富士・箱根殺人ルート

by Kyōtarō Nishimura, Kyōtarō Nishimura

箱根から新宿に向かう特急ロマンスカーの座席で、青年実業家が死んでいた。不仲の妻と和解するための旅行中だったという。箱根の仙石原（せんごくばら）高原では妻の扼殺（やくさつ）死体が見つかり、夫による無理心中との見方が強まる。しかし、十津川（とつがわ）警部は財産狙いの殺人事件ではと疑い、一人の容疑者を浮かびあがらせた！　捜査陣を翻弄（ほんろう）する知能犯。十津川警部が真犯人を追いつめる。

284 pages, Paperback

First published February 9, 2006

About the author

Kyotaro Nishimura (pseudonym of Kihachiro Yajima, born 6 September 1930 in Tokyo, Japan) is a Japanese writer of mystery stories. Nishimura is best known for his "train series" mysteries. He won the Mystery Writers of Japan Award in 1981 for The Terminal Murder Case.

Reviews

[Wasin Waeosri · Rating 4 out of 5]

เพิ่งเคยอ่านนิยายของนิชิมูระ เคียวทาโรเรื่องแรก เป็นเรื่องที่ผสมผสานการท่องเที่ยว+คดีฆาตกรรมปริศนาได้ดี ทริกเนียนกริบ หลอกเราแบบอ่านสนุก ข้อมูลเรื่องการท่องเที่ยวก็แน่นปึ๊ก ขอชมคนแปลเลยว่าบรรยายเรื่องสถานที่ท่องเที่ยวได้ดีครับ

ข้อเสียคือตัวละครไม่ค่อยมีสเน่ห์ บุคคลิกเฉพาะตัวที่น่าติดตามเท่าไหร่ แต่ก็ชดเชยได้ด้วยความสั้น กระชับของเรื่อง อ่านสนุก

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

ตำรวจพบศพชายเสียชีวิตบนรถไฟด่วนพิเศษ พิเศษกว่านั้นที่ตัวศพมีจดหมายลาตายโดยเขียนสารภาพความผิดที่ฆ่าภรรยาไว้ด้วย อาชญากรรมปั่นหัวตำรวจที่ต้องตามสืบว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนรถไฟสุดสาย สืบสวนเล่มบาง ๆ ผสมสถานที่ท่องเที่ยวท้องถิ่น คดีจบรวบรัดสั้นกระชับ หักมุม อ่านง่ายดีแท้
.
.
นักธุรกิจคนหนึ่งถูกพบเป็นศพบนรถไฟขบวนด่วนพิเศษฮาโกเนะมุ่งหน้าสู่ชินจูกุ ผู้ตายกินยาพิษในถ้วยกาแฟ โดยมีจดหมายลาตายข้างกายด้วย สารวัตรทตสึงาวะกับนายตำรวจคาเมอิเข้ามาทำคดี สืบมาว่าชายคนนี้ได้ออกท่องเที่ยวกับภรรยาสาว แต่จากปากคำคนขับแท็กซี่บอกว่าเห็นพวกเขาทะเลาะกันตลอดทาง

คือมีความระหองระแหงและพยายามปรับความเข้าใจกันอยู่ แต่ตอนพบศพสามี ภรรยาหายไปโดยไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่ไม่นานตำรวจก็พบศพภรรยาที่ถูกฆาตกรรมอยู่ที่ป่าแถวฮาโกเนะ มีร่องรอยถูกบีบคอ หลักฐานสามีฆ่าภรรยาและก็มาฆ่าตัวตายบนรถไฟ ตายกันหมดแบบนี้ ใครกันเล่าถึงจะได้ผลประโยชน์

สารวัตรทตสึงาวะสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าทั้งคู่เพราะหวังเงินประกัน หวังสมบัติ แต่ทำไมถึงตายคนละที่เช่นนี้อาจเป็นคนนอกที่เป็นคนทำ สืบสาวไปเรื่อยจากคนรอบตัวยันคนในครอบครัว นี่คืออาชญากรรมเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่สร้างความหัวหมุนให้ตำรวจ ต้องใช้จุดสังเกต+ไหวพริบหาตัวคนร้ายที่แท้จริงออกมา

การดำเนินเรื่องไม่ซับซ้อนค่อนข้างเป็นเส้นตรง อ่านง่ายสืบหาผู้ที่เกี่ยวข้องไปเรื่อย ซึ่งไม่ว่าเป็นใครที่เกี่ยวข้องก็ดูน่าสงสัยทั้งนั้น แม้ไม่ได้ชูโรงทริคการฆาตกรรมแต่มีจังหวะหลอกผ่านปมดราม่า รู้สึกอ่านได้ต่อเนื่อง เดินเรื่องเร็ว ตัวละครน้อย สืบสวนแบบตรงไปตรงมา อ่านรวดเดียวจบได้ สำนวนแปลโอเค

เป็นเล่มที่ผสมผสานการท่องเที่ยวบรรยากาศสถานที่เส้นทางรถไฟตารางเวลา+คดีฆาตกรรมได้แปลกดี เหมือนได้เที่ยวผ่านการสืบคดี แม้ตัวละครจะดูไม่ค่อยหวือหวาโดดเด่น แต่ความสั้นกระชับของเรื่องก็ถือว่าโอเค ด้วยการหาความจริงที่ค่อย ๆ ถูกเผย และมีทริกหลอกคนอ่านกรึ๊บนึง ถือว่าโอเคเลย

วรรคที่ชอบ

- รู้สึกเหมือนถูกบังคับให้อ่านนิยายสืบสวนแย่ ๆ อยู่เลย แรงจูงใจก็เขียนไว้แล้ว จดหมายลาตายก็ไม่น่าสนใจ แต่ถ้าเป็นแค่นิยายถึงจะไม่สนุก เราก็ไม่เดือดร้อนอะไรใช่ไหมล่ะ พอเป็นคดีที่เกิดขึ้นจริง ๆ นี่สิปัญหา

[J · Rating 2 out of 5]

มีความอีหยังวะอยู่นะ
จะว่าตื้นเขินก็ใช่
จะว่ามีชั้นเชิงก็เหมือนจะมีนิดหนึ่ง
แต่มองภาพรวมแล้วไม่ค่อยประทับใจเท่าไร
เรียบง่าย เดาง่าย ไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย
เป็นนิยายสืบสวนที่พล็อตเบสิกมาก
เหมือนเด็กเริ่มตั้งไข่
ไม่มีความว้าวไม่มีความมหัศจรรย์อะไร
ยืด อืด ดึงอยู่นั่น
บทจะเดินก็เดิน บทจะกระโดดก็กระโดดมันซะดื้อๆ
บทจะล้มก็ล้ม ไม่มีอะไรให้ลุ้น สนุกหรือตื่นเต้นเลย

ชิงคังเซ็งก็ช่วยอะไรไม่ได้
พล็อตเรื่องธรรมดามาก

และตอนจบก็อีหยังวะมากด้วย