Camping Paradis in midden-Frankrijk moet de relatie van een Nederlands stel een nieuwe impuls geven. Als eigenaars proberen ze het hun gasten op alle mogelijke manieren naar de zin te maken en tegelijk hun eigen geluk te hervinden. Maar dan verschijnt er een geheimzinnige gast met een tas vol geld. En een bus vol alleenstaande ouders met kinderen. Het is gedaan met de rust. En niet alleen met de rust. Liefde, drank en drama vormen de ingrediënten van een lichtvoetige en aanstekelijke roman waarin een paradijselijke camping langzaam aan verandert in een hel.
Ik wilde Camping van Maartje Wortel lezen. Per ongeluk dit gedrocht gelezen. Zit vol met nare mannen die ongevraagd “charmante dames” becommentariëren en wijn bijschenken.
Na het lezen van de flaptekst leek dit me een intrigerend boek: een stel dat samen een camping runt, tot er dingen gebeuren die alles op z’n kop zetten...
We volgen meerdere perspectieven — van de eigenaresse tot aan verschillende campinggasten. De één krijgt wat meer diepgang dan de ander.
Maar eerlijk? Dat spannende waar ik op hoopte, bleef uit. Het verleden van de eigenaresse voelde niet relevant voor het heden, en sommige keuzes van de personages waren voor mij onbegrijpelijk.
Ja, er gebeuren nare dingen, maar om het nou “de hel op aarde” te noemen zoals de achterflap zegt... dat vind ik wat overdreven.
De weduwe van de bekende Nederlandse schrijver Karel Glastra van Loon heeft hierbij haar debuut gemaakt als schrijfster van een roman.
Haar vorige boeken hadden betrekken op rouwverwerking nav de dood van haar echtgenoot.
Een zeer gemakkelijk te lezen boek te lezen op het strand of zwembad. Persoonlijk vind ik het boek geen aanrader. Weinig aktie en geen enkele diepgang in zoverre je kan verwachten in dit soort boeken.