Η Μαρίνα κοίταξε το νερό που έτρεχε στη γούρνα και μετά τη λεύκα που θρόιζε απαλά πάνω από το κεφάλι της. Είχε συνδέσει αυτό το θρόισμα με την παρουσία της μητέρας της. Και τώρα, νόμιζε ότι άκουγε τη φωνή της να ψιθυρίζει κάτι. Αφουγκράστηκε καλύτερα για να ξεχωρίσει τα λόγια. Θα σ' αγαπάω πάντα... Θα σε προσέχω από ψηλά... Μα πώς δεν το είχε σκεφτεί αυτό; Η μαμά της την παρακολουθούσε και την πρόσεχε από ψηλά! Καρπός ενός μεγάλου έρωτα, η Μαρίνα ζει τα πρώτα παιδικά της χρόνια μέσα στη θαλπωρή που της εξασφαλίζουν η αγάπη και η στοργή των γονιών της. Πολύ μικρή όμως χάνει τη μητέρα της και βιώνει τη μοχθηρία της μητριάς της, η οποία, μετά το θάνατο και του πατέρα, κυριεύεται από μια ανεξέλεγκτη μανία εκδίκησης απέναντί της. Το αποκορύφωμα είναι μια πλεκτάνη που στέλνει την ανύποπτη Μαρίνα στη φυλακή με βαρύτατες κατηγορίες. Στην άλλη άκρη της πόλης, ο Παναγιώτης γνωρίζει από μικρός την ορφάνια και τη μιζέρια. Το αγόρι μεγαλώνει στους δρόμους, στα ορφανοτροφεία και τα αναμορφωτήρια. Και όμως, η μοίρα έχει αναθέσει στον Παναγιώτη ένα ρόλο καταλυτικό. Εντελώς αναπάντεχα, οι δρόμοι τους διασταυρώνονται μόνο για μια στιγμή, θα σταθεί όμως αυτό αρκετό για να βρει εκείνος τη λύτρωση και η Μαρίνα την ευτυχία;
Εντονα συναισθηματα. Δεν μπορεις να ξεχωρισεις πιο εχει περισσοτερη δυναμη - η αγαπη ή το μισος! Πλουσιο σε καταστασεις, παθη και ραδιουργιες, σε κραταει καθηλωμενο μεχρι να φτασεις στην τελευταια σελιδα...
Ήταν το πρώτο βιβλίο σας που διάβασα και μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις! Λόγος απλός και κατανοητός αλλά συνάμα με πολλά κρυμμένα νοήματα πίσω από τις λέξεις. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο μήνυμα του βιβλίου είναι ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τις δυσκολίες να μας καθοδηγούν. Πρέπει να έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε.
Η αγάπη της μάνας είναι σαν το θρόισμα.Ακόμα &αν δεν "είναι" η παρουσία της επί της γης, την ακούς,την νιώθεις,την αφουγκράζεσαι.Αυτό το θέμα διαπραγματεύεται,λοιπόν, το μυθιστόρημα της Φ.Πανταζή ,την ορφάνια καταλύτη.Τη μητρική απώλεια.Η Μαρίνα μεγαλώνει με δυο γονείς που την αγαπούν σε ένα πλούσιο&γαλήνιο οικογενειακό περιβάλλον.Όταν "χάνει",όμως ,τη μάνα της τα δεδομένα αλλάζουν άρδην.Η μητριά που ξεγέλασε τον πατέρα της για τις καλές προθέσεις της κάνει το βίο αβίωτο μέχρι να ενηλικιωθεί..τι θα γίνει τελικά στη ζωή της Μαρίνας;Θα καταφέρει να ορθοποδήσει και να γαληνεύσει; Ένα μυθιστόρημα με ήρωες πολλά πρόσωπα που σκιαγραφούνται επαρκώς από τη συγγραφέα και με βασικό άξονα την ορφάνια &τις επιπτώσεις στο ψυχισμό ενός παιδιού.Βέβαια ,παράλληλα θίγεται και η απόρριψη που νιώθει ένα παιδί μέσα του,όταν αυτή εκδηλώνεται με έλλειψη ενδιαφέροντος&με πλήρη αδιαφορία από τη μητέρα που ζει.Όλοι οι ήρωες η Μαρίνα,η Θάλεια,ο Στάθης,ο Αντώνης,η Μισέλ και η Πολυξένη παρουσιάζονται στο χαρτί ολοζώντανοι με δυνατά και τρωτά σημεία.Πρόσωπα που με τα πάθη,τα λάθη,τις δυνάμεις αλλά και τις αδυναμίες έχουν κάτι να σου πουν,κάτι να σε αγγίξουν. Ο λόγος ρέει γρήγορα&με την απλότητά του κερδίζει τον αναγνώστη.Δε "μιλά"η Πανταζή αλλά οι ήρωες της με παλμό&ένταση.Τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο κινηματογραφικά χωρίς ο αναγνώστης να κουραστεί.Δε σας έχω παραθέσει ούτε στο ελάχιστο όσα διαδραματίζονται για να μη σας προιδεάσω.Το μόνο που θα ήθελα, ίσως, ήταν να ήταν λίγες σελίδες λιγότερο γιατί πάντα πιστεύω πως έτσι η δράση δεν χάνει έστω και λίγο το δυναμισμό της. Με συγκίνησε "το θρόισμα της λεύκας".Πρώτον γιατί είναι ένα βιβλίο βαθιά κοινωνικό και ανθρώπινο αφού η ορφάνια σε στιγματίζει για πάντα και αλλάζει τις ισορροπίες σου συθέμελα όσο δυνατός και αν είσαι.Δεύτερον,γιατί μου έδωσε δύναμη να σκεφτώ πως όσο υπάρχουν οι δικοί μας άγγελοι στον ουρανό,θα έχουμε έναν φύλακα στο πλάι μας που μας προσέχει.Ύμνος στη μάνα αυτό το βιβλίο.Στη μανούλα που πέταξε ψηλά σαν αερικό αλλά η αγάπη της ακούγεται σαν το θρόισμα της λεύκας
Ένα απλό βιβλίο που η ιστορία έχει σχέση με την οικογένεια και γενικά για την αξία της μάνας.Θυμίζει λίγο ελληνική παλιά ταινεία και το θεωρώ λίγο υπερβολικό σε ορισμένα σημεΊα και ίσως λίγο κουραστικό,αλλά η ανάγνωση κυλά εύκολα.
Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ 2,5 Από το συγκεκριμένο βιβλίο περίμενα πολλά. Όταν είδα της κριτικές ενθουσιάστηκα και πίστευα ότι θα έχει κάτι διαφορετικό από τα υπόλοιπα του είδους, ωστόσο έκανα λάθος και η απογοήτευση δεν άργησε να έρθει. Στο μυθιστόρημα ουσιαστικά εμπεριέχονται δύο ιστορίες μητέρας - κόρης που είναι σαν η μία να παίρνει την σκυτάλη από την άλλη. Εννοείται πως υπάρχει η κλισέ υπέροχη πρωταγωνίστρια που είναι φινετσάτη, ταλαντούχα και γενικά καλή σε όλα. Από την αρχή η αφέλεια και το υπερβολικό - στρεβλωμένο αίσθημα καθήκοντος των πρωταγωνιστών με εκνεύρισε, ωστόσο η συνέχεια ήταν χειρότερη. Αυτό συνέβη διότι η μετατράπηκε ιστορία σε μια σύγχρονη σταχτοπούτα που όλο το σύμπαν κινούνταν γύρω της και με τις "συμπτώσεις" να ευνοούν το παραπάνω, λύνοντας τα όποια προβλήματα υπήρχαν. Δεν υπήρχε ιδιαίτερη ένταση και όποια επιδιωκόταν να γίνει διαλύονταν πολύ γρήγορα. Φυσικά το τέλος ήταν αναμενόμενο. Πραγματικά κουράστηκα πολύ για να το ολοκληρώσω και δεν νομίζω να το συνέστησα σε κάποιον