กลางทะเลลึก

by ประชาคม ลุนาชัย

กลางทะเลลึก วังวนชีวิต หว่างเคราะห์ หว่างโชค หว่างชะตา

ทะเลและมหาสมุทรเป็นดินแดนชวนพิศวง งามจับตาจับใจ เวิ้งว้าง น่าหวั่นกลัว บ้าคลั่งร้ายกาจ สงบเงียบ โรแมนติก และเป็นอื่นๆ ได้อีกมากมาย ภาพชีวิตคนเรือและคนโดยสารทั้งยี่สิบเอ็ดคนในเรื่องแสดงมิติด้านลึกในแต่ละส่วนเสี้ยวบทตอน เป็นรายละเอียดการดำรงอยู่ของมนุษย์ที่แตกต่างหลากหลายไม่ใช่แค่เพียงของสังคมเล็กๆ ในเรือลำหนึ่งเท่านั้น หากเป็นภาพใหญ่ของสังคมมนุษย์ทั้งหมด สังคมที่เต็มไปด้วยการดิ้นรนแข่งขันเอาตัวรอด ความปรารถนาทะยานอยาก การแบ่งปันและฉกชิง ความหวังและจนตรอก ความดีงามและโฉดชั่ว...

240 pages, Paperback

First published March 1, 2010

About the author

นักเขียนประสบการณ์โชกโชนผู้เคยผ่านต่อสู้ชีวิตมาหลากหลายประเภท ตั้งแต่เป็นพนักงาน เสิรฟร้านอาหาร เด็กโรงน้ำชา กรรมกรโรงงานรองเท้า โรงงานขนมปัง โรงนุ่น บ๋อยภัตตาคาร เด็กเสริฟร้านข้าวต้ม ร้านก๋วยเตี๋ยวและลูกเรือประมง

ประชาคม ลุนาลัย เป็นชาวจังหวัดยโสธรเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ตั้งแต่อายุ 17 ปี ด้วยความ มุ่งหวังว่าจะมาเรียนหนังสือต่อเพื่อว่าจะได้เป็นนักเขียนให้ได้ในอนาคต แต่ด้วยโชคชะตาและความยากจน ผลักดันให้ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพแทน โดยทิ้งความฝันของการเป็นนักเขียนเอาไว้ชั่วคราว

ตอนที่ประชาคม ลุนาชัย อายุ 25 ปี เขาตัดสินใจไปทำงาน เป็นลูกเรือประมงใช้ชีวิตชาวเรือร่อนเร่ไปตามสถานที่ต่างๆ โดยใช้เวลาถึง 8 ปี เมื่อมีเวลาว่างระหว่างคราวใด เขามักเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือและเขียนบันทึก เรื่องราวชีวิตของตนเองและคนรอบข้างอยู่เสมอ เขาได้ทดลองเขียนเรื่องสั้น เรื่องแรกที่ได้พิมพ์ในหนังสือหนุ่มสาว ชื่อเรื่อง "บทสุดท้ายแห่งตำนานคนยาก" ภายหลังจากปี พ.ศ.2535 เขาลาออกจากงานที่เคยทำ ออกมาเขียนหนังสือเพียงอย่างเดียวอย่างจริงจังและผลงานการเขียนของเขา ก็ได้รับการยอมรับอย่างรวดเร็วผ่านการตีพิมพ์ในนิตยสารต่างๆ หลายฉบับ เรื่องสั้น "รอยบาป" ได้รับรางวัลดีเด่น จากนิตยสาร "หลักไท" เรื่องสั้น "ชะตากรรมของคนเถื่อน" ได้รับรางวัลดีเด่นจากนิตยสาร "ชีวิตต้องสู้" และ "กฎข้อที่ห้า" ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเรื่องสั้นรางวัล "ช่อการะเกดยอดเยี่ยมประจำปี 2539" นวนิยายเล่มแรก ที่ประชาคม ลุนาชัย เขียนเรื่อง "ฝั่งแสงจันทร์" ซึ่งเป็นนวนิยายที่สะท้อนให้เห็นถึงยถากรรมของสามัญชน แห่งหมู่บ้านชายฝั่งอยู่กับผืนน้ำและแผ่นดิน

ปัจจุบัน ประชาคม ลุนาชัย ยังคงเป็นนักเขียนสู้ชีวิตที่ผลิตงานเขียนออกมาอย่างคงเส้นคงวา

Reviews

[ME mew desu · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านเเล้วค่อนข้างประทับใจมากกว่าที่คิดไว้นะคะ บอกตามตรงว่าเเรกๆเปิดมาเนื้อเรื่องเอื่ยมากจนเกือบเทไปเเล้วค่ะ เเต่พอผ่านไปซักพักจะมีจุดพลิกที่ทำให้ต้องอ่านจนหยุดไม่ได้ค่ะ เนื้อเรื่องพาร์ทหลังจนจบ สำหรับเราคือสนุกม๊ากค่ะ ไม่เเปลกใจที่จะได้รางวัล ชอบที่ฉายความตลกร้ายธาตุเเท้ของมนุษย์ออกมาได้สมจริงขนาดนี้ค่ะ อ่านเเล้วขนลุกมากจิงๆ🥲

*มีสปอยยเล็กน้อย สำหรับคนที่อยากเท5555*
.
เนื้อเรื่องพาร์ทหลังที่ว่า คือตอนที่ไต๋ก๋งตายค่ะ เนื้อเรื่องหลังจากนี้บอกเลยว่าของจริงค่ะ เพราะหลังจากนั้นคือความบัดซบเเละหายนะของเเท้เลย ทั้งเรือคือเเตกเเยกกันโดยสมบูรณ์ รอยร้าวเเละความขัดเเย้งของคนบนเรือค่อยๆฉายออกมาทีละน้อยจนนำคนทั้งเรือไปสู่หายนะ เรือลอยคว้างกลางทะเลในเรือเต็มไปด้วยสมบัติมากมายเเต่ดันไม่มีอาหารจะประทังชีวิต ทิ้งอวน ทิ้งเบ็ดเพราะจะเก็บสมบัติ หวังน้ำบ่อหน้า จากที่คิดว่าจะเเย่งสมบัติจนฆ่าตาย ท้ายที่สุดด้วยความเป็นมนุษย์เเละธาตุเเท้ของคนเรา ว่าด้วยต้องเอาตัวเองให้รอดก่อนก็ฉายออกมา ฆ่ากันเพราะเเย่งอาหาร คิดจะหนีเอาตัวรอดเเต่ความโลภดันถ่วงชีวิตจนสุดท้ายก็เอาตัวเองไม่รอด ทั้งเรือเเละชีวิตทั้งหมดที่ผ่านมา...จมหายลงไปพร้อมกับสมบัติ อ่านเเล้วขนลุกจริงๆ สมบัติเป็นเพียงตัวจุดชนวน เเต่ด้วยความเป็นมนุษย์ ทั้งความโลภ อยากได้ อยากมี ศักศรีดิ์ค้ำคอ โอนอ่อนหักงอไม่ได้ ความเห็นเเก่ตัว ต้องเอาตัวเองให้รอดก่อน ทั้งหมดนี้คือสิ่งเเท้จริงที่ทำให้ทุกคนต้องจบชีวิตลง อ่านเเล้วเข้าใจคำว่าคนเราสามารถฆ่ากันง่ายๆด้วยเรื่องง่ายๆนี่เเหละ🥲🥲🥲