Κάποιος παριστάνει ότι πήγε στα θυμαράκια· είναι κι αυτό μέρος του σχεδίου...
Ο Νίκος αποφασίζει να εξαφανιστεί (μη μαρτυρήσετε σε κανέναν το γιατί). Σκηνοθετεί την αυτοκτονία του, πίνει κονιάκ στην κηδεία του και τραβάει καλοκαιριάτικα τον κολλητό του στην Αμοργό. Τι το κακό υπάρχει σε αυτό; Μα δεν πήγαν στο νησί για τουρισμό: Στήνουν μία καλοκαιρινή κομπίνα. Μέσα σε 7 μέρες πρέπει να οργανώσουν μία έκθεση ζωγραφικής για να καταφέρουν να αρπάξουν 220.105 ευρώ απ' το χαροκαμένο πατέρα! Με τι πίνακες όμως; Η μόνη λύση είναι να τους κλέψουν από κάπου. Αλλιώς, θα βουλιάξει το διαβολικό τους σχέδιο.
Στο νησί ξεφυτρώνει απ' το πουθενά ο τρίτος κομπιναδόρος της συμφοράς, ο Γιάννης, που ήταν ξεχασμένος στα Γιάννενα. Αυτόν δεν τον νοιάζουν τα λεφτά - πολύ ζεν τύπος. Στο νησί βρίσκεται επίσης ο "Τάκης ο τρελός", καλλιτέχνης της άγονης γραμμής (κανονικά, τον λένε Χλίνουρ και κατάγεται από την Ισλανδία). Οι πίνακές του είναι η υποψήφια λεία.
Πίσω απ' το χάος κρύβεται μία ξανθιά - να το και το love story. Τζιτζίκια και group therapy... Μέσα σ' όλα, πρέπει να κουβαλάνε κι ένα βαρύ θεόκλειστο κουτί παπουτσιών (το γνωστό: shoebox). Μα θα σοβαρευτούν επιτέλους; Θα στήσουν αυτή την έκθεση ζωγραφικής; Θα τσεπώσουν τα λεφτά; Και τι έχει επιτέλους μέσα αυτό το κουτί;
χμ.. από τα βιβλία που έπεσαν τυχαία στα χέρια μου και... από τα βιβλία που με έκαναν πολύ να γελάσω ανέμελα, να χαλαρώσω και να αφεθώ σαν κοριτσάκι στα επιδέξια χεριά του εραστή της.. είναι ένα βιβλίο που μιλά για την γενιά μας - αυτή των μη αντιληπτών αλκοολικών- από ένα άτομο της γενιάς μας. κομπίνες και έρωτες και σχεδία και πλάνα για ένα μέλλον που θα το ξεκλεψουμε "λαμογιστικα!" αφοσίωση στους φίλους και καμπιγκ με δυνατές μουσικές και ρακομελα. σε όλους μας κάτι θα θυμίσει σίγουρα. περιγράφει την Αμοργό τέλεια. ελπίζω λοιπόν να μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες για να το διαβάσουν σε όλο τον κόσμο και να γουστάρουν το ίδιο. εγώ πάντως, θα το ξαναδιάβαζα.
Όταν κοντεύει 3 το πρωί, είσαι με 4 ώρες ύπνο, σε λιγότερο από 5 ώρες πρέπει να σηκωθείς για να ξεκινήσεις την μέρα σου, και παρ’ όλα αυτά δεν μπορείς ν’ αφήσεις το βιβλίο απ’ τα χέρια σου, νομίζω πως αυτό λέει πολλά. Δεν θα πω τίποτα συγκεκριμένο για το βιβλίο, μόνο πως τα απανωτά plot twists στο φινάλε με αποτελείωσαν, τώρα έχω τόση υπερένταση που καταντάει αστείο. Αλλά ήταν καλό. Άμεσο, ζωντανό, δικό μας. Σαν να μιλάω με τον κολλητό μου, απλά σε κάποιο παράλληλο σουρεαλιστικό σύμπαν. Εγώ αυτά είχα να πω. Άντε, και καλό μας καλοκαίρι ;)
Quite possibly the ideal book to read while relaxing at the beach, preferrably in the middle of the Summer.
A trio of friends, Nikos, Yannis and ...Malakakos (an innocent version of "asshole") are plotting a fraud in order to make easy money. To execute their risky plan, they must go to the calm island of Amorgos, where they drink, they dance and they remember their previous summers. All is well, until the past actually catches up with the trio.
If you know greek (i don't know if the book is available in English), you will have fun with it.
Είναι αστείο, είναι δροσερό, είναι έξυπνο και θυμίζει λίγο Χαστουκόψαρα. Οι επόμενες διακοπές μου από όταν το διάβασα, ήταν στην Αμοργό. Είτε σου αρέσει η κλασική λογοτεχνία, είτε η τελευταία φορά που ακούμπησες λογοτεχνικό βιβλίο ήταν κατά λάθος, μπορείς να αγαπήσεις το Shoebox.
Αυτό το όμορφο μυθιστόρημα μου πρόσφερε ένα υπέροχο ταξίδι πίσω, στη νεανική μου ηλικία. Γρήγορο, διασκεδαστικό και αστείο. Γέλασα αρκετές φορές με την απλότητα των σουρεαλιστικών σκηνών που ευτυχώς ήταν αρκετές.
Ένα «καμμένο», κάφρικο βιβλίο με τρεις βλαμμένους, γαμάτους εικοσάρηδες να κάνουν τη μια βλακεία μετά την άλλη μέσα σε 8 Καλοκαιρινές μέρες του 2010. Γραμμένο σαν ανώνυμο blogpost του 2010. Unapologetically. Ακριβώς ό,τι χρειαζόμουν Αυγουστιάτικα.
Η γλώσσα αυτού του βιβλίου είναι σαν να το έγραψε 16αρης έφηβος. Πολυ επιδερμικά όλα, βαρέθηκα, δεν με ενδιέφερε καν η πλοκή της ιστορίας. Πολυ προβλέψιμο και άναρχο για τα γούστα μου.
Ήταν ο λόγος που το ίδιο καλοκαίρι άφου το διάβασα πήγα με τη παρέα μου στην Αμοργό και τη στιγμή που φτάσαμε στην Αιγιάλη και συγκεκριμένα στη "Disco The Que" έβλεπα όλες τις εικόνες που έπλαθα ενώ το διαβάζα και χαμογελούσα. Ωραίες περιγραφές, πάντα με καλή αίσθηση του χιούμορ. Ένα πραγματικά ευχάριστο βιβλίο.
Το αγόρασα στην Άνδρο αλλά με ταξίδεψε στην Αμοργό ... Με κέρδισε η απλότητα του και το ερωτεύτηκα γιατί με έκανε να γελάσω (και να αγαπήσω το νησί που δύο καλοκαίρια δεν μου φτάσαν να το χορτάσω )