Η συλλογή "Σκληροί Έρωτες" περιέχει εκτεταμένα διηγήματα που ο Λεοπόλδος Μαζόχ έγραψε καθ' όλη τη διάρκεια της συγγραφικής του ζωής. Στις ιστορίες του πρωταγωνιστούν άντρες αλλοτινών εποχών, αριστοκράτες και πληβείοι διαφόρων ιστορικών περιόδων της Γηραιάς Ηπείρου, οι οποίοι ρίχνονται -τις περισσότερες φορές με τη θέληση τους- στα δόντια αδηφάγων γυναικών που θέλουν και, κυρίως, μπορούν να τους καθυποτάξουν. Γυναίκες της υψηλής κοινωνίας, των βασιλικών δυναστειών και αρτίστες, μεταξύ άλλων, παρελαύνουν από το βιβλίο, δοκιμάζοντας τα όρια του έρωτα και της σκληρότητας του στον απόλυτο βαθμό. Ο Σαίξπηρ και η Βασίλισσα Ελισάβετ, Βιεννέζοι θεατρικοί συγγραφείς, λόρδοι και αρχηγοί φυλών των τότε αυτοκρατοριών εμφανίζονται κι εξαφανίζονται, προκειμένου ν' αποδείξουν ότι ο μαζοχισμός δεν πήρε τυχαία το όνομα του από τον Μαζόχ. Βάσανα, βασανιστήρια, πόλεμοι και μονομαχίες - αλλά, παντού και πάντα, παρούσα η ανάγκη του ανθρώπου να αγαπηθεί.
Austrian writer and journalist, who gained renown for his romantic stories of Galician life. The term masochism is derived from his name. During his lifetime, Sacher-Masoch was well known as a man of letters, a utopian thinker who espoused socialist and humanist ideals in his fiction and non-fiction. Most of his works remain untranslated into English. The novel Venus in Furs is his only book commonly available in English. See http://en.wikipedia.org/wiki/Leopold_...
αν ο σαδισμός πήρε το όνομά του από τον ντε σαντ και ο μαζοχισμός από τον μαζόχ... έχω κάποιες ενστάσεις οκ, είναι το μόνο του συγγραφέα που έχω διαβάσει, μα πιο πολύ θα μου μείνει η ιστορική του έρευνα -που είναι τρομερή- παρά τα όσα έχουμε κατά νου όταν ακούμε μαζονιστής ή μαζόχα ωραίες ιστοριούλες, μα τίποτε το τρελό από ερωτική λογοτεχνία έχω διαβάσει πολύ πιο ακραία πράγματα για να με συγκινήσει
racconti di bellissime fanciulle che tengono soggiogati re, principi e sceicchi spesso per mezzo dell’infedeltà e dell’ambiguità diventano spregiudicate guerriere e crudeli torturatrici. molto affascinanti le descrizioni delle ricche dimore e dei preziosi abiti che evocano atmosfere da mille e una notte. fra i sette racconti che fanno parte di questa raccolta, il mio preferito è quello di chiusura: la fontana delle lacrime.
adoro come Masoch riesca con parole così semplici a descrivere la perversione dell'animo umano e la fragilità degli uomini, che cadono impietriti e incapaci di reagire di fronte alla donna, vista come un angelo crudele che tutto può su di loro, persino condurli alla morte. Morte che, in ogni racconto, è preannunciata allo stolto che pone il suo sguardo su l'angelo crudele di cui si infatua e per il quale perde completamente la ragione.