Ιερή παγίδα

by Λεία Βιτάλη

Η Ιερή Παγίδα είναι η κρυμμένη, από την επίσημη ιστορία, ζωή ενός δεκατετράχρονου πανέμορφου βυζαντινού πρίγκιπα, γιου του πρωθυπουργού Λουκά Νοταρά, που, νομίζοντας ότι πολεμά το κακό, πέφτει ο ίδιος θύμα των σκοτεινών δυνάμεων του Βυζαντίου και του ερωτικού πόθου του Σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή.
Μια μυθιστορηματική εκδοχή της ιστορικής άλωσης της Πόλης με τα επακόλουθά της, ιδωμένη από τα έκπληκτα μάτια ενός μικρού κοριτσιού που, εξιστορώντας την πλάνη και το τέλος του χαρισματικού αδερφού της, ουσιαστικά μιλάει για την πλάνη ενός ολόκληρου κόσμου και για το τέλος μιας χιλιόχρονης αυτοκρατορίας, μέχρι το κατώφλι μιας νέας αρχής.
Ένα μεσαιωνικό χρονικό σε τρεις πόλεις: Κωνσταντινούπολη, Αδριανούπολη (Εντίρνε), Βενετία, όπου μπλέκονται επικίνδυνα τα παιχνίδια εξουσίας με τον ερωτικό πόθο, το Ισλάμ με το Χριστιανισμό, οι Έλληνες με τους ειδωλολάτρες και η Δύση με την Ανατολή.

417 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

H Λεία Bιτάλη γεννήθηκε στην Aθήνα και κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Νομικά, Ψυχολογία, Δημοσιογραφία και παρακολούθησε σεμινάρια Σκηνοθεσίας και Θεατρικής Γραφής.
Έχει γράψει μέχρι στιγμής 10 θεατρικά έργα, μερικά από αυτά έχουν βραβευτεί με Κρατικά Βραβεία και έχουν ανέβει στην Αθήνα, Κύπρο και Λονδίνο, ενώ έχουν εκδοθεί και 6 βιβλία με μυθιστορήματα και διηγήματα.

Βιβλία:
Άννα Χ. (εκδόσεις Οδυσσέας, 1986), Η Κοιλιά της Μεταφράστριας (εκδόσεις Εξάντας, 1988), Η Τρομοκρατία της Μνήμης (εκδόσεις Εξάντας, 1993), Η Μυρωδιά του Μαύρου (εκδόσεις Εξάντας, 1995), Εκείνος που τον έλεγαν Μείνε (Αθήνα 1998), Το Παραμύθι του Μεγάλου Φόβου (εκδόσεις Καστανιώτη, 1999), που τιμήθηκε με το "Μέγα Βραβείο Μυθιστορήματος Τρανούλη" ενώ ήταν υποψήφιο και για το βραβείο του περιοδικού Διαβάζω, Σκοτεινές Μητέρες (εκδόσεις Πατάκη, 2006), Ιερή Παγίδα (εκδόσεις Πατάκης, 2006). Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και σε ανθολογία διηγημάτων.

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ένα πολύ καλό ιστορικό μυθιστόρημα. Η άλωση της Κωνσταντινούπολης, η ζωή και οι περιπέτειες της οικογένειας Νοταρά και του τελευταίου απογόνου της, του Ιάκωβου Νοταρά. Γλώσσα δυνατή, μεστή. Άριστη γνώση των πηγών. Μέσα από τα μάτια της αδερφής του Ιάκωβου αλλά και τα ημερολογια που άφησε ο ίδιος ξαναζούμε τις πραγματικές στιγμές της Άλωσης. Μου άρεσε λιγακι που η αδελφή του Ιάκωβου επικοινωνούσε μαζί του τηλεπαθητικά κι έτσι μαθαίνουμε κι εμείς τα γεγονότα, αν και παραταβηγμενο απο τα μαλλια. Κι ό,τι δεν μπορούσε να ξέρει η ιδια, το μαθαίνουμε μέσα απο τα ημερολόγια του Ιάκωβου. Ανατριχιαστικά τα γεγονότα της Άλωσης. Τρισδιάστατη η αγωνία των πολιορκημένων. Νιώθουμε την αγωνία των πολιορκημένων και την καθημερινότητά τους με το φόβο του Τούρκου πάνω από το κεφάλι τους. Μου άρεσε που δεν ασχολούμαστε με τον Παλαιολόγο, τη δοξασία στην Αγιά Σοφιά κι όλα αυτά τα μυθοθρυλήματα.

Ζούμε πραγματικά γεγονότα, καθημερινές ιστορίες, πραγματικές συνωμοσίες. Ώστε ο Άνθιμος ήταν προδότης; Ώστε η Εκκλησία του Πάπα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παράδοση της Πόλης στον Οθωμανό ε; Πραγματικα είναι η μη ευρέως γνωστή ιστορία της Πόλης. Κι όλα αυτά γιατί ο Μεχμέτ έψαχνε τον άντρα-μοντέλο για τη ζωγραφιά που έπεσε τυχαία στα χέρια του; Έχουμε πάλι μια νέα Ελένη, έναν νέο τρωικό πόλεμο; Δε μου κάνει εντύπωση. Είμαι σιγουρος οτι σε πολλες περιπτωσεις η Ιστορια δεν ειναι αυτη που διδασκεται αλλα ζει κι αναπνεει μεσα απο τα σωζομενα αρχεια.

Ανατριχιαστικη λοιπον η περιπτωση του Ιακωβου Νοταρα που ευνουχιστηκε από τον ερωτευμενο μαζι του Μωαμεθ για να τον κρατησει κοντα του, δικο του. Και με μια εξυπνη κινηση η Γαληνοτατη Βενετια του τον πηρε μεσα απο τα χερια του. Για να συνεχισει στη Βενετια την επανενωση των διασπαρτων ανα την οικουμενη φυγαδων Ελληνων. Και με τη βοηθεια της τυπογραφιας (ναι, μιλαει για τον Γουτεμβεργιο) να ξαναδωσει την αιγλη του παρελθοντος και της ελληνικης γλωσσας ως συνεκτικο δεσμο των επαναπατριζομενων. Κι υστερα να κυνηγησει τον Ανθιμο και τον ιδιο τον Μωαμεθ για να τους θανατωσει. Ανθρωπινες πτυχες, λογικα γεγονοτα, εμεινα αρκετα ικανοποιημενος. Αν μη τι αλλο δε σε κουραζει σαν ιστορικο μυθιστορημα. Κι επιπλεον οι αποριες της γυναικας-αφηγητριας, αδερφης του Ιακωβου, ηταν τοσο αληθινες, που σε κανουν να συμπασχεις μαζι της και να ξαναζεις την εποχη της.