De zeventigjarige Gustaaf Meulenberg heeft nog maar enkele weken te leven. Bovendien dreigt zijn favoriete voetbalclub Roda jc te degraderen. Marcel haalt alles uit de kast om het sterven van zijn doodzieke vader zo lang mogelijk uit te stellen. Daarbij stuit hij op een mysterieuze, in het zwart geklede cowboy en ontdekt hij een bizar familiegeheim. Extra tijd is zowel een ontroerende voetbalroman als een psychologisch portret van een arbeidersfamilie in nood.
A.H.J. Dautzenberg (Heerlen, 1967) publiceerde in korte tijd een bundel verhalen, een roman en een pamflet over economie en verwierf zich daarmee een positie in de voorhoede van de nieuwe generatie schrijvers.
A.H.J. Dautzenberg werd op 13 december 1967 geboren in de Vroedvrouwenschool van Heerlen. Hij groeide samen met zijn tweelingbroer op in Schaesberg (Landgraaf). Na de middelbare school studeerde hij Economie in Tilburg. Later voltooide hij ook onder meer de studie Taal- en letterkunde. Hij woont tot op heden in Tilburg-Noord.
Zijn teksten verschenen in onder meer Hollands Maandblad, de Revisor, Kort Verhaal, De Brakke Hond, De Jaap, Propria Cures, De Groene Amsterdammer, De Contrabas, Tirade, Frontaal Naakt, Das Magazin, De Volkskrant, NRC Handelsblad, NRC Next, Het Financieele Dagblad, Knack, Humo, VPRO Gids en Vara TV Magazine. Zijn boeken verschijnen bij Uitgeverij Atlas-Contact in Amsterdam.
A.H.J. Dautzenberg trad op tijdens festivals als Crossing Border, Literatuur Late Night, de Uitmarkt, De Geest Moet Waaien, Schrijvers Binnen, Wintertuin, Pauw & Witteman, Dit was het nieuws, Nur Literatur, TiLt, Incubate, Noorderzon en Lowlands.
Het boek is enigszins modern van vorm (van de derde persoon naar de eerste persoon overschakelen halverwege, hoofdstukken als filmscenario), maar klassiek van structuur (het verhaal van de laatste weken van de vader van de hoofdpersoon, gelardeerd met flashbacks). Dautzenberg schrijft erg leesbaar, vind ik. Lichtvoetig, soms erg grappig, maar in dit boek ook met een zware thematiek en ondertoon, onderkoeld gebracht.
Een Limburgse Marcel beschrijft het afscheid van zijn vader die stervende is aan huidkanker. De relatie met z'n tweelingbroer en het gebrek aan intimiteit vormen de belangrijkste gedachten die met vele anekdotes worden verlucht. Het enige wat de hoofdpersoon weet te delen met z'n vader is het wel en wee van Roda J.C. die via de nacompetitie in de eredivisie willen blijven en Duits nagesynchroniseerde westerns. Het onvermogen om over zichzelf heen te stappen en afstand te doen van gedachten en gedrag die het ongemak bestendigen vormt het strijdtoneel van Marcel terwijl z'n vader in 4 weken naar z'n einde toeleeft. Bellen blazen van gedachten, vooroordelen en voorspelbare emoties tegenover een authentiek afscheid nemende ouder. Een verhaal met iets te veel achtergrond en te weinig voorgrond.
Gustaaf Vermeulen heeft kanker en nog maar enkele weken te leven. Gustaaf is ook groot fan van Roda jC. Zijn laatste weken lopen synchroon met de nacompetitie van 2008/2009. Blijft Roda JC in de ere-divisie en zal Gustaaf dit nog meemaken. Zijn zoon tekent dit verhaal op maar ook de moeilijke verhouding van Gustaaf met zijn zoons én het familiegeheim komt eindelijk naar boven. Niet groots maar wel mooi en goed geschreven.
Mooi thema, mooi boek, interessant hoe omgaan met overlijden tussen mensen die niet zo met elkaar over dit soort zaken spreken verweven wordt met andere zaken, films en voetbal, waar wel een gedeelde beleving is. De wisseling van vorm, vind ik, voegt te weinig toe voor de flow die het verstoord.
Indrukwekkende beschrijving van de verhouding tussen Vader en zonen, in de tijd voor zijn overlijden. Hoe moeilijk het is om gevoelens over the brengen.