ciekawi, co połączy obie bohaterki?
Weronika dzięki swojemu darowi będzie miała ciekawe zlecenie, które na zawsze odmieni jej życie. Czy uda jej się odtworzyć rzeźbę nordyckiej bogini miłości i magii — Frei?
Autorka idealnie połączyła naturę z magią i dobro ze złem. "Córka Ziemi" naszpikowana jest takimi emocjami, że dosłownie śmiałam się, płakałam i byłam mocno przerażona. Końcówka książki to istny potok łez.
Dorota Gąsiorowska dobrze wie, jak zyskać nowego czytelnika. Po tak rewelacyjnej historii mam ochotę poznać więcej jej książek.
Okładka tej powieści jest bardzo wymowna i dużo mówi o tym, co znajduje się w środku.
Zapomniałam wam wspomnieć, że "Córka Ziemi" jest pierwszym tomem z nowej serii pod tytułem "Córki Żywiołów".
Ta powieść idealnie nadaje się dla wszystkich, którzy nie wierzą swojej intuicji.
Fabuła jest tak wciągająca, że z tą książką przepadniecie na długie godziny. Akcja jest wartka i nie ma mowy o nudzie. O dwóch bohaterkach już troszeczkę wiecie, ale powiem wam w sekrecie, że w tej książce znajdziecie jeszcze więcej postaci godnych waszej uwagi. Dużo tutaj natury i oczywiście zwierząt. Cieszę się, że autorka nie zapomniała o nich.
Ja zabieram się za drugi tom pod tytułem "Córka Powietrza", a was zachęcam do przeczytania "Córki Ziemi".

[W_ksiazkowym_zaciszu · Rating 5 out of 5]

Okładka książki - Córka ziemiCórka ziemi
Dorota GąsiorowskaWydawnictwo: Znak
Data wydania: 2023-07-26
Kategoria: Obyczajowe
ISBN: 9788324092116
Liczba stron: 528
Dodał/a opinię: Aneta Dąbrowska
Tom 1 cyklu Córki żywiołówopisOcena: 6 (2 głosów)KUP TERAZoceńdo biblioteczkiopisdodaj recenzjędodaj streszczeniedodaj cytat
Historia dwóch niezwykłych kobiet, których dzieli 100 lat wprowadza nas w magiczny, piękny lecz niekiedy straszny świat. "Córka Ziemi" dostarczy czytelnikowi wiele emocji, czasem go wzruszy, a czasem przestraszy, wzbudzi ciekawość, będzie potęgować napięcie, postawi wiele pytań, na których odpowiedzi będzie musiał poczekać do końca... autorka pięknie opisała nam świat przyrody i zwierząt. Poprzez plastykę tych opisów można było się poczuć, tak jakbyśmy znajdowali się w magicznym lesie i rozmawiali ze skałami czy kwiatami. Brzmi magicznie? Trochę tak jest. Lecz tej baśni dzieje się również wiele złych i niewytłumaczalnych rzeczy Fabuła została świetnie skonstruowana a równolegle toczące się narrację i płaszczyzny czasowe idealnie ze sobą współgrały. Nasze bohaterki również zostały bardzo dobrze przedstawione a w szczególności ich rozumienie natury i zwierząt. Poprzez śledzenie losów Weroniki i Frei można było nawiązać z nimi nić i współodczuwać ich emocje. A ich niezwykła wrażliwość i empatia budziły ciepło. Dlatego też, mrok i tajemnice przeszłości były bardziej wyraziste, a chęć ich odkrycia coraz bardziej dała się odczuć czytelnikowi. Samo zakończenie było dla mnie nieprzewidywalne i można było mu przypisać wiele scenariuszy, jednak to co nam zaserwowała pani Dorota, przekroczyło moje śmiałe oczekiwania...i to było naprawdę bardzo dobre. Ja jestem zachwycona tą powieścią, pomimo że nie często sięgam po tego typu powieści, w których wykreowanemu światu bliżej do baśni niż rzeczywistości. Jednam tutaj udało się pisarce stworzyć dzieło, w którym rzeczywistość i magia pięknie ze sobą współgrają. Czytając, czułam się naprawdę zahipnotyzowana i nie mogłam się oderwać. Jestem absolutnie zachwycona tą książką, która zagwarantowała mi wiele emocji. Polecam wam bardzo tą lekturę ?

[za_czy_ta_na · Rating 5 out of 5]

Czy macie takie książki, na których wspomnienie ciepło wam się na sercu robi? Takie, które macie pewność, że zostaną z wami już na zawsze!

Dla mnie taką książką jest „Córka Ziemi" Doroty Gąsiorowskiej.

„Strach rodzi strach, złość wyzwala jeszcze więcej złości, a miłość i spokój tworzą podwaliny zaufania".

Weronika kocha rzeźbić, a każdy kamień, z którego powstają jej dzieła zdaje się szeptać swoją historię. Chętnych na jej prace nie brakuje jednak za każdym razem, gdy musi pożegnać się ze swoją rzeźbą krwawi jej serce. Dlatego też, gdy dostaje zlecenie na kamienną postać Frei, która stanąć miałaby w pałacowym ogrodzie nie od razu się zgadza. Na podjęcie decyzji potrzebowała trochę czasu. Ostatecznie jednak zafascynowana postacią Frei i historią, jaką skrywa zamek godzi się wykonać to zadanie.

Nieoczekiwanie podczas prac remontowych na terenie pałacu, a dokładniej rzecz ujmując w starej, nieczynnej studni odnalezione zostają ludzkie szczątki.

Czy Weronika podjęła słuszną decyzję? Do kogo należą odnalezione kości i co wydarzyło się w tym miejscu sto lat temu? I najważniejsze, co z tym wszystkim wspólnego ma Freja?

„Żyłam opowieścią, jaką kamień w cichy, tylko dla mnie słyszalny sposób starał mi się przekazać i na kilka tygodni, czasem trochę dłużej, stawał się on całym moim światem, a ja obdarzałam go bezinteresowną, niemal matczyną miłością".

Wspaniała, pełna tajemnic historia, dla której przepadłam całkowicie.
W tej książce przeszłość miesza się z teraźniejszością. To co było chce pozostać nieodkryte, a to, co jest pragnie poznać prawdę.

Jest to powieść przepełniona magią i sekretami, które więzione przez dziesiątki lat niczym ptak zamknięty w klatce wyrywają się na wolność.

„Córka Ziemi” zachwyciła mnie nie tylko misternie utkaną fabułą, ale również niesamowitymi, plastycznymi opisami przyrody.

Wierzycie w moc kamieni? Ja wierzę. Jestem zodiakalnym Koziorożcem, a moim kamieniem jest turmalin. Wspominam o tym, gdyż kamień ten odegra w tej książce istotną rolę. Jaką? Tego Skarby dowiecie się sięgając po „Córkę Ziemi”. Gorąco polecam.

[Ewa Andrykowska · Rating 4 out of 5]

"Jestem córką ziemi i nie znam uczucia strachu."

Pierwsza wpadła mi w ręce "Córka powietrza" (tom 2) i od razu skradła moje serce. Więc kiedy tylko nadarzyła się okazja sięgnęłam po część pierwszą, żeby sprawdzić czy też wzbudzi podobne emocje.

Mamy tutaj dwie historie, jedną współczesną a drugą sprzed wielu lat, a jednak obie coś łączy. Te dwie opowieści przeplatają się, powoli poznajemy obie narratorki, ich życie. Każda z nich jest inna, każda ma do opowiedzenia coś ciekawego.
Ich losy są niesamowite, skrywają jakieś tajemnice, a nawet można powiedzieć trupa w szafie. Właściwie to nie w szafie, i nie jednego, a dwa.

Weronika to współczesna młoda kobieta, jest utalentowaną rzeźbiarką. Wystarczy, że zobaczy bryłę kamienia, a od razu dostrzega coś, co z zapałem udaje jej się z niego wydobyć.
Weronika dostaje zlecenie zrobienia rzeźby, która ma uświetnić otwarcie hotelu i stanąć w otaczającym go parku. Chociaż dla niej to nic trudnego, to jednak łatwo nie będzie.
Historię sprzed lat opowiada Freya, dziewczyna z ciekawą przeszłością, którą poznajemy jako młodą dziewczynkę, żyjącą z matką zielarką gdzieś w lesie.

Znajdziecie w tej powieści więcej interesujących postaci, oraz pobocznych, acz równie ciekawych wątków.
Zaś samo zakończenie może was zaskoczyć.

Obie części tej serii łączy w zasadzie niewiele, to dwie różne opowieści, więc można czytać w dowolnej kolejności. Chociaż może to wpłynąć na odbiór i na wrażenia z lektury.
Mnie bardziej podobała się część druga, o czym myślałam czytając pierwszą.
Mniej więcej od połowy już nie porównywałam obu książek, wciągnęłam się już w fabułę na tyle, że interesowało mnie tylko jaki będzie finał. Kiedy już skończyłam "Córkę ziemi" stwierdziłam, że to też świetną historia, godna przeczytania.
Polecam.

[Agata Górska · Rating 5 out of 5]

Możecie mieć pewność, że wkraczając do tego świata zanurzycie się w całkiem innej rzeczywistości. Znajdziecie się na granicy magii, praktycznej sfery oraz świata podlegającego naturze. "Córka ziemi" łączy wszystkie te obszary, a Dorota Gąsiorowska swoje bohaterki doskonale w nich umiejscowiła.

Dorota Gąsiorowska osadziła akcję powieści w dwóch przestrzeniach czasowych, jednak zdaje się, że to opowieść z przeszłości gra tutaj główną rolę. Losy Frei – małej dziewczynki, którą wyrwano z jej naturalnego środowiska, śledziłam z ogromną ciekawością, a jej rozwój na przestrzeni był ujmujący. Przy tym Autorka stworzyła świat, w którym można poczuć się bezpiecznie – w końcu natura i kobieca mądrość uchronią bohaterkę przed złem.

"Córka ziemi" pochłania w całości. Zaraża swoim niesamowitym klimatem. Przyciąga, kiedy choć na moment odłożymy ją na bok. I dzieje się tak nawet pomimo tego, że akcja nie pędzi tu na łeb na szyję. Wręcz przeciwnie, a i tak jesteśmy w stanie wiele z niej wynieść. To historia o kobietach, o ich niezależności i sile. O poszukiwaniu swojego miejsca w świecie, wśród ludzi i blisko natury. To także historia o mocy kobiecej intuicji i mądrości pochodzącej ze świata przyrody.

"Córka ziemi: jest dość obszerna i to bardzo dobrze. To książka, którą chce się smakować powoli, doświadczać jak najdłużej. Pozwala na to, żeby odpocząć od codziennej gonitwy, wyciszyć się i zaznać odrobiny spokoju, jaki z niej płynie. Niecierpliwie czekam na kolejny tom tej serii.

[Onaczytanoca · Rating 3 out of 5]

Weronika jest rzeźbiarką i to światowej klasy. Potrafi zobaczyć gotową rzeźbę w nieoszlifowanym kamieniu. Nie przyjmuje zleceń na swoje prace, rzeźbi to co czuje. Jednak robi wyjątek dla właściciela pałacu i ma odtworzyć rzeźbę Frei, nordyckiej bogini miłości i magii. Zlecenie ma być gotowe na otwarcie hotelu, jednak pojawiają się komplikacje, w studni, znajdującej się na posiadłości pałcu, zostają odnalezione ludzkie szczątki. Czy Weronice uda się odkryć co wydarzyło się przed laty?

Zanim zaczęłam czytać „Córkę ziemi” miałam do niej duże oczekiwania. Gdy zaczęłam czytać, w ogóle nie mogłam się wciągnąć w historię Weroniki oraz Freyi. Myślałam sobie „Boże przecież ja to będę czytała rok”. Ale z czasem gdy pojawiły się nowe zagadki, tajemnice, coraz bardziej zaczynałam się interesować tą historią. Ale to zaciekawienie zaczęło się pojawiać po dobrych stu stronach. Początek na prawdę męczyłam. Na szczęście zmieniło się to.

Historia Fryi zaciekawiła mnie, byłam ciekawa jak potoczyły się jej losy. A niestety nie miała takiego łatwego życia jakby mogło się na początku wydawać.

Razem z Weroniką odkrywałam nowe tajemnice i niespodzianki. Chociaż chyba bardziej polubiłam postać Freyi.

„Córka z ziemi” może nie wywołała u mnie dużego zachwytu, ale też nie okazała się taka straszna, jak myślałam na początku.

Pewnie, gdy pojawią się kolejne tomy z serii „Córki żywiołów” będę po nie sięgać z ciekawości.