Ο Κοροβίνης συμπλέκει μία από τις γνωστές ιστορίες του στρατού με ένα σημαντικό γεγονός της πόλης (την κηδεία του ποιητή Γιώργου Βαφόπουλου) και την κάνει λογοτεχνία. Στα κομμάτια της περιγραφής της κηδείας η γραφή θυμίζει αρκετά Ιωάννου. Ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο αλλά δεν ενθουσιάστηκα κιόλας.