Zoals alle boeken over het Ware Leven, is ook "Wie nu geen huis heeft" Serieus Bedoeld (maar daarom niet getreurd). De personen die er in voorkomen, denken en praten ieder op hun beurt het verhaal een eind verder, en als het uit is, zijn de meesten een hokje opgeschoven; er is wat met ze gebeurd of ze hebben wa dood gegaan, zwanger geworden, aan inzicht gewonnen, ontmaagd, enz. Als ze hun gedachten de vrije loop laten, slaan ze soms door. Dan maken ze denkfouten, of ze klinken zelfingenomen. Ja, pathetisch (het gaat immers over het ware leven?). Over van alles hebben ze over penis-substituut en appeltaart, machismo, spoken, bijslaap, Chili, de occulte macht van grootmoeders, stokbrood, bombazijn, W.F. Hermans, en nog veel meer. Om het fijne aan de weet te komen, is lezen de enige oplossing, en verscheidene personen in het boek hebben trouwens lezen als oplossing en uitweg gekozen. Maar niet Lees maar.