Memurun Ölümü

Bütün Öyküleri #1

by Anton Chekhov, Mehmet Özgül (Translator)

Everest Yayınları dünya öykü ve tiyatro edebiyatının tartışmasız en büyük isimlerinden biri olan Anton Çehov'un tüm yapıtlarını yayımlıyor. Mehmet Özgül'ün Rusça asıllarından yaptığı özenli çevirileriyle kronolojik olarak yayımlanacak olan Çehov kitaplığının ilk cildi Memurun Ölümü, 1880-1884 yılları arasında yazılmış 62 öyküyü kapsıyor.

"Acılardan, ezinçten başka bir şey çarpıyor mu gözünüze? Hırsızlık, soygunculuk, yağmacılık, dolandırıcılık, her türlü kötülük sarmış dünyamızı! Herkes umutsuzluktan kendini içkiye vermiş! Zorbalık diz boyu! Gücü gücü yetene!.. Sonuçta bir sürü gözü yaşlı, acı çeken insan! İşte burada bizler onlar için ağlıyor (konuşmacının gözleri yaşarmıştı) ve kadehimizi..."

Tam bu sırada kapı aralandı, biri sessizce içeriye süzüldü. Başımızı döndürüp baktığımızda, tepesinde geniş dazlağı, dudaklarında babacan gülümsemesiyle ufak tefek bir adam gördük. Çok yakından tanıdığımız biriydi bu. Adam durdu, konuşmalara kulak kabarttı…

Genres: Russian Literature

322 pages, Paperback

First published January 1, 2012

About the author

Antón Chéjov (Spanish)

Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.

Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.

"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.

In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.

Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.

Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.

In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.

The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.

Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu

Reviews

[Derakleitos · Rating 5 out of 5]

Son derece keyif verici öyküler barındıran bir Anton Çehov kitabı. Mizahın dibini oymuş, Rus halkını yerden yere vurmuş Çehov. Yerden yere vurmalardan neden keyif aldığıma gelince, bu da zaten trajikomik olmanın bir özelliği değil midir? Acaba beni de böyle hırpalayacak mı diye beklemedim desem yalan olur. Ohh bu hikayede de yokum diye rahatlamalarım da oldu. Ama tabii ki vardım.
Ps: Kitabın içsel özelliklerinin yanında bu kitabın bende özel bir yeri var. Özellikle bu baskısını uzun zamandır arıyordum. Çok kıymetli bir dostumun hediyesidir.

[Oğuzhan]

bir mizah yazarı olarak çehov ele alınacaksa, herhalde bu cilt gayet uygun olur onun için. ilk dönem, gençlik hikayelerinde yoğun olarak bir mizah görülüyor denebilir. hikayelerin çoğu kısa ve öz, çehov denince akla geldiği haliyle yani. daha sonraları kaleme aldığı uzun öykülerine -düello gibi novella türüne dahil edilebilecek uzun öyküler dahil- baktığımda ne kadar kısa yazıyorsa o kadar etki bıraktığını rahatlıkla söyleyebilirim çehov'un.

[Sema Dural · Rating 4 out of 5]

“çerviakov'un karnında bir şeyler koptu. hiçbir şey görmeden, hiçbir şey işitmeden, geri geri kapıya gitti, sokağa çıktı, yürüdü. bir makine gibi evine gelince, üniformasını çıkarmadan, kanepeye uzandı ve oracıkta can verdi. “

[Leyla · Rating 4 out of 5]

Acı vericiydi

[Sezer Akın · Rating 4 out of 5]

Anton Çehov, kendisi için söylenen tonlarca övgüyü hak eden nadide edebiyatçılardan fikrimce. Tüm zamanların “en öykü yazarı” olduğunu düşünenlerdenim. Memurun Ölümü’nde, 1880-1884 yılları arasından yazarın yazmış olduğu kısa hikâyeleri, kronolojik sıralamayla okuyorsunuz. Everest Yayınları’nın Çehov kitaplığını -kaç cilt olduğunu anımsayamadım şu an- sanırım tüm ciltlerini edindim ve okumaya başladım.

Rus kısa öykü yazarının, Türkiyeli sanatçıların neden bu denli ilgisini çektiğini, benimsediklerini ve öykündüklerini ancak ve ancak okuyarak öğrenebilirsiniz. Rusya’nın toplumsal yapısı ve işleyişi, o kadar Türkiye ki, aydınların onu örnek almaması, ondan feyz almaması abes olurdu. Şimdi en çok ‘Nuri Bilge Ceylan’ ve ‘Emin Alper’in etkilenmelerini çözdüğümü hissediyorum. ‘Mehmet Özgül’ çevirisi ilk defa okudum -hatırladığım kadarıyla tabii, çeviri enfes. Özellikle soyadları dipnotta anlamlarıyla vermek, Çehov’un anlatılarında soyadları rastgele değil, içerik hakkında ipucu taşıdığı bilgisinin farkına varıyorsunuz. Kitapta toplam 62 tane öykü bulunuyor; hepsini çok sevdim. En sevdiğim iki öykü, son ikiye dayanınca -Hanımefendi ve Baron isimli- kitabın bende bırakmış olduğu tat, çok daha kalıcı ve mutlu edici oldu. Muhakkak okuyun!