Αυτό που είχε η Άννα με τον Φάνη ήταν μοναδικό κι ανεπανάληπτο – έρωτας μαζί και πόλεμος, ευτυχία και απόγνωση, ζωή και θάνατος. Ένας άπιαστος αντικατοπτρισμός, κάτι που το φαντασιωνόταν μόνο η ίδια. Γι’ αυτό χάθηκε τόσο εύκολα, επειδή δεν υπήρχε...
Η Άννα ερωτεύτηκε τον Φάνη από την πρώτη στιγμή. Ψηλός, αδύνατος, μυστηριώδης, γοητευτικός, χαρισματικός. Δεν υπολόγισε κοινωνικές διαφορές, δεν άκουσε τις φωνές των γύρω της που τη συμβούλευαν ότι είναι επικίνδυνος, αυτοκαταστροφικός. Άκουγε μόνο την καρδιά της και το πλήρωσε ακριβά. Γιατί ο Φάνης, έρμαιο των παθών του, όσο κι αν προσπάθησε να βρει απάγκιο στην αγκαλιά της, δεν τα κατάφερε. Και άγγιξε το θάνατο.
Ο έρωτας μπορεί να είναι φονιάς, μπορεί να είναι, όμως, και λυτρωτής. Αν είναι αληθινός, δε χάνεται ποτέ. Προδίδεται, κρύβεται, υποχωρεί, αλλά τελικά επιστρέφει φέρνοντας μαζί του τη σωτηρία και τη ζωή. Αυτό αποδεικνύει η ιστορία της Άννας και του Φάνη.
Eργάστηκε για πολλά χρόνια ως μεταφράστρια δεκάδων έργων παγκοσμίως αναγνωρισμένων συγγραφέων για ενηλίκους και παιδιά, μεταξύ των οποίων και της αγαπημένης σειράς βιβλίων του Χάρι Πότερ. Έγραψε οκτώ μυθιστορήματα, τα οποία αγαπήθηκαν από χιλιάδες αναγνώστες. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν τα έργα της ΛΕΥΚΗ ΟΡΧΙΔΕΑ, ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΗΣ ΜΑΓΙΣΣΑΣ, ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ και Η ΚΑΡΔΙΑ ΘΥΜΑΤΑΙ. Το τελευταίο, μάλιστα, τιμήθηκε με το «Βραβείο Βιβλίου Public 2014» στην κατηγορία «Μεγάλες Συγκινήσεις».
Η ιστορία της Άννας δεν είναι μια ακόμη ερωτική ιστορία όπως θα περίμενε κανείς. Είναι μια ιστορία αγάπης. Αγάπης που δοκιμάζεται, που παιδεύεται, που φτάνει τους πρωταγωνιστές της στον πάτο, άλλα που στο τέλος καταφέρνει και βγαίνει νικητής. Γιατί η αγάπη, όταν είναι αληθινή δε σβήνει, υπάρχει μέσα μας, μας τρώει και μέχρι να βρούμε το άλλο μας μισό, νιώθουμε λίγοι, μικροί. Συγχαρητήρια στη κυρία Οικονόμου! Ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο!
"Απο πανω μου ταξιδευουν δυο ουρανοι! Ο ενας φωτισμενος απο τα πυροτεχνηματα των ματιων σου, ο αλλος βουτηγμενος στα σκοταδια της ψυχης μου. Απ´το απεναντι στενο η πρεζα μου κλεινει το ματι κι ο Χρονος σηκωνει λευκη σημαια. Αννα, μαγικο μου περιβολι...."
Αρτια δομημενοι χαρακτηρες, υφαινουν μια ιστορια γεματη απο ενταση και παθη. Ενας αγωνας αγαπης και απογνωσης. Ζωης και θανατου. Η κυρια Οικονομου θιγει το θεμα των ναρκωτικων, καθολου επιφανειακα, μεσα απο την σκληρη πραγματικοτητα. Απο τα κειμενα πηγαζει η δυναμη της ψυχης και η επιστροφη ενος ανθρωπου απο την απολυτη κολαση....
Και έδωσα άλλη μια ευκαιρία στην κυρία Οικονόμου και διάβασα την συνέχεια της Λευκής ορχιδεας(που με ειχε απογοητευσει) Ερωτας πόλεμος! Η πλοκή ηταν καταιγιστική,τα συναισθηματα έντονα για ένα θέμα που ειναι πολύ στεναχωρο! πήρε ευκολα δυο παραπανω αστερακια. το τελειωσα μεσα σε δυο ημερες!
Πρόκειται για μία ερωτική ιστορία με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή. Πρώτη φορά σε ένα βιβλίο βρίσκω έναν ήρωα (τον Φάνη) που να μου είναι τόσο αγαπητός αλλά και τόσο αντιπαθείς την ίδια στιγμή. Το βιβλίο είναι συνέχεια από την "Λευκή ορχιδέα", καθώς η Άννα είναι η κόρη των ηρώων από το συγκεκριμένο βιβλίο. Το μόνο αρνητικό που βρίσκω είναι ότι σε ένα σημείο κατά την προσωπική μου γνώμη έκανε μία μικρή κοιλιά, λίγο πριν φτάσω στο τέλος. Όμως το βιβλίο εξιστορεί μία υπέροχη ιστορία αγάπης και θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όποιον του αρέσουν τέτοιου είδους ιστορίες.
Πολύ ωραίο βιβλίο, στο κλασσικό ύφος της Καίτης Οικονόμου με προσεγμένη, ευαίσθητη γλώσσα και πλούσιες περιγραφές. Μου άρεσε λίγο λιγότερο από τη Λευκή ορχιδέα γιατί αν και η ιστορία ήταν πολύ δυνατή και αληθοφανής, η σύνδεση του πρωταγωνιστή με τα ναρκωτικά έκανε το βιβλίο λίγο πιο βαρύ και στενάχωρο για μένα. Κατά τα άλλα, ένα πολύ καλό βιβλίο που διαβάζεται ευχάριστα.
(Για την ακρίβεια 2,5 αστεράκια και θα αιτιολογήσω το γιατί ευθύς αμέσως. Μπορεί να περιλαμβάνει spoilers).
Ήμουν διχασμένη ως προς τα πού να εστιάσω την προσοχή μου: στο «ερωτικό δράμα» μεταξύ της Άννας και του Φάνη ή στα κοινωνικά μηνύματα που επιθυμεί να περάσει η συγγραφέας σχετικά με τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών; Θα αναλύσω και τους δύο αυτούς άξονες. Μου ήταν δύσκολο να μπω στη θέση του Φάνη. Γιατί ένα νέο παιδί 17 ετών να θέλει να χαραμίσει το μυαλό του και τις δυνατότητες του με αυτό τον τρόπο; Οι λόγοι για το συγκεκριμένο άτομο θαρρώ πως ήταν καθαρά ψυχολογικοί. Το ότι εν τέλη κατάφερε να ανακάμψει και να πάρει τη ζωή του στα χέρια του είναι το θετικό της υπόθεσης. Δυστυχώς, η Ξένια δεν είχε την ίδια «μοίρα», κάτι που προκαλεί θλίψη, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς το γεγονός ότι παράτησε το παιδί της και τα θυσία σε όλα στον βωμό της περιστασιακής αυτής «απόλαυσης». Οι περιγραφές της συγγραφέως αναφορικά με άτομα τα οποία καταφεύγουν στη χρήση ναρκωτικών ουσιών υφίσταται γύρω μιας πιο συχνά απ’ ότι παραδεχόμαστε, γι’αυτό το λόγο τις βρήκα άκρως ρεαλιστικές.
Όσον αφορά τώρα τη σχέση της Άννας με τον Φάνη…Ειλικρινά, δε βρήκα τίποτα το ρομαντικό σε αυτή. Μιλάμε για μια σχέση αρρωστημένη, μια σχέση εξάρτησης χειρότερη και από αυτή του Φάνη με την ηρωίνη (και αργότερα και με την κοκαΐνη). Ευτυχώς, ο Φάνης, παρά τα όποια συναισθήματα του απέναντι της, την άφησε στην ησυχία της και προσπάθησε να προχωρήσει στη ζωή του (αν και δεν την ξέχασε ποτέ). Η Άννα, από την άλλη, ήταν σαν να έμεινε στάσιμη στο τότε, σαν να μην μπορούσε να προχωρήσει μετά το Φάνη, κάτι που έκανε τον «κύκλο» του όταν βρεθήκανε εκ νέου και δώσανε στη σχέση τους μια δεύτερη ευκαιρία (κάτι το οποίο, έτσι όπως εξελίχθηκε η πλοκή, δεν το περίμενα, αλλά να που συνέβη).
Συμπερασματικά, θα έλεγα ότι επρόκειτο περισσότερο για ένα μυθιστόρημα, το οποίο προσπαθούσε να απεικονίσει ένα βαρύτατο, κοινωνικό πρόβλημα, παρά για ένα ρομαντικό μυθιστόρημα, μιας και η σχέση του Φάνη και της Άννας, εάν δε συνέβαινε αυτό που συνέβη με την Ξένια, δε θα είχε ποτέ αυτή τη δεύτερη ευκαιρία που τόσο απλόχερα της δόθηκε.
Δεν ήταν το τέλειο βιβλίο που μας είχε συνηθήσει η αξέχαστη Καίτη Οικονόμου αλλά ο Φάνης για μένα ήταν απίστευτος.Παρόλο που ήταν χρήστης ηρωίνης και ήταν απόλυτα εξαρτημένος από αυτή, ήξερε ποιό ήταν το σωστό και το λάθος.Ήταν αυτοκαταστροφικός αλλά καθόλου εγωιστής!!Δεν σκέφτηκε ούτε στιγμή να παρασύρει την Άννα,την μεγάλη του αγάπη,στον κατήφορο που είχε πάρει η ζωή του.Αντίθετα προτίμησε να την διώξει με ψέματα.Έρωτας Πόλεμος,Έρωτας Φονιάς. Τι θα φέρει το μέλλον στους δύο αυτούς ανθρώπους;Θα καταφέρει ο Φάνης να ξεμπλέξει;Θα συνεχίσει η Άννα τη ζωή της; Μας κάνει να δούμε πως είναι η ζωή των χρηστών ναρκωτικών ουσιών,πως σκέφτονται,τι τους οδηγεί στη χρήση,τι χρειάζεται για να γλιτώσουν και αν καταφέρουν να το ξεπεράσουν για πάντα.Αξίζει να διαβαστεί.Μετά τη Λευκή Ορχιδέα και Το φθινόπωρο της μάγισσας όμως.
"Αν του είχαν διδάξει κάτι οι δοκιμασίες του ήταν πως η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά, απλά πράγματα. Σ' αυτά που έχουμε δίπλα μας, που τα θεωρούμε δεδομένα και τα προσπερνάμε, στην υγεία μας, στην οικογένειά μας, στην ικανότητα να ονειρευόμαστε, και να κυνηγάμε τα όνειρά μας· σ' ένα καλό βιβλίο, σε μια υπέροχη μελωδία, σ' ένα ποίημα που μας συγκινεί μέχρι δακρύων· στην αγάπη που ανθίζει στην καρδιά μας ακόμη κι όταν εμείς πιστεύουμε πως δεν έχουμε καρδιά."
Η Άννα και ο Φάνης, ένα ζευγάρι που ήταν γραφτό του να αγαπηθεί. Δυο χαρακτήρες διαφορετικοί που τους ενώνει ο έρωτας αλλά τους χωρίζουν πολλά, μέχρι να βρεθούνε και πάλι. Οι στιγμές που ζήσανε δεν ήταν απλές. Ο Φάνης πήγε στην κόλαση και ξαναγύρισε, άρτιος και ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος, για να μπορέσει επιτέλους να γιατρέψει και την Άννα. Απλά υπέροχο!
Πρόκειται για την συνέχεια της λευκής ορχιδέας. Εξαιρετική πλοκή με τους πρωταγωνιστές να παραδίδουν μαθήματα ζωής. Η γραφή της συγγραφέως μοναδική και ιδιαίτερα προσεκτική και ευαίσθητη στις περιγραφές ��ης. Το βιβλίο εξιστορεί μία υπέροχη ιστορία αγάπης, η οποία εκτός του ρομαντικού στοιχείου κατορθώνει να μας προβληματίσει και να μας αφυπνίσει.
Ένα αρκετά καλό βιβλίο που στην αρχή είχε πολύ ενδιαφέρον με έναν κεντρικό ήρωα αρκετά διαφορετικό από οτι έχουμε συνηθίσει. Αλλά προς το τέλος η ιστορία έγινε πολύ προβλέψιμη με αποτέλεσμα να χάσω το ενδιαφέρον μου.
Μην περιμένετε ενα βιβλίο αντάξιο με την Λευκή Ορχιδέα,δε συγκρίνεται. Αλλά είναι ένα καλο βιβλίο με πολλά συναισθηματα, όμορφα γραμμένο όπως όλα της Οικονόμου. Η ιστορια της Άννας και του Φάνη(χαρακτήρας που αντιπαθησα στην αρχή) είναι μια δυνατή ιστορία αγάπης που αντέχει στο χρόνο. Ένα θέμα πάντα επίκαιρο, αυτό των ναρκωτικών και τη θέληση που έχει κάποιος για την απεξάρτηση. Μας διδάσκει τη θέληση για ζωή και πως αυτή δυναμώνει όταν έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας αγαπούν και μας περιμένουν. Ακόμη βλέπουμε πως μόνο αν πιάσει κανείς πάτο θα μπορέσει με μια γερή ώθηση να ανέλθει και να διεκδικήσει από την αρχή τη ζωή του. Ένα αξιοπρεπές σηκουελ!
Είμαι πολύ μπερδεμένη. Το βιβλίο δε μου άρεσε, γιατί είχε να κάνει με έναν τοξικό άνθρωπο, πολύ αδύναμο. Είχε έναν αρνητισμό από τις πρώτες κιόλας σελίδες, που σου έδειχνε ότι θα είναι μια βαριά ιστορία. Ωστόσο, η πρωταγωνίστρια Άννα ήταν συμπαθής και ως αναγνώστης ήθελες να έχει αίσιο τέλος η ιστορία της. Καταλαβαίνω τι ήθελε να κάνει η συγγραφέας - να αναδείξει κι εκείνα τα άτομα της κοινωνίας. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν μου άρεσε ή όχι, μέχρι να φτάσω στην τελευταία σελίδα, όπου και δεν ένιωσα την ανακούφιση που άξιζαν οι πολύπαθοι χαρακτήρες.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Άλλο ένα αριστούργημα που δυστυχώς έφτασε στο τέλος του. Πόση πίκρα και αγάπη μαζί μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος;! Πώς ένας εφηβικός έρωτας που δυστυχώς ακολουθεί ο χωρισμός μπορεί να σε "στοίχειωσει" σε όλη σ την ζωή ?! Μέχρι να εμφανιστεί αυτός ο ένας μοναδικός έρωτας της ζωής σου μετά από χρόνια... Ένας έρωτας που βλέπεις κ τις 2 πλευρές εκείνου του ερωτευμένου κ εκεινου που δν θέλει να το παραδεχτεί ακομα κ στν ίδιο του τν εαυτό .. αξίζει να το διαβάσετε χίλια τα εκατο ✨
Με κούρασε πολύ αυτό το βιβλίο. Θίγει ένα πολύ σοβαρό θέμα με μια πολύ ρομαντική προσέγγιση που εμένα τουλάχιστον μου ξενίζει. Το ότι ένας άνθρωπος χρόνιος χρηστης και τόσο εξαρτημένος έχει πνευματική διαύγεια να σκέφτεται και να εκλογικεύει καταστάσεις με ξεπερνάει. Κατά τ αλλα διαβάζεται εύκολα μέχρι τη μέση σχεδόν. Από κει και μετά είναι πολύ κουραστικό.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ήταν μια ευχάριστη ιστορία που σου μαθαίνει αρκετά πράγματα για διάφορες καταστάσεις που μπορεί να συμβούν στη ζωή ενός ανθρώπου. Φυσικά, ήταν ωραίο να διαβάζω ξανά για αγαπημένους χαρακτήρες και πως συνέχισαν τη ζωή τους από το τελευταίο βιβλίο. Στην αρχή δεν έβγαινε ευχάριστα το διάβασμα αλλά στο τέλος απέκτησε περισσότερο ενδιαφέρον. Ήταν ένα καλό βιβλίο.
Μια ιστορία πολύ διαφορετική.. Σκληρή αλλά πολύ ωραία! Ίσως αυτό ακριβώς είναι που μου άρεσε σ αυτό το βιβλίο, ότι είχε μια δόση πραγματικότητας. Ένα θέμα δύσκολο (τα ναρκωτικά) που το χειρίστηκε πολύ καλά η συγγραφέας. Δεν ήθελα να τελειώσει.. Και είναι το μοναδικό βιβλίο μέχρι στιγμής που το διάβασα με υπομονή.. Όχι αργά.. Με υπομονή. Φανταστικο!
Δεν είναι μια κλασική ιστορία αγάπης!Το θέμα που αγγίζει δύσκολο και πραγματικά το παρουσιάζει όπως είναι!Μεγαλη λύπη για τον πρωταγωνιστή όμως δύσκολα τον κατανοείς!Το τέλος τους μου φάνηκε κάπως γρήγορο ενώ θα μπορούσε η συγγραφέας να μας δώσει περισσότερες συζητήσεις μεταξύ τους και περισσότερες εικόνες του κοινού τους μέλλοντος!Το διάβασα σε μια μέρα !
Η συνεχεια της ΥΠΕΡΟΧΗΣ "λευκης ορχιδεας". Το ειχα "ρουφηξει" θυμαμαι και αυτο μεσα σε ενα ΣΚ. Τρομερα συναισθηματα. Ισως λιγακι προβλεψιμο προς το τελος του, αλλα ηδη σε ειχε κερδισει απο πριν, οποτε χαλαλι.
Η συνεχεια της υπεροχης "Λευκης Ορχιδεας". Οπως ακριβως το περιμενα. Ο Φανης, λιγακι "κωλοχαρακτηρας" για τα δικα μου δεδομενα. Αλλα ενταξει, η ιστορια γενικα ειναι τοσο ομορφη, τοσο ρομαντικη, που χαλαλι ο κακος αυτος χαρακτηρας.
Είναι βιβλίο της Καίτη Οικονόμου, είναι η συνέχεια της "Λευκής Ορχιδέας" αρα σίγουρα αξίζει το χρόσου να διαβαστεί και θα σου αρέσει οπωσδήποτε! Με την αγάπη μπορεί να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα...αρκεί να υπάρχει...
Η συνέχεια της λευκής ορχιδέας. Διαφορετική θεματολόγια πάντα όμως με βασικό άξονα την αγάπη. Θέτει ένα βασικό κοινωνικό ζήτημα, του εθισμού, ποικιλοτρόπως και μια αχτίδα ελπίδας, αν το ξεπεράσεις.
Από τα πολύ καλά βιβλία της Καίτης Οικονόμου. Ένα βιβλίο που τολμά και ξεφεύγει από την εικόνα του "τέλειου" άντρα. Ο Φάνης είναι ένας έξυπνος νέος που ωστόσο μπλέκει με τα ναρκωτικά. Μου άρεσε που η συγγραφέας καταπιάστηκε με ένα τόσο σοβαρό θέμα. Αυτό το βιβλίο θεωρείται η συνέχεια της "Λευκής Ορχιδέας" Αξίζει να το διαβάσετε. Είναι μια όμορφη σύγχρονη ιστορία χωρίς ωστόσο να γίνεται καταθλιπτική ή κλισέ...
Υπεροχο βιβλιο!!! Σε πολλα σημεια δακρυσα και οχι μονο για την αγαπη της Αννας με του Φανη αλλα και για εκεινα τα παιδια που πεφτουν στις ουσιες καταστρευοντας τον εαυτο τους!!! Μπραβο στην συγγραφεα που τοσο αδικα εφυγε απο την ζωη!!!