De boeken van Thijs Goverde hebben een bijzondere plek in mijn leven (en hart). Omdat mijn oma bevriend was met de familie Goverde, verscheen vroeger telkens het nieuwste boek van Thijs op miraculeuze wijze in 'mijn' stukje van oma's boekenkast. En dan was het altijd feest - dan mocht ik in oma's stoel zitten en kreeg ik aardbeien met suiker geserveerd terwijl ik in één dag het nieuwste boek verslond. En in de jaren daarna herlas ik mijn favoriete boeken nog minstens 15 keer.
Nu het mijn missie is om alle boeken uit mijn kast te (her-)lezen, belandde ik ook weer bij Meesterdief-serie. Meteen toen ik eraan begon, wist ik weer precies wat ik er altijd al zo leuk aan vond: de slimme humor vol woordgrapjes en tongue-in-cheek terzijdes (zoals ook een andere reviewer al schreef), een verhaal met een moraal zonder dat het té zwaar wordt, de algehele creativiteit waarbij het midden wordt gevonden tussen realisme en fantasy. Een leesfeest, ook voor grote mensen!
Tot slot was het heel grappig om te merken dat, hoewel ik mezelf in de verste verte geen schrijver zou durven noemen, ik bepaalde Goverde-achtige kwinkslagen en humor blijkbaar zó geïnternaliseerd heb, dat ik ze in het dagelijks leven gebruik, en al helemaal als ik om een of andere reden een vrije vorm-stukje mag tikken. Het soort droge humor dat spreekt uit een zin als "Ze hesen mij op hun schouders, riepen 'Hoera! Terug naar het paleis!' en zetten me weer op de grond want anders paste het niet door de deur." vind ik nog altijd fantastisch, en probeer ik toch altijd weer aan te wenden voor een lachje of twee bij nietsvermoedende toehoorders. Ik denk dat Thijs en zijn boeken een grotere invloed op m'n leven hebben gehad dan ik eigenlijk dacht! Dus Thijs, als je dit leest: ten eerste 'goed gedaan', en ten tweede: laten we eens een kopje koffie drinken, als je daar voor openstaat. Het lijkt me fantastisch om eens de kinderboekenschrijver te ontmoeten die, van alle kinderboekenschrijvers, wellicht de grootste stempel op mijn jeugd gedrukt heeft.