Pas vdekjes

by Andon Zako Çajupi

Genres: Classics

Unknown Binding

First published January 1, 1910

About the author

While participating in the Albanian nationalist movement (especially between 1898 and 1912), Çajupi expressed his patriotic beliefs in the form of poetry and prose, with his poetry taking its cue from Tosk Albanian. The nationalist and patriotic messages of his poems made them extremely popular among Albanian adults and children, and led to Çajupi being revered as the most important Albanian poet after Naim Frashëri, a position he still holds in the modern state.

In 1902, Çajupi published in Cairo an anthology, Baba-Tomorri ("Father Tomorr"), named after the Albanian mythological character. The volume contains nationalist themes, and it is divided into three sections: "Fatherland", "Love", and "True and False Tales". Çajupi also wrote plays and novels, with his work on Skanderbeg entitled Burr' i dheut ("The earthly hero") being published in 1907.
Additionally, Çajupi wrote a comedy titled Pas vdekjes ("After the death") in 1910. Çajupi's most popular comedy is the posthumously-published Katërmbëdhjetë vjeç dhëndër ("A bridegroom at fourteen"). The four-act comedy is an attack on the traditional custom of arranged marriages.

Çajupi's dramas and comedies are well known in Albania and are frequently performed. The poet died at his home in Heliopolis, Egypt, on 11 July 1930. His remains were transferred to Albania in 1958.

Reviews

[Oltion Bajraktari · Rating 5 out of 5]

Një vepër vërtet shumë madhështore, ku në mënyrë magjepsëse Andon Zako Çajupi tregon se si dëshira e njeriut për t’u pranuar dhe mendimet e të tjerëve e çojnë atë në skaje të ndryshme. Emri i veprës “Pas Vdekjesë” është shumë i përshtatshëm. Në të, personazhe si doktor Adham-uti dhe zonja Lulusha, edhe pse kjo e fundit shprehet se nuk dëshiron të dijë çfarë do të thonë njerëzit për të pas vdekjes, sërish nuk i shpëton natyrës njerëzore: dëshirës për të ditur se çfarë ndodh edhe pasi nuk jemi më.

Çajupi, në mënyrë madhështore, në këtë vepër shpalos njëkohësisht komedinë dhe tragjedinë njerëzore, kontradiktën mes asaj që njeriu pretendon dhe asaj që në të vërtetë ndjen: një etje të pashuar për të ditur më shumë, edhe përtej kufijve të jetës.