อขิทโร มหาคุรุเทวา ปรัยวสาน 2

อขิทโร #5

by วรรณวรรธน์

เมื่อเสร็จจากสิ่งนั้น เขานับอขิทโรออกมาสิบเม็ดที่อยู่ส่วนบนของสร้อยมาลิน
ร่ายโองการแห่งอัสตระของตนออกมาเสียงดังราวกับผืนแผ่นดินจะแตกแยกเป็นเสี่ยง

"โอม...อขิทโร ขิทารัง มนุษยานัง อัสตระ มหามนตร์"

ร่างสูงเดินเหยียดตรงไปยังกำแพงสูงใหญ่ด้านทิศเหนือ
ใช้ดวงตาเพ่งมองศิลาบนกำแพง กำแพงศิลาหนา หนัก บิดขยับไปมา
แล้วเกิดเป็นร่องกัดเซาะ ราวกับถูกกดสลักด้วยเหล็กจาร
ปรากฏลายเ้ส้นเป็นอักขระให้เห็นเด่นชัด ประกาศโองการแห่งมหาคุรุเทวา...

จงภาวนานามแห่งข้า
มหาคุรุแห่งเทวา จักนำอขิทโร อัสตระมฤตยูสมัย
ดลสรรพสิ่งดับสิ้นไป เบิกยุคนวกาล
เมื่อน้ำท่วมฟ้า พายุไฟ แผ่นดินไหว
หินก้อนใหญ่ ณ ท่าสำเภาแห่งสุวรรณภูมิ ปรากกฏ
ประกาศแห่งข้าผู้เป็นอนันต์ จักดลสรรพสิ่งดับ สิ้นพลัน!

จดและจำไว้ หากผู้ใดต้องการเข้ามาทำร้ายพวกเราแหล่าอขิทโร
จงตอบสนองพวกมันอย่างสาสม เพื่อเป็นประกาศอำนาจแห่งเรา ผู้เป็นมหาคุรุเทวา
ให้พวกมันขยาด และเกรงกลัว ข่มขู่มันด้วยอัสตระ
หากมันผู้ได้อ่าน ยังขืนกล้าติดตามข้าไปยังสุวรรณภูมิ
ข้าจะสังหารมันมิเพียงชีวิต แต่จักทำลายมันให้หมดสิ้นยุึคสมัย
ตามคัมภีร์ยิ่งใหญ่อขิทโร!!

362 pages, Paperback

First published March 1, 2012

Reviews

[Wanyiwa]

รีวิวรวม 5 ภาคนะคะ

เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับลูกปัดโบราณ และตำนานของดวงจิตอันสูงส่งที่ถูกสะกดไว้อยู่ในลูกปัดมานานหลายพันปี จนกระทั่งนางที่เคยเป็นคู่ชีวิตของดวงจิตนั้น ทำการปลดปล่อยดวงจิตออกมา

เป็นมหากาพย์ที่อ่านยาวแบบไม่ค่อยต่อเนื่องเท่าไหร่ แม้ผู้เขียนจะเล่าด้วยไทม์ไลน์แบบไม่ใช่เส้นตรงเพื่อไม่ให้เกิดความน่าเบื่อ แต่เราก็ยังรู้สึกว่าเนื้อเรื่องไม่ดึงดูดพอให้เรารู้สึกอยากอ่านต่อเนื่อง ตัวละครไม่มีเสน่ห์พอให้เรารู้สึกอินไปกับอารมณ์ความรู้สึกของพวกเขา

เรื่องความหวานของคู่พระนางนั้นไม่ต้องห่วงอยู่แล้ว ตำนานลูกปัดโบราณก็เป็นประวัติที่ผู้เขียนทำการบ้านมาดี เสียดายที่พล็อตขาดความกระชับ ตัวละครยังขาดเสน่ห์ และการจบของเรื่องที่ดูจะหักมุมจบแบบไม่ได้ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่เหมือนกับที่อุตส่าห์บิ้ลท์คาแร็คเตอร์พระเอกมาตั้งแต่ต้นเลย

[BowEiyaEita]

ส่วนตัวชอบเล่มนี้สุดใน5เล่ม มีหลายอารมณ์ในเล่มนี้ รวมถึงมาถึงบทสรุปสักที คนที่ยังจองเวรจองกรรม ไม่ให้อภัยตั้งแต่ยุคโบราณก็ยังตามมาทำลายกันในยุคปัจจุบัน ชอบที่จบด้วยดี มีความสุขแบบสมจริงสักที อยากให้เพิ่มบทพิเศษหวานๆบ้าง หรือรอภาคของลูกต่อไปก็ได้ ผู้เขียนวางพล็อตดี ไม่มีอะไรพลาดเลย เล่มแรกที่นางเอกกลัวไฟก็มาเฉลยให้ตอนเล่ม5 สนุกดี

[Afternoon]

เล่มสุดท้ายนำความตื่นเต้นมาให้ผู้อ่านเราเป็นอย่างยิ่งว่าจะจบยังไง แอบเศร้ากับการพลัดพรากของพระนางในอดีต ปริศนาทั้งหลายเปิดเผยในตอนท้ายว่าทำไมฌัลล์ถึงลืมอดีตของตัวเอง และถ้วยกับลูกปัดโบราณที่ทุกคนต่างตามหาแย่งชิงมีที่มาที่ไปยังไง ให้สี่ดาวเพราะยังฟินไม่สุดกับพระนางตอนท้ายอ่าาา อยากฟินมากกว่านี้!!!

[Misspharaoh]

โอ๊ย ฟิน ซึ้ง 😭😭

ตอนเป็นท่านฌัลล์ก็น่ารักมากๆ
ตอนเป็นมหาคุรุก็น่าเกรงขาม
พระเอกนางเอกรักกันข้ามภพข้ามชาติ เป็นคู่จิตวิญญาณกัน ซึ้งมากๆ

ว่าแต่ว่าอยากร่วมกันสร้างลูกปัดกับท่านฌัลล์บ้างอ่ะ อิอิ☺️☺️

[Ning]

จบละ ดีใจ..

[Pannanat Janthong]

จบแบบคาดไม่ถึง เดาไม่ถูก จบแบบนี้ เอาใจไปเลย