Brutus heeft honger

by Mathijs Deen

Met speels gemak betrapt Mathijs Deen in deze miniatuurtjes historische personages op een ontworteld moment in hun leven. In enkele zinnen weet Deen een wereld op te roepen waarin historische gebeurtenissen in een ongewoon licht komen te staan.

Genres: Short Stories, Historical Fiction

96 pages, Hardcover

First published September 1, 2011

About the author

Mathijs Deen (1962) is een Nederlandse schrijver, radiomaker (VPRO-radioprogramma OVT) en voorlezer van audioboeken.

Voor Over Oude Wegen ontving Deen in 2018 de Halewijnprijs. Het Lichtschip (La Nave Faro) is door de havenautoriteiten van Livorno bekroond vanwege zijn verdienste als verspreider van kennis over de zeevaart.

Reviews

[Anton Segers · Rating 3 out of 5]

Een heel moeilijk genre: korte kortverhalen, soms geïnspireerd op historische gebeurtenissen.
Met voedsel als rode draad. Héél zintuiglijk. Héél verbeeldingsrijk. Héél suggestief.
Bij de beste ervan roept Deen trefzeker een hele wereld op, en hij zet de verbeelding van de lezer aan het werk, heel knap is dat. Maar een flink aantal ervan blijven te vaag, komen niet voldoende to the point, blijven onopgeloste puzzels, losse impressies met onvoldoende betekenis.

[Gijs Grob · Rating 4 out of 5]

Originele bundel met ultrakorte verhaaltjes (nog geen twee bladzijdes ieder - het zijn als het ware de haiku's onder de verhalen), waarin Deen ons meeneemt door de geschiedenis (maar ook stukjes scheppingsverhaal, Gilgamesj-epos en Odyssee hertelt). Er komen flink wat historische figuren langs, maar minstens zo sterk zijn de vaak tragische belevenissen van de anonieme slachtoffers van de geschiedenis. De verhaaltjes zijn losjes geconstrueerd rond voedsel en drank en vangen de hoofdpersonen op intieme momenten. Zo weet Deen grote geschiedenis opvallend klein en dichtbij te krijgen. O wat zou je graag verder over deze mensen willen lezen!

Deze heruitgave bevat overigens zeven extra verhalen.

[Made Marjon · Rating 4 out of 5]

Tot nu toe was ik enthousiast over wat ik van Mathijs Deen las, maar hier moest ik eerst even schakelen. Wellicht ook juist omdat de stukjes zo kort zijn. De historische context kon ik ook niet altijd plaatsen, dat maakte soms dat het voelde als los zand. De stukjes over de tuinman spraken mij het meest aan.
Maar al met al wel weer met veel plezier gelezen. De manier waarop hij de elementen betrekt in de sfeer en zijn korte, rake beschrijvingen van gemoed en uitingen van emotie vind ik heel mooi. Je ziet de kleine scènes voor je.
Op naar de volgende Deen!