De tocht naar morgen

De tocht naar morgen #1

by Doris Heinemann

Met de Gouden Roos bezorgt de prinses de inwoners van het rijk van haar vader een vreedzaam bestaan. De komst van twee vreemdelingen brengt verandering in deze situatie: er breekt oorlog uit.

Genres: Childrens

331 pages, Hardcover

First published January 1, 1988

Reviews

[Peter · Rating 4 out of 5]

Als kind heb ik dit boek (en de vervolgen) meerdere keren geleend uit de bibliotheek. Er is weinig over te vinden online, maar ik ben niet de enige die het gelezen kan hebben: elke keer als er delen van de trilogie op Marktplaats verschijnen moet je snel zijn als je ze wilt hebben. Ook over de schrijfster kan ik weinig vinden. Tussen 1988 en 1994 verscheen er bijna elk jaar een nieuw boek van haar hand, maar wie ze precies was (is?), niks over te vinden.

Samen met het Oneindige Verhaal, De Brief voor de Koning en de Hobbit is dit wel een van de boeken uit mijn jeugd die de liefde voor het fantasy-genre hebben aangewakkerd.

De twee delen van een andere serie van Heinemann heb ik nog in de kast staan (De Gouden Kelk & De Prins van Canbia). Een science fantasy verhaal met een duidelijk plot.

Na lang speuren was het me gelukt om het boek weer te vinden op Marktplaats. Ik was toch nieuwsgierig of ik het nog steeds zo mooi zou vinden, zeker omdat ik me eigenlijk weinig kon herinneren. Om eerlijk te zijn: het is niet zo geweldig als ik het had onthouden. Het plot en de motivatie karakters zijn vaak wat vaag. Een hoop kennis wordt voor de lezers (en soms ook voor andere karakters) weggehouden omdat het anders teveel zou verklappen, maar toch ook vaak op een gekunstelde manier.
Het is wel originele fantasy: terwijl een karakter op een soort queeste is, is een andere groep juist belangrijk doordat zij op hun eigen plek blijven, en daar hun eigen leven opbouwen. Ook is de wereld niet een 13 in een dozijn secondary world, maar een bijzondere mix van fantasy en science fiction.

Ik ga zeker op zoek naar de volgende delen, ben toch benieuwd hoe het ook al weer afliep.

[Eva_812 · Rating 3 out of 5]

Ik weet alleen nog dat ik dit boek als kind/jonge tiener echt geweldig vond en de trilogie moest hebben. Intussen hebben de boeken zo'n 15 jaar in de kast gestaan en aangezien ik geen idee meer had waar ze nou over gingen, besloot ik ze opnieuw te lezen.
Helaas vond ik de boeken vroeger beter. De personages zijn een beetje vaag en hun motivatie is niet helemaal duidelijk. Er wordt veel informatie achtergehouden, wat vooral irritant is omdat het zo overduidelijk gedaan wordt om mystiek op te wekken.
Daarnaast is het volledig onduidelijk hoe oud deze kinderen nou zijn. Soms lijken ze 15, soms lijken ze 7. Met hoe vaak iemand in huilen uitbarst, neig ik naar onder 10, maar het zijn dan wel hele wijze 10jarigen. Vooral Ana is een "holier-than-thou" type.
Ik denk dat ik vroeg zo viel voor het simpele leven, het opknappen van de boerderij en daar je plek vinden, wat voor een epische fantasy (cozy was toen natuurlijk nog niet echt een genre) nieuw was. Doorwoven met de verhalen van Pandon en Rodan weet het boek er nog wel spanning in te houden.