Leikarinn

by Sólveig Pálsdóttir

Glæpasaga.

Þau biðu í algjörri þögn og Alda fann spennuna í herberginu magnast. Af hverju byrjaði maðurinn ekki? Hvers vegna fór hann ekki með setninguna sína? Hún horfði stíft á hann. Hann sneri sér hægt við og augu hans flöktu eilítið frá einum stað til annars. Eitt andartak mættust augu þeirra. Þá sá hún hana. Angistina.

Þegar lokaatriðið í kvikmyndinni er tekið upp hnígur aðalstjarnan, einn dáðasti leikari landsins, niður án þess að tökuliðið í kringum hann fái neitt að gert. Lögreglan á flókið starf fyrir höndum.

Genres: Nordic Noir

284 pages, Paperback

First published January 1, 2012

Reviews

[Védís]

Hún byrjaði fremur klént og hélt illa athygli minni, seinna tók hún svo á skrið með nokkuð óvæntri atburðarás og í lokin var hún orðin nokkuð spennandi.

í sögunni voru nokkur atriði sem fóru ansi mikið í taugarnar á mér, einna helst hið eilífa kreppuvæl sögupersónanna - það var liggur við ekki ein einasta persóna sem sögumiðjan var hjá sem ekki kvartaði yfir "ástandinu". Sólveig hefur ætlað að vera rosa góð og koma nútímanum inn í sögusviðið en guð hjálpi mér - skynjar hún "ástandið" svona? Á milli þess sem fólk skrapp í búðarferðir, á kaffihús, keyrði um í bílunum sínum og bjó í fínu íbúðunum sínum eða raðhúsunum vældi það um hvað það hefði það bágt, hvað allt væri ömurlegt, hvað það var hræðilegt að komast ekki til útlanda. Mig langaði að æla. Sumir Íslendingar hafa jú vælt eins og enginn í heiminum hefði það verra síðustu ár en kommon! Reyna að hafa flóruna með! Ekki allir eru sísífrandi yfir þessu og ef Sólveig er ekki sjálf gegnumsýrð af kreppukveinum ætti hún að reyna að birta raunveruleikann, ekki ýkta mynd frá einu sjónarhorni.

Annað atriði fór mikið í mig en get ekki um það rætt vegna spilla.

Sem sagt. Ágætur krimmi en Sólveig mætti draga úr kreppukveininu, vinna í persónusköpun sinni og að sýna alla flóruna. Ef ekki hefði verið fyrir þessi böggatriði gæti bókin hafa endað í 4 stjörnum.

[Birna G. Konráðsdóttir]

Sagan var lengi í gang, var nærri hætt að lesa. Óþarfa málalengingar. Vann á. Endirinn hefði mátt vera snarpari.

[Hrafnhildur Ming Þórunnardóttir]

Fyrsta bók Sólveigar byrjar bara ágætlega. Mæli með að lesa hinar bækurnar eftir hana sem fjalla um lögreglumanninn Guðgeir, en það er mjög gaman að sjá hvernig höfundi fer fram eftir því sem bókum fjölgar.

[Signý]

Sma þreytt í byrjun en varð svo spennandi í endann, erfitt að fylgjast með öllum samt. Vantar einhvern vegin meira upp á frá sumum persónum, t.d Sævar?
En þetta var fin bók og eiginlega fyrsta crimmi sem ég les:)

[Brynjar]

Hlustaði á Leikarinn. Þægilegur krimmi sem flaut áfram, en fátt sem greip mig í henni.

[Gisela Hafezparast]

Not bad, but the style of writing is a bit wooden. Interesting characters though and the crime story turned out more interesting than I first thought. I will give this author another chance.

[Guðmundur]

Fín spennusaga sem náði að halda manni þokkalega spenntum megnið af tímanum.

Ágætlega skrifuð og laus við langlokur. Endirinn hefði mátt vera aðeins þéttari. Svolítið endasleppt fannst mér.

[Sandra Dís]

Þetta var fyrir skola svo spenno

[Aðalbjörg Bragadóttir]

Fyrsta bók Sólveigar um Guðgeir og félaga í löggunni. Byrjendabragur á henni en spennandi endir. Las hana af því ég átti þessa eftir í seríunni um Guðgeir.

[Frimann Gudmundsson]

Þokkalegur krimmi. Ástsæll leikari deyr á sviðinu í fyrsta kafla, mikill skarkali, fálmað í myrkrinu, hann var níðingur og eitrað fyrir honum í hefndarskyni.

[Bjorg Sveins]

Sumarlesning

[Trausti]

Þægileg lesning. Ekkert sérstaklega sniðugt eða eftirminilegt samt.

[Hildur R.]

Alveg ágæt lesning

[Salóme]

Skemmtileg spennusaga sem maður getur alveg tætt í sig á 1-2 dögum :)