Het sterreschip

by Ida Gerhardt

Gedichten van Ida Gerhardt

63 pages, Hardcover

First published January 1, 1979

Reviews

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

Een poëziebundel vind ik altijd lastig te beoordelen. Alles mooi vinden doe ik nooit, maar moois erin vinden zeker. In deze bundel staan een paar héle mooie gedichten en ook een aantal waar ik minder mee heb. Maar er staat in elk geval het állermooiste gedicht over lezen in en tegelijkertijd ook het gedicht dat mij als 16-jarige de schoonheid van poëzie liet voelen, ik vind het nog steeds prachtig.

Onvervreemdbaar

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
en ademloos het blad omslaan,
ver van de dagelijksheid vandaan.
Die lezen mogen eenzaam wezen.

Zij waren het van kind af aan.

Hen wenkt een wereld waar de groten,
de tijdelozen, voortbestaan.
Tot wie wij kleinen mogen gaan;
de enigen die ons nooit verstoten.

—Ida Gerhardt

[Jan · Rating 4 out of 5]

Ik zing niet voor groten der aarde,
Ik zing voor simpelen en dwazen,
en voor kinderen als zij gaan slapen.
(uit Nachtliedje)

De wind beweegt, de bijen
zoemen de stilte stiller
(uit Archaïsche grafsteen)

Veel prachtige gedichten waaronder een paar hele bekende. Op het lange slotgedicht waarnaar de bundel genoemd is, kan ik geen vat krijgen.