What do you think?
Rate this book
Torenhoog en mijlen breed #1
Torenhoog en mijlen breed: een toekomstverhaal
Op aarde zijn geen wouden meer; daarom is Edu planeetonderzoeker geworden, daarom heeft hij gevraagd te worden geplaatst op Venus, waar wouden zijn als vuur zo heet, torenhoog en mijlen breed ...
Maar de mensen, vervreemd van alles wat groeit, hebben zich teruggetrokken in hun veilige Koepel, en de gevaarlijke wouden zijn verboden terrein - zelfs voor planeetonderzoekers.
Toch zal Edu er eens komen, eens zal hij de wouden betreden en Venus leren kennen. Zijn ontdekkingstocht blijkt anders te verlopen dan hij had verwacht, een tocht waarbij geen weg terug is, en die leidt tot een enigszins angstaanjagende vraag: ' Zijn gedachten hier wel tolvrij? '
Maar de mensen, vervreemd van alles wat groeit, hebben zich teruggetrokken in hun veilige Koepel, en de gevaarlijke wouden zijn verboden terrein - zelfs voor planeetonderzoekers.
Toch zal Edu er eens komen, eens zal hij de wouden betreden en Venus leren kennen. Zijn ontdekkingstocht blijkt anders te verlopen dan hij had verwacht, een tocht waarbij geen weg terug is, en die leidt tot een enigszins angstaanjagende vraag: ' Zijn gedachten hier wel tolvrij? '
303 pages, Hardcover
First published January 1, 1969
31 people are currently reading
669 people want to read
About the author
Tonke Dragt
52 books271 followersTonke Dragt werd in 1930 geboren in Nederlands-Indië, en heeft daar het grootste deel van haar jeugd doorgebracht. In 1942 kwam ze met haar moeder en twee zusjes terecht in een Jappenkamp, en daar heeft ze ontdekt dat ze ze kon ‘ontsnappen’ door verhalen te verzinnen. Ze schreef en tekende in eerder gebruikte uitgegumde schriftjes en zelfs op wc-papier, want er was bijna niets. Samen met een vriendinnetje maakte ze het ‘boek’ De jacht op de Touwkleurige.
Na de oorlog kwam het gezin naar Nederland. Tonke deed hier haar eindexamen van de middelbare school en ging naar de academie voor beeldende kunsten. Ze werd tekenlerares. Als de orde in haar klas verstoord dreigde te raken, begon ze altijd een verhaal te vertellen. En dan werd het muisstil. Ze organiseerde op school ook een spookverhalenschrijversclub, waar de meest griezelige dingen gebeurden!
In 1956 werd voor het eerst een verhaal van Tonke gepubliceerd, en daarna werden er steeds meer gevraagd. Ze kreeg het druk: overdag lesgeven en ’s avonds en vooral ’s nachts schrijven. In 1961 verscheen haar eerste boek: Verhalen van de tweelingbroers.
Een jaar later kwam De brief voor de koning, dat werd bekroond met de prijs voor het beste kinderboek van het jaar, een voorloper van de Gouden Griffel. Het kreeg ook een vervolg: Geheimen van het Wilde Woud.
De meeste kinderboekenschrijvers schreven in die tijd realistische verhalen, maar Tonke creëerde haar eigen werelden, zoals de Rijken van Dagonaut en Unauwen.
Het thema ‘tijd’ speelt vaak een rol in haar boeken. De hoofdpersoon van De torens van februari kan eens in de vier jaar, op schrikkeldag, naar een andere wereld reizen, en Torenhoog en mijlen breed speelt zich af in de toekomst. Het geheim van de klokkenmaker gaat over een tijdmachine – en vooral over de vraag wat er gebeurt als je daar niet heel voorzichtig mee omgaat…
Tonke houdt van poezen. Die geven haar de mogelijkheid een tijger te aaien. En tijgers intrigeren haar: Ogen van tijgers is niet voor niets geschreven!
Al haar poezen (en ze heeft er vele gehad) zijn op een bijzondere manier bij haar gekomen: aanloopkatten, eenzame katten als het baasje was overleden… Ze krijgen allemaal een naam die met een W begint. Wapperstaart, Woesti en Wicci de Winterpoes zijn de meest recente.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 111 reviews
July 24, 2024
"Hoe kun je een nieuwe wereld betreden en verwachten hetzelfde te blijven? Hoe kun je op zoek gaan zonder te verwachten iets te vinden?"
Mijn favoriete Tonke Dragt, wat een geluk dat we deze verhalen en werelden steeds weer opnieuw kunnen blijven bezoeken.
Mijn favoriete Tonke Dragt, wat een geluk dat we deze verhalen en werelden steeds weer opnieuw kunnen blijven bezoeken.
January 30, 2013
Een klassieker wat mij betreft. Ik heb dit verhaal als kind zo vaak gelezen dat ik er hele illustratieboeken vol over had gemaakt (het Venus-woud inspireerde me enorm, ik zag het allemaal zo voor me, dus tekende ik het ook) en ik heb het laatst weer gelezen. Een fantastisch boek, omdat het niet puur sci-fi is, maar ook andere elementen gebruikt. Het gebruik van poezie in de boeken van Tonke Dragt vind ik ook altijd weer iets toevoegen. Als je houdt van mysterieuze boeken over ruimtereizen en de toekomst, lees dan dit boek. Het is wel een jeugdboek, maar zeker ook boeiend voor volwassenen. Voor mij in elk geval wel!
July 3, 2024
Een van mijn favoriete kinderboeken. Het maakte nu iets minder indruk op me dan toen, maar het blijft een goed boek.
Read
November 17, 2023Voor het eerst in meer dat tien jaar liet Tonke Dragt zich op 22 januari 2020 uitgebreid voor de radio interviewen! In de 23ste aflevering van De Grote Vriendelijke Podcast vertelt ze over haar toekomstromans 'Torenhoog en mijlenbreed' en 'Ogen van tijgers' en haar klassieker 'De brief voor de koning'. Andere titels die zijdelings langskomen: 'De zevensprong', 'De torens van februari' en 'Aan de andere kant van de deur'. Luister nu naar ons gesprek, dat in twee (!) delen online staat, via Spotify, iTunes, TuneIn, je podcast-app of
DEEL 1:
http://www.degrotevriendelijkepodcast...
en
DEEL 2:
http://www.degrotevriendelijkepodcast...
DEEL 1:
http://www.degrotevriendelijkepodcast...
en
DEEL 2:
http://www.degrotevriendelijkepodcast...
July 18, 2023
Als ik dit als kind gelezen had zou ik niet voor die versie van mezelf in kunnen staan
August 26, 2024
er is geen manier waarop ik dit boek kan reviewen. ik las torenhoog en mijlen breed voor het eerst in groep zeven. misschien heb ik het daarna nogmaals gelezen op de basisschool, en misschien heb ik het nogmaals herlezen op de middelbare, maar in elk geval niet vaak (niet zo vaak als het vervolg, ogen van tijgers, dat ik sinds groep zeven minsten twee keer per jaar las totdat ik het uiteindelijk, een beetje, begreep, en dat ik daarna, na mijn achttiende, nog meermaals las.)
en toch heeft dit boek zich in mijn hoofd genesteld. ik herinnerde me zoveel scenes zo helder: het moment dat edu tegenover de psycholoog zit en Jock Martijn's schilderijen herkent in inktvlekken. het moment dat hij besluit om het woud in te lopen. de beschrijvingen van de wouden op Venus. de heimweekamer. het moment dat edu in de conversatiezaal zit en zich realiseert wat Venus met hem doet. ik herinnerde me dat de personages telkens koffie drinken en hoe spannend en volwassen ik dat vond als kind.
de wereld van torenhoog en mijlen breed (en van ogen van tijgers) heeft zich in mijn hoofd genesteld. ik kon erdoorheen blijven wandelen.
nu besef ik dat er lagen in het boek zaten die ik er toen niet uit kon halen. het deed me heel erg denken aan The Word for World is Forest, en een beetje aan Annihiliation. afgezien van de (klimaat)thematiek besefte ik ook dat de relaties tussen de personages allemaal verder gingen dan ik toen door had en wat daar speelde.
alleen ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet of dit me veel uitmaakt. de koepel was nog net zo beklemmend als in mijn herinnering, de wouden van Venus nog net zo magisch, en misschien had het een boek voor volwassenen kunnen zijn, ik denk ook dat ik een klein beetje een ander mens was geweest als ik dit niet van de plank 10-12 bij de bibliotheek had kunnen lenen in groep zeven.
en toch heeft dit boek zich in mijn hoofd genesteld. ik herinnerde me zoveel scenes zo helder: het moment dat edu tegenover de psycholoog zit en Jock Martijn's schilderijen herkent in inktvlekken. het moment dat hij besluit om het woud in te lopen. de beschrijvingen van de wouden op Venus. de heimweekamer. het moment dat edu in de conversatiezaal zit en zich realiseert wat Venus met hem doet. ik herinnerde me dat de personages telkens koffie drinken en hoe spannend en volwassen ik dat vond als kind.
de wereld van torenhoog en mijlen breed (en van ogen van tijgers) heeft zich in mijn hoofd genesteld. ik kon erdoorheen blijven wandelen.
nu besef ik dat er lagen in het boek zaten die ik er toen niet uit kon halen. het deed me heel erg denken aan The Word for World is Forest, en een beetje aan Annihiliation. afgezien van de (klimaat)thematiek besefte ik ook dat de relaties tussen de personages allemaal verder gingen dan ik toen door had en wat daar speelde.
alleen ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet of dit me veel uitmaakt. de koepel was nog net zo beklemmend als in mijn herinnering, de wouden van Venus nog net zo magisch, en misschien had het een boek voor volwassenen kunnen zijn, ik denk ook dat ik een klein beetje een ander mens was geweest als ik dit niet van de plank 10-12 bij de bibliotheek had kunnen lenen in groep zeven.
September 4, 2021
First thing I loved about this book was the 2018 Authors note from Tonke Dragt. She explained what the people knew and didn't knew about Venus while she wrote this book, the comments she had gotten about changing the planet name in later editions and why she didn't. I loved this and it also already gave me some context to the book, which was great!
Even though this is a children's/YA book, I think even adults can have a great time reading it, as Dragt really has a great writing style and can make you invested in the story of Venus and the story of Edu. I could totally imagine a sci-fi world in my head and it was a lovely experience.
I'm in love with the new edition covers as well, which is a big bonus.
Even though this is a children's/YA book, I think even adults can have a great time reading it, as Dragt really has a great writing style and can make you invested in the story of Venus and the story of Edu. I could totally imagine a sci-fi world in my head and it was a lovely experience.
I'm in love with the new edition covers as well, which is a big bonus.
June 6, 2022
4 sterren - Nederlandse hardcover
September 22, 2024
Geweldig, en niet alleen door het jeugdsentiment. Wat een magie roept Tonke Dragt op. Nu ga ik dromen over wouden, torenhoog en mijlen breed.
November 13, 2013
One of the passages that for ever ignited my deep love for other worlds, the beauty of nature, and the desire to be in this world ‘beyond the world’, is from this book. One of the few Dutch SF and fantasy books, written for teenagers, before the current ‘SF-craze’ in youth literature. In one of the study books we used studying Dutch literature at school, when I was 11 or 12 years old, a passage from this book was used. It described the protagonist Edu, who has always lived in cities and under a protective dome, having crash landed in the forests of Venus, where rust and mold destroy metal and plastics. He has to walk back to the dome, but his protective suit is slowly deteriorating and his treck becomes a struggle to survive. At the end he gets the urge to remove his helmet, but what will that do to him? As far as he knows, the forests are deadly ... It was a beautiful piece, with lurid descriptions, giving the thoughts of the hero as he thought them, and utterly transfixing my imagination. I never lost the images I saw before me and have felt inspired by them ever since. They may have influenced my own writing.
Only now, 25 years later, I have finally read the whole book! I know, it took me a long time, but for a long time I didn’t know the author or the title, I just remembered the scene. And when a couple of years ago I finally heard of them, I couldn’t find the book. Now I have. And I found that many of the images in my memory were provided by my own imagination. The actual scene wasn’t as long as I remembered, nor were the struggles of the protagonist that protracted. Still, there was still a raw beauty described, and the words still resonated. I just find I will have to write a scene like this myself in one of my own books!
The book is a gentle tale of first contact, of the conflicting desire for safety versus the desire of exploration. There’s no antagonist really, not even human nature as such, but a protagonist struggling with his own otherness, in many ways. There are some inspired and unexpected choices by the author, as in the resolution of the love affair here, an unexpected friendship, and what is meant by the Afroini. At the end of the book I would have loved more exploration (the exploration turns out to be more inwardly than outwardly, while I was hoping to see more of Venus. Again, I will have to write it myself). Still, there were enough hints about possibilities that I would like to read the sequel (‘Ogen van Tijgers’).
Also, I wonder if the author was influenced by Lewis’s ‘Perelandra’, as the Venus described here shares several characteristics with the planet in the novel by C.S. Lewis, lively colors, sharp tastes, and even floating forests ...
Only now, 25 years later, I have finally read the whole book! I know, it took me a long time, but for a long time I didn’t know the author or the title, I just remembered the scene. And when a couple of years ago I finally heard of them, I couldn’t find the book. Now I have. And I found that many of the images in my memory were provided by my own imagination. The actual scene wasn’t as long as I remembered, nor were the struggles of the protagonist that protracted. Still, there was still a raw beauty described, and the words still resonated. I just find I will have to write a scene like this myself in one of my own books!
The book is a gentle tale of first contact, of the conflicting desire for safety versus the desire of exploration. There’s no antagonist really, not even human nature as such, but a protagonist struggling with his own otherness, in many ways. There are some inspired and unexpected choices by the author, as in the resolution of the love affair here, an unexpected friendship, and what is meant by the Afroini. At the end of the book I would have loved more exploration (the exploration turns out to be more inwardly than outwardly, while I was hoping to see more of Venus. Again, I will have to write it myself). Still, there were enough hints about possibilities that I would like to read the sequel (‘Ogen van Tijgers’).
Also, I wonder if the author was influenced by Lewis’s ‘Perelandra’, as the Venus described here shares several characteristics with the planet in the novel by C.S. Lewis, lively colors, sharp tastes, and even floating forests ...
June 19, 2017
I love reading "old" books - if they are good. This one definitely is. It came out in 1969 as YA and thus has a very special charming quaintness to it, while still being just a good book.
This is one of those books where some critics would complain that it's not coherent enough, I'm afraid. But that's the kind of books I grew up with and that feel much more natural and real to me. People's thoughts and feeling aren't always straight and logical, well sorted out and reliable. You don't always just have one emotion, you don't always know exactly what another person is thinking or feeling towards you.
It's also a rather simple book. Little action, no huge revelation at the end (the "surprising" turn comes early on) etc.
Two quotes to end this non-review:
" 'Du wirst sie dir bestimmt ausleihen dürfen', meinte Petra.
'Sie sind ja noch keine fünf Jahre alt... Du brauchst wirklich nicht böse zu werden, Edu. Der Psychologische Dienst wird über alles informiert, was hier in der Bibliothek ausgeliehen oder angefordert wird. Diese Maßnahme soll unter anderem dazu dienen, euch besser kennenzulernen. Wir sind schließlich für das geistige Wohlbefinden all derer verantwortlich, die unter der Kuppel leben.' "
[EN]" 'You'll be able to borrow them,' Petra said.
'They're not yet five years old ... No need to be angry, Edu. The Psychological Service is informed of everything that is borrowed or requested here in the library. This measure is meant to help to get to know you better. We are ultimately responsible for the mental well-being of all those living under the dome. "
"Der Computer ist von Menschenhand gemacht. Das Bild, das sich abzeichnet, kann also nur nach menschlichem Maß gestaltet sein. Warum sollte dieses Bild der Venus gleichen? Nicht mehr und nicht weniger, als eine Lochkarte einem Blütenblatt gleicht."
[EN] "The computer is made by humans, so the image can only be formed according to human standards. Why would this image resemble Venus? No more and no less so than a punchcard resembles a flower petal."
This is one of those books where some critics would complain that it's not coherent enough, I'm afraid. But that's the kind of books I grew up with and that feel much more natural and real to me. People's thoughts and feeling aren't always straight and logical, well sorted out and reliable. You don't always just have one emotion, you don't always know exactly what another person is thinking or feeling towards you.
It's also a rather simple book. Little action, no huge revelation at the end (the "surprising" turn comes early on) etc.
Two quotes to end this non-review:
" 'Du wirst sie dir bestimmt ausleihen dürfen', meinte Petra.
'Sie sind ja noch keine fünf Jahre alt... Du brauchst wirklich nicht böse zu werden, Edu. Der Psychologische Dienst wird über alles informiert, was hier in der Bibliothek ausgeliehen oder angefordert wird. Diese Maßnahme soll unter anderem dazu dienen, euch besser kennenzulernen. Wir sind schließlich für das geistige Wohlbefinden all derer verantwortlich, die unter der Kuppel leben.' "
[EN]" 'You'll be able to borrow them,' Petra said.
'They're not yet five years old ... No need to be angry, Edu. The Psychological Service is informed of everything that is borrowed or requested here in the library. This measure is meant to help to get to know you better. We are ultimately responsible for the mental well-being of all those living under the dome. "
"Der Computer ist von Menschenhand gemacht. Das Bild, das sich abzeichnet, kann also nur nach menschlichem Maß gestaltet sein. Warum sollte dieses Bild der Venus gleichen? Nicht mehr und nicht weniger, als eine Lochkarte einem Blütenblatt gleicht."
[EN] "The computer is made by humans, so the image can only be formed according to human standards. Why would this image resemble Venus? No more and no less so than a punchcard resembles a flower petal."
August 19, 2024
Het doet een beetje pijn dit zo laag te raten, zeker omdat De brief voor de koning een van m’n favorieten was vroeger, maar jemig wat had ik een moeite om hier doorheen te komen… 😵💫 het is dat ik het audioboek op snelheid 2x kon zetten en ik het boek voor een leesclub las, anders had ik het veel eerder weggelegd. Het verhaal kon me gewoon niet zoveel boeien en vond ik, sorry dat ik het zeg, saai. Er gebeurde weinig en er zat heel veel herhaling in. Vooral de dialogen waren heel droog geschreven. En geen van de karakters vond ik echt leuk. Komt nog bij dat die hele zogenaamde bevlieging van Edu met Petra echt nergens op sloeg. Toch 2 sterren omdat het verhaal natuurlijk wel heel erg z’n tijd vooruit was voor het jaar waarin het geschreven is.
⭐️⭐️
⭐️⭐️
August 23, 2024
goed en mooi geschreven verhaal met mega interessante thema's. helaas werd daar weinig dieper op ingegaan, terwijl ik denk dat daar wel genoeg ruimte voor was. dat in combinatie met de personages en het liefdesplot maakte het voor mij niet zo fantastisch als ik had gehoopt na laatst Brief voor de Koning voor het eerst te hebben gelezen. verder bevatte dit boek wel echt een bijzondere wereld, relevante thema's, fijne stijl, en ook erg leuk: een kijk op de toekomst vanuit de jaren 60, waar interplanetaire reizen en cassettes naast elkaar bestaan 💙
September 6, 2022
Avontuur, nieuwe werelden, interessante gedachten, maar voor mij net te langzaam opgebouwd en teveel herhalende gesprekken. Daardoor had ik moeite om er doorheen te komen. Hielp denk ik ook niet dat ik het verhaal als luisterboek tot me heb genomen. Toch wel benieuwd naar hoe het met Edu verder zal gaan en het was mooi geschreven qua stijl en beelden die het opriep.
June 13, 2022
Eén van mijn favoriete boeken van vroeger
October 14, 2017
Nostalgisch boek, dat al in de jaren '60 van de vorige eeuw is geschreven. Daardoor op sommige gebieden acherhaald, iets wat de schrijfster in het voorwoord ook aangeeft.
Tegen alle regels in, gaat planeetonderzoek 11 (Edu) de wouden van Venus in, en ontdekt daar de geheimen van deze planeet. Het gevaar waar de planeetonderzoekers al jaren voor worden gewaarschuwd blijkt anders te zijn dan wat zij denken.
Hoewel dit boek als Science Fiction is weg gezet, toont het meer. Het laat zien dat mensen bang zijn voor dingen die zij niet begrijpen. ‘Wie zich openstelt voor het nieuwe kan wel eens iets heel anders tegenkomen en beleven dan verwacht.’
Toen dit boek geschreven werd, in 1969, was het nog niet bekend dat de planeet Venus onbewoonbaar is voor mensen. In latere herdrukken, toen deze feiten bekend werden, heeft de schrijfster er toch voor gekozen om de planeet Venus te laten om het allemaal nog realistisch te laten (reizen tussen sterren is bijvoorbeeld nog steeds niet mogelijk).
Voor een betere review kijk hier
Tegen alle regels in, gaat planeetonderzoek 11 (Edu) de wouden van Venus in, en ontdekt daar de geheimen van deze planeet. Het gevaar waar de planeetonderzoekers al jaren voor worden gewaarschuwd blijkt anders te zijn dan wat zij denken.
Hoewel dit boek als Science Fiction is weg gezet, toont het meer. Het laat zien dat mensen bang zijn voor dingen die zij niet begrijpen. ‘Wie zich openstelt voor het nieuwe kan wel eens iets heel anders tegenkomen en beleven dan verwacht.’
Toen dit boek geschreven werd, in 1969, was het nog niet bekend dat de planeet Venus onbewoonbaar is voor mensen. In latere herdrukken, toen deze feiten bekend werden, heeft de schrijfster er toch voor gekozen om de planeet Venus te laten om het allemaal nog realistisch te laten (reizen tussen sterren is bijvoorbeeld nog steeds niet mogelijk).
Voor een betere review kijk hier
November 25, 2024
Mijn verwachtingen waren erg hoog gespannen, het gaat immers om Tonke Dragt van de Zevensprong en Brief aan de Koning. Maar hoewel het verhaal goed begint verloopt het al snel helemaal anders dan wat ik leuk zou gevonden hebben en eigenlijk ook verwachtte. De nadruk lag op een fictief algemeen schuldgevoel waar ik me eigenlijk niks bij kan voorstellen behalve dan het tegenwoordige woke. En dat bepaalt dan mee het woke-gehalte van het boek dat behoorlijk hoog ligt en daarmee dan automatisch voor een normaal mens onleesbaar wordt. Ik heb het dan ook verder uitgelezen als een soort psychologisch experiment maar ook dat viel me behoorlijk tegen.
Het probleem was dat ik me al snel met niemand meer kon vereenzelvigen, alle personages werden me antipathiek.
Wel goed is de beschrijving van een zeer eigenaardige, fictieve wereld. Niet Venus, dat realiseerde Tonke Dragt zich ook al gauw op basis van de vorderende astronomie, maar ergens, ver weg...
De aktie, het geheim, de verborgen verlangens... best goed en ook wel origineel als standpunt, zeker in zijn tijd. Maar dan weer het gezeur en de innerlijke psychologische problemen die als kauwgom uitgerokken worden....
Het probleem was dat ik me al snel met niemand meer kon vereenzelvigen, alle personages werden me antipathiek.
Wel goed is de beschrijving van een zeer eigenaardige, fictieve wereld. Niet Venus, dat realiseerde Tonke Dragt zich ook al gauw op basis van de vorderende astronomie, maar ergens, ver weg...
De aktie, het geheim, de verborgen verlangens... best goed en ook wel origineel als standpunt, zeker in zijn tijd. Maar dan weer het gezeur en de innerlijke psychologische problemen die als kauwgom uitgerokken worden....
January 3, 2016
This is one of the favourite books from my childhood. Haven't read it in some years, but it's amazing, colorful, science fiction yes, but more a tale of morals. Of not being afraid of something different, of not just following the system because it tells you to. I love this book, truly, absolutely love it.
January 5, 2016
Such a wonderful book! My mother recommended it to me and said I might like it and she was absolutely right - it was amazing. There are a lot of passages that moved me to thoughts I've never had before and it is hard to put my feelings into words. The description of the environment is simply breathtaking and unforgettable. It was a pleasure reading Tonke Dragt's "Torenhoog en mijlenbreed".
March 5, 2017
Het is ontzettend spannend om te lezen over Edu’s ontdekkingstocht. Zal hij gevaarlijke planten of zelfs dieren tegenkomen? De spanning wordt goed opgebouwd en de vreemde wereld wordt heel mooi beschreven. Het is een heerlijk boek om te lezen!
https://lalageleest.wordpress.com/201...
https://lalageleest.wordpress.com/201...
March 31, 2020
I read this when I was a teen and loved it then. I have now reread it for my bookgroup and I still love it! It's written in 1969, but it still had the same impact on me as it had when I first read it back in the 80's.
September 16, 2013
I really, really, really loved this book. I don't even know why. Maybe because the technology fascinates me. The storyline is very cool, but weird. Maybe that is also why I liked it. It is imaginative. Interesting.
December 20, 2020
Een boek gelezen aan begin van de lockdown. Wat een mooi boek met een moraal en betekenis in. Het geeft een goed beeld hoe tonke dragt haar geboorteplaats ziet en hoe zei net als de hoofdpersoon zich daarmee verbonden voelt. Dit alleen verpakt in een toekomstbeeld.
January 26, 2022
'Je moet op elkaar vertrouwen zonder echt te weten, elkaar proberen te begrijpen zonder te kennen.' #DeZinVanHetBoek
May 22, 2023
Torenhoog en Mijlen Breed roept prachtige beelden op, het is visueel een heel sterk verhaal en daar sta ik altijd helemaal achter! Helaas laat het wel wat te wensen over wat personages betreft en leest het niet altijd even lekker weg.
Ik had het idee dat we steeds door hetzelfde rijtje conflicten heen moesten. Er was een sterk thema van wantrouwen dat werd erkend door de personages, maar niet de wereld (of zelfs het VERHAAL) zelf. Hierdoor zijn de personages constant wantrouwig naar elkaar toe zonder dat er echt een sterke reden voor wordt gegeven, en dat werd na een tijdje een beetje irritant. De grote plot twist gebeurde veel te laat in het boek waardoor de echt interessante conflicten op zich laten wachten, en er waren daarnaast bar weinig consequenties voor Best Serieuze Acties, wat een slechte impact had op het gevoel van mysterie en spanning.
Het verhaal is prachtig en je dagdroomt er helemaal bij weg, en dat is meestal genoeg voor mij, maar als de mooie beelden CONSTANT onderbroken worden door een beetje een middelmatig plot kan ik na een tijdje dat plot niet meer negeren :(
Hoewel het SUPER duidelijk is dat Tonke Dragt gigantisch veel lol heeft gehad met Torenhoog en Mijlen Breed denk ik dat dit niet helemaal voor mij was. De scope was heeeeel groot, en voor mij komt ze altijd beter tot haar recht in kleinere settings, zoals in Brief voor de Koning of De Zevensprong. Mogelijk groeit mijn waardering voor Torenhoog en Mijlen Breed nog naarmate ik er langer over nadenk, of nadat ik Ogen van Tijgers lees, maar op dit moment is het nog een 3/5 ⭐️😔 Sorry Tonke
Ik had het idee dat we steeds door hetzelfde rijtje conflicten heen moesten. Er was een sterk thema van wantrouwen dat werd erkend door de personages, maar niet de wereld (of zelfs het VERHAAL) zelf. Hierdoor zijn de personages constant wantrouwig naar elkaar toe zonder dat er echt een sterke reden voor wordt gegeven, en dat werd na een tijdje een beetje irritant. De grote plot twist gebeurde veel te laat in het boek waardoor de echt interessante conflicten op zich laten wachten, en er waren daarnaast bar weinig consequenties voor Best Serieuze Acties, wat een slechte impact had op het gevoel van mysterie en spanning.
Het verhaal is prachtig en je dagdroomt er helemaal bij weg, en dat is meestal genoeg voor mij, maar als de mooie beelden CONSTANT onderbroken worden door een beetje een middelmatig plot kan ik na een tijdje dat plot niet meer negeren :(
Hoewel het SUPER duidelijk is dat Tonke Dragt gigantisch veel lol heeft gehad met Torenhoog en Mijlen Breed denk ik dat dit niet helemaal voor mij was. De scope was heeeeel groot, en voor mij komt ze altijd beter tot haar recht in kleinere settings, zoals in Brief voor de Koning of De Zevensprong. Mogelijk groeit mijn waardering voor Torenhoog en Mijlen Breed nog naarmate ik er langer over nadenk, of nadat ik Ogen van Tijgers lees, maar op dit moment is het nog een 3/5 ⭐️😔 Sorry Tonke
November 17, 2019
'In sprookjes zijn er altijd wouden. Daar zijn gevaren, daar woont het geluk.'
Ik moet zeggen dat Torenhoog en Mijlenbreed een buitengewoon vreemd kinderboek is, en ik weet niet goed of ik het als kind echt leuk had gevonden. Het verhaal is langzaam, de schrijfstijl is ouderwets en de personages zijn nogal onduidelijk (vooral bij Edu leek iets wat op een persoonlijkheid leek ver te zoeken). De kracht zit hem echt in de wereld die wordt weergegeven, een soort mildere Annihilation, met bossen die alles opnemen en langzaam in iedereen kruipen. Dit is misschien nogal abstract voor 10-jarigen, en ik denk misschien dat daar een probleem van dit boek in zit. De thema's van dit boek sluiten voor niet echt aan bij de kinderlijke toon: er zit ook vrij serieuze romantiek in dit boek, enkele toespelingen op seksualiteit en mijmeringen over identiteit. Ondertussen lees ik constant zinnen als 'Er is zo veel leuks, zo griezelig zijn de wouden heus niet!' Misschien is het gewoon de leeftijd van het boek (of mijn eigen leeftijd), maar voor mij had een minder kinderlijke stijl beter gewerkt.
Ik moet zeggen dat Torenhoog en Mijlenbreed een buitengewoon vreemd kinderboek is, en ik weet niet goed of ik het als kind echt leuk had gevonden. Het verhaal is langzaam, de schrijfstijl is ouderwets en de personages zijn nogal onduidelijk (vooral bij Edu leek iets wat op een persoonlijkheid leek ver te zoeken). De kracht zit hem echt in de wereld die wordt weergegeven, een soort mildere Annihilation, met bossen die alles opnemen en langzaam in iedereen kruipen. Dit is misschien nogal abstract voor 10-jarigen, en ik denk misschien dat daar een probleem van dit boek in zit. De thema's van dit boek sluiten voor niet echt aan bij de kinderlijke toon: er zit ook vrij serieuze romantiek in dit boek, enkele toespelingen op seksualiteit en mijmeringen over identiteit. Ondertussen lees ik constant zinnen als 'Er is zo veel leuks, zo griezelig zijn de wouden heus niet!' Misschien is het gewoon de leeftijd van het boek (of mijn eigen leeftijd), maar voor mij had een minder kinderlijke stijl beter gewerkt.
May 4, 2022
Dit boek had mij in zijn greep zoals de Wouden Edu, ik moest doorlezen en kon het niet wegleggen.
Erg levendige beschrijvingen, ik kon mij 100% inleven in Edu de Woudloper. Als we ooit in contact komen met buitenaardsleven hoop ik dat het verloopt zoals in dit boek.
Bizar om te bedenken dat dit boek uit 1969 komt, een paar jaar nadat 'Dune' verscheen. Zou Tonke het bestudeerd hebben? Ik vermoed van wel.
Nog bizarder dat dit boek nooit is vertaald en niet de wereld heeft veroverd als spraakmakende SF roman, want dat is het zeker!
Het staat beschreven als jeugdliteratuur en heeft daarvoor ook een prijs gewonnen, maar ik vind dit zeker géén kinderboek! Dit verhaal valt pas te waarderen na zelf enige levenservaring en identiteitscrisissen te hebben doorgemaakt (vanaf 15/16 jaar?) Misschien was de de psyche van kinderen uit de jaren '70 dusdanig anders dan van de kinderen van nu, maar voor mij is dit volwassenliteratuur. Vanwege de thema's en filosofische ideeën (los van het taalgebruik natuurlijk).
Hoe dan ook, zeer meeslepend! Top 5 NL literatuur voor mij.
Erg levendige beschrijvingen, ik kon mij 100% inleven in Edu de Woudloper. Als we ooit in contact komen met buitenaardsleven hoop ik dat het verloopt zoals in dit boek.
Bizar om te bedenken dat dit boek uit 1969 komt, een paar jaar nadat 'Dune' verscheen. Zou Tonke het bestudeerd hebben? Ik vermoed van wel.
Nog bizarder dat dit boek nooit is vertaald en niet de wereld heeft veroverd als spraakmakende SF roman, want dat is het zeker!
Het staat beschreven als jeugdliteratuur en heeft daarvoor ook een prijs gewonnen, maar ik vind dit zeker géén kinderboek! Dit verhaal valt pas te waarderen na zelf enige levenservaring en identiteitscrisissen te hebben doorgemaakt (vanaf 15/16 jaar?) Misschien was de de psyche van kinderen uit de jaren '70 dusdanig anders dan van de kinderen van nu, maar voor mij is dit volwassenliteratuur. Vanwege de thema's en filosofische ideeën (los van het taalgebruik natuurlijk).
Hoe dan ook, zeer meeslepend! Top 5 NL literatuur voor mij.
March 17, 2025
ik weet niet meer wanneer ik dit voor het laatst heb gelezen, héél lang geleden, ik herinnerde me alleen nog de naam van Firth, en de katoenen jurk van Petra
maar het staat nog steeds als een huis, dit boek, echt prachtig
maar het staat nog steeds als een huis, dit boek, echt prachtig
May 26, 2022
One of my favourite books of all time, with an even better sequel. Still as good as ever. I just read it to my children and they loved it as well.
It's fascinating to me how a future clearly intended to be mildly dystopic is actually a lot better than anything we're headed for, a characteristic shared with a lot of older SF.
It's fascinating to me how a future clearly intended to be mildly dystopic is actually a lot better than anything we're headed for, a characteristic shared with a lot of older SF.
Displaying 1 - 30 of 111 reviews