Diana Culi (born 13 April 1951, Tirana) is an Albanian writer, journalist and politician. She graduated from the Faculty of Philosophy of the University of Tirana in 1973. Since 2006, she has been a representative of Albania in the Parliamentary Assembly of the Council of Europe. In Albania, she works for women's rights, particularly those forced into prostitution. As of 2004 she was the chair of the Albania Women's Federation.
This book was incredibly depressing. The first portion was better done than the rest, but overall, a very good piece of Albanian fiction. It's a shame that Ismail Kadare gets every single book (no matter how repetitive, or bad) published while works like this one (which tackle the every-day of life under Communism in all its complexity and sometimes even beauty or happiness) get passed over. In fact, the more I think about it, the more interesting I find it: I think its perspective might have been heavily influenced by Camus's brand of "existentialism", albeit a softer version of it.
Nje liber i kendshem i nje historie dashurie mes Fredit dhe Veres,dy te rinj ,studente letersie ne vitet 70' ne Tirane.Ata nuk perfundojne bashke dhe Vera ka nje fund tragjik.Autorja pasqyron jeten gjate regjimit komunist,luften e klasave deri diku,paragjykimet qe ekzistonin ne shoqeri ku ajo shprehet se:''Nuk mund te themi se kemi femra te perparuara ne nje shoqeri ku ato nuk shihen si te tilla''.Trajtohet problematika e emerimeve ne fshat apo qytet,martesat me interes ne familje me emer te mire dhe pozite dhe kendveshtrime te ndryshme nga te rinjte e asaj kohe.Romani permban ne vetvete mesazhin e ndryshimit,te rifitimit te forcave per te luftuar per jeten dhe per te qene i lumtur.
"Perderisa njeriut i mbetet gjithmone dikush ku ai mund te kuptohet edhe pa folur asnje fjale, ku mund te ndjehet i mirepritur dhe i dashur, atehere ai s'eshte i humbur."
Nje roman qe te le melankolik,te ben te ndjesh ate sembimin e madh ne zemer sikur diç te mungon. Tregon pengjet dhe brenagt e kohes,dashurit qe fillojn me pasjon,me terheqje dhe me interes. Nje bote plot emocione ndryshe nga ajo cka brezi jone ka degjuar,tregon se dhe brezi "ateher" dashuronte,vuante,humbte dhe fitonte. Nje fund tragjik per Veren qe u kthye ne gurin qe zuri perfund progatonistin se si vdekja e saj i ndoqi nga pas pergjithmon te gjithe,nje vdekje qe na ndoqi dhe ne nga pas per net me rradh. Si permbajtje ishte i mrekullueshem mbase pak i lodhshem dhe te merte "mendjen". Do e rekomandoja por vetem nese nuk keni frik te vuani,qani dhe melankolizoheni. Smundem te shkruaj mjaftueshem mu duk sikur jetoja ne vitet 70'-80' dhe sikur vdekja me ndoqi dhe mua nga pas.