สาวน้อยพราวเสน่ห์

龍珠寶鑑 #火之卷

by 齊晏, ฉีเยี่ยน, จันทร์กลางน้ำ (Translator)

ความมืดมิดฉาบฉายอยู่ในหัวใจอันแสนอ้างว้างเดียวดายเฝ้ารอวันที่ความทุกข์ซึ่งถูกพันธนาการไว้จะได้รับการปลดปล่อย
...

นับแต่หนีออกมาจากวัดพยัคฆ์โผนที่ถูกมารดานำตัวไปฝากครั้งวัยเยาว์ ไม่มีครั้งใดที่จิ่วเอ๋อร์ บุตรชายของอดีตขุนโจรจะสุขสบายสักครา ต้องใช้ชีวิตอดมื้อกินมื้ออย่างคนเร่ร่อนไปวันๆ ก่อกรรมทำเข็ญมากมายเพียงเพื่อขอให้ตนอิ่มท้องและเอาตัวรอดไปวันๆ

และแล้วโอกาสสำคัญก็มาถึง เมื่อปิ่นปักผมที่ขโมยมาทำให้เขาสามารถปลอมตนเป็นท่านชายแห่งวังเซิ่นจิ้งจวิ้นอ๋องได้เป็นผลสำเร็จ ยังผลให้ชีวิตแร้นแค้นเปลี่ยนไปชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ ความสุขสบายทั้งหลายทั้งมวลตกอยู่ในกำมือ

แต่เมื่อได้พบหน้าธิดาองค์เล็กของเซิ่นจิ้งจวิ้นอ๋อง ได้สัมผัสถึงจิตใจอันบริสุทธิ์ดีงาม คำลวงและความสัมพันธ์ฉันพี่น้องจอมปลอมจึงย้อนคืนกลับมาทำร้ายเขาไปเสียสิ้น

ทว่า... หากเปิดเผยความรู้สึกและตัวตนที่แท้จริงออกไป คงมีเพียงโทษทัณฑ์แห่งความตายเท่านั้นที่รอคอยเขาอยู่เบื้องหน้า!

184 pages, Paperback

First published January 3, 2008

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

ก็สนุกดี อีหรอบเดิม
น่าสนใจแต่ไปพีคเอาท้ายเล่มแล้วตัดจบทิ้งแบบไม่ไยดีคนอ่าน
สรุปโฟกัสอะไร? ทั้งเรื่องโฟกัสอย่างอื่น แต่ตอนจบดันโฟกัสไข่มุก
แล้วไอ้ที่โฟกัสมาทั้งเรื่องหายหมดเลย

หงิดดดด

แต่เรื่องนี้มีความดาร์ก พระเอกคือลูกโจรที่ถูกฝากไว้ที่วัด (วัดที่พระเอกเล่มสองตื่นขึ้นมาหลังจากตกทะเล) แล้วก็อีเด็กเวรนี่แหละเป็นคนขโมยของด้วยหน้าตาใสซื่อน่ารัก
รู้สึกว่าคาแรกเตอร์เปลี่ยนไปพอสมควรนะ เปิดมาคือดูเจ้าเล่ห์ ใช้หน้าตาใสซื่อหลอกคนอื่น นิสัยไม่ดีมากๆ จนปลอมตัวเข้ามาในจวนอ๋อง แล้วก็ซวยด้วยคำโกหกของตัวเอง 5555
แต่นั่นแหละ ทั้งๆ ที่ต้นเรื่องบอกว่าพระเอกเอาอกเอาใจมารดามาตลอด ทำให้มีลูกอ้อนคนอื่นตลอด แต่พอโตขึ้นนิสัยนี้กลับหายไปเฉยๆ กลายเป็นคนเคร่งขรึมเย็นชาไปซะได้ แต่อ่านแล้วรู้สึกได้ว่าพระเอกนีความคิดชั่วและดาร์กดี แต่ประเด็นคือแค่โตมาในรังโจร น่าจะมีปัจจัยอื่นที่ทำให้ดาร์กลงไปเรื่อยๆ

ส่วนนางเอกนี่ก็อ่อนโยนเชียว น่าสงสาร ความรู้สึกสับสนตีกันวุ่นไปหมด
ความพีคหลายอย่างเกิดขึ้น แต่ไม่บีบคั้นเท่าไหร่นะ ทุกอย่างดูคลี่คลายง่ายดี

สรุปคนเขียนคนนี้บิลด์ดี แต่จบไม่สวย...

[Artanya · Rating 1 out of 5]

ครือ... ไม่นะจบง่ายไป เรื่องหลวมเกินเหตุ