บ่วงรักนางฟ้า

by ปราณธร

แม้ในกายครึ่งหนึ่งจะเป็นสายเลือดไทย แต่สามสิบปีแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิด กระทั่งได้รับการติดต่อจากพ่อแท้ๆ และรับรู้ว่ากิจการค้าผ้าไหมประจำตระกูลกำลังประสบปัญหา เขาจึงยอมกลับเมืองไทยพร้อมเงินต่อลมหายใจก้อนโต แล้วรับชื่อ ‘เอเดรียน สวรินทร์ เบรนท์’ มาใช้ชั่วคราว

ที่นี่ไม่มีสิ่งใดให้เขาผูกพัน แต่พอได้พบเธอ... ฤทัยเทพ หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของเทวดา... กำหนดการเดินทางกลับก็ถูกเลื่อนออกไป พร้อมกับที่สายใยบางเบาเริ่มร้อยรัดเขาเข้ากับแผ่นดินนี้ทีละน้อย

นางฟ้าของเขาควรได้โผบินอย่างมีความสุข แต่ดูเหมือนปีกของเธอจะถูกพันธนาการไว้ ซ้ำยังถูกดึงให้จมลงในคมเขี้ยวเล็บของธุรกิจครอบครัว โดยคนที่ได้ชื่อว่าเป็นญาติพี่น้องกัน! จนความบริสุทธิ์สดใสถูกย้อมให้หม่นหมองมากขึ้นทุกทีๆ

ดังนั้น ใครก็ตามที่บังอาจมาทำร้ายดวงใจของเขา เขาจะจัดการด้วยมือตัวเอง ให้สมกับที่ได้แต่งตั้งตนเป็น ‘ผู้พิทักษ์’ของเธอ

344 pages, Paperback

First published April 1, 2012

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

1.พระเอก-เอ็ด-น่ารักมากกกกกค่ะ---ส่วนนางเอก-แฟรี่-ก็น่ารักแสนดีไม่มีพิษภัยใส่ใจสิ่งแวดล้อมซื่อตรงไม่อ้อมค้อมและมีจิตสาธารณะสูงลิ่ววว🔝

2.พระเอก-เอ็ด-ฉลาดมากกกกกค่ะ---ส่วนนางเอก-แฟรี่-ก็มองโลกสวยงามเกินเหตุไปหน่อย-จุดนี้อ่านแล้วก็หงุดหงิดงุ่นง่านเล็กน้อย..แต่..เอ็ดน่ารัก..และเอ็ดฉลาด..ทุกอย่างจึงโอเค😝😍

3.พระเอก-เอ็ด-เท่ห์มากกกกกค่ะ---คอยเป็นองครักษ์พิทักษ์นางฟ้าแฟรี่---เอ็ดรู้เท่าทันตัวร้าย-รอบคอบปราดเปรื่องมีแผนสองแผนสามกันพลาด-ซ้ายก็ดี-ขวาก็โดน-บนกลางล่างก็ใช่อะไรๆก็ดี๊ดี..โอ้ย...นี่หาข้อติเอ็ดไม่เจอ😆

4.ตัวร้ายร้ายมากกกค่ะ-เหล่าบรรดาญาติๆแฟรี่นี่วุ่นสุดๆ-โดยเฉพาะ2แม่ลูกพิม-ภัสหูยยย...แม่เอ๊ย😈ร้ายแบบสุขุมนุ่มลึก-ร้ายแบบไม่น่าให้อภัย-ร้ายแบบไม่สำนึก-ถ้าอดทนตัวร้ายได้-รอคอยให้พวกนางได้รับผลกรรมตอนท้ายๆเรื่องไหว-ก็จะเห็นสวรรค์อยู่รำไร~อ่านจบได้โดยละม่อมค่ะ^^

5.โดยรวมอ่านได้เรื่อยๆสบายๆมีขำนิดๆหงุดหงิดหน่อยๆแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี..ส่วนหนึ่งเพราะ-เอ็ด-😍ผู้ชายสายฝ.ตาสีฟ้าอมเทานิสัยน่าร๊ากกกก..😍😗

6.ไส้กรอกอีสานที่เห็นบ่อยๆอะไรต่อมิอะไรที่เห็นในเมืองไทยอยู่ทุกวี่วัน..เอ็ดทำให้มันดูพิเศษ..สัมผัสได้ถึงคำว่าอเมซซิ่งไทยแลนด์^^555..อ่านแล้วเกิดความอยากกินไส้กรอกอีสานซะงั้น😆(คุณปราณธรบรรยายได้ชวนหิวมากกก😍)-อยากพาเอ็ดไปสัมผัสเมืองไทยแบบใกล้ชิด-อยากชวนเอ็ดไปจกลาบส้มตำ😆อยากบอกเอ็ดว่านอกจากไส้กรอกอีสาน,แฟรี่และหม่อมย่าแล้ว-เมืองไทยมีอะไรดีๆamazing!อีกมากมายนัก^^ไม่ไปไม่รู้ไม่ดูไม่เห็นนะจ๊ะ😎
#ยังกะททท.มาเอง555

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

อ่านผลงานพี่กกตั้งแต่ยังเป็นวรรณกรรมเยาวชนเรื่อง “พันหนึ่งเม็ดทราย” ในนามปากกา “ฯคีตกาล” ก็เมื่อ 11-12 ปีก่อนได้ นานแล้วเนอะ ฮ่าๆ ติดตามผลงานเรื่อยๆ จนมาเป็น “ปราณธร” อิอิ

ช่วงครึ่งแรกของเรื่อง อ่านไปได้อย่างเมามันมากๆ เลย แบบว่าการดำเนินเรื่องน่ารักมากๆ ส่วนช่วงหลังแอบเครียดไปหน่อย แต่ที่แน่ๆ สิ่งที่ชอบมากคือการให้คำนิยามของชื่อ “ฤทัยเทพ” หรือแฟรี่ นางเอกของเรื่อง แปลว่า “ผู้เป็นดั่งดวงใจของเทวดา” ส่วนพระเอกอย่างเอเดรียน สวรินทร์ เบรนด์ หรือเอ็ด มีคำแปลในชื่อไทย “สวรินทร์” ว่า “จอมสวรรค์” ส่วน “เอเดรียน” แปลว่า “ผู้ชายจากทะเลเอเดรียติก” อ่านแล้วชอบตอนเอเดรียนเล่นมุกความหมายของชื่อกับแฟรี่อ่ะ น่ารักน่าหยิกมากๆ เลยอ่ะ

อีกฉากที่ขำจนแทบอยากจะหัวเราะพรวดออกมา แถมอ่านวนตรงนั้นไปสองสามรอบ ก็คือฉากที่เอเดรียนตามล่าหา “ไส้กรอกอีสาน” เพราะอยากกินมากๆ แต่พอซื้อจากข้างทางมากิน ก็โดนท่านย่าห้ามกิน บอกว่าจะทำให้กิน ซึ่งกว่าจะได้กินก็ต้องรอหลายวัน พอมีโอกาสแวะมาบริษัทของแฟรี่ ก็เลยแอบซื้อกิน พอกำลังจะกินเท่านั้นแหละ ฮ่าๆๆๆๆ โดนวรวุฒิ ปู่ของแฟรี่ตบเข้าให้จนไส้กรอกอีสานกระเด็นหายไป ทั้งๆ ที่กำลังจะเอาเข้าปาก ฮาอ่ะ อ่านไปก็ขำไปว่าพระเอกเราเนี่ย อุปสรรคเยอะจริงๆ เลยเนี่ย กว่าจะได้กินไส้กรอกอีสาน แอบเสียดายว่าที่ปู่แฟรี่สัญญาว่าจะพาไปกิน แล้วไม่มีโอกาสได้พาไปกิน กระซิกๆๆๆ ชอบตัวละครอย่างปู่ของแฟรี่นะ เลยรู้สึกเศร้ามากเลยอ่ะ

ไม่ชอบตัวละครอย่างพิมพ์ลภัสและพิมพ์รวีย์สุดๆ เลยอ่ะ เป็นตัวละครที่โดนความมืดบอดในจิตใจทำร้ายความดีงามไปจนหมดเลย แบบว่าจริงๆ มัวแต่คิดว่าพ่อบุญธรรมตัวเองไม่รัก แล้วไม่ย้อนดูการกระทำของตัวเองบ้าง ว่าได้ทำอะไรไปทำให้คนที่เลี้ยงดูตัวเอง ไม่สามารถแสดงความรักออกมาได้อย่างที่อยากจะแสดงออกกัน เหอๆ ความคิดที่เอาแต่คิดว่าตัวเองจะต้องได้รับสิ่งนั้นสิ่งนี้ ทำให้ทำร้ายจิตใจคนรอบข้างไปมากมายหลายคน

อย่างผู้จัดการปีติพล หรือเอก เพื่อนของชาคร น้องชายของเอเดรียน แอบคิดว่าเป็นตัวละครที่น่าเกลียดนะ แนะนำให้ชาครได้รู้จักกับพิมพ์รวีย์ เพราะอยากให้ชาครรู้สึกเสียใจ เมื่อรู้ว่าเธอคนนั้นเคยเป็นของเขามาก่อน มันเป็นความคิดที่เลวร้ายมาก แต่แอบรู้สึกว่าตัวละครนี้ก็มีดีในจุดที่มี คือทำให้เส้นทางที่พิมพ์รวีย์วาดฝันไว้มีอุปสรรค แบบว่าถ้าสองคนนี้ไม่เคยอะไรๆ กันมาก่อน ก็คงคิดว่าผู้จัดการเนี่ยเลวจริงๆ (จุดที่ดีที่คิดไว้ จริงๆ ก็ไม่ดีแหละ ฮ่าๆๆ) แต่เข้าใจนะว่าทำไมผู้จัดการถึงได้เบื่อลูกเบื่อเมีย พี่กกได้เขียนถึงประเด็นนี้ว่า เมียและลูกแทบไม่มีใครสนใจฮีเลย ก็เลยทำให้ฮีรู้สึกว่าฮีอยู่หรือไม่อยู่กับลูกเมีย ก็ไม่ต่างกัน เลยหวังจะได้พิมพ์รวีย์มาเคียงข้างกายแทนอีกครั้ง

แอบอยากให้พี่กกเขียนเรื่องของ “โป้ง” และ “มินนี่” จังเลย น่ารักดีนะคู่นี้ ฮ่าๆ รอสองคนนี้โตก่อนแล้วกันนะ แล้วจะไปทวงพี่กก ฮ่าๆๆๆ

ชอบเอเดรียนอ่ะ พระเอกน่ารัก คิดว่าตัวเองชอบแฟรี่ คิดว่าต้องปกป้องแฟรี่ ก็เข้าไปช่วยอย่างจริงใจ เป็นผู้ชายที่ฉลาด และมีรังสีของความเป็นผู้นำที่น่าเกรงขามอย่างบอกไม่ถูก แต่อ่านแล้วใจละลายอ่ะ แอบเจ้าเล่ห์เป็นบางครั้งบางคราว เมื่ออยู่กับแฟรี่ก็น่ารัก อยู่กับท่านย่าก็น่ารัก อ่านไปก็อมยิ้มไปมีความสุขอ่ะ

ส่วนแฟรี่ แอบคิดว่าเป็นผู้หญิงที่มองโลกในแง่ดีจนเกินไป จนหลายๆ ครั้งเกือบจะพลาดท่าเสียทีให้กับผู้ที่ไม่หวังดี โชคดีที่แฟรี่มีเอเดรียนอยู่เคียงข้าง เลยทำให้เธอผ่านจุดนั้นมาได้ และอาจจะทำให้การมองโลกในแง่ดีของเธอ ต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้

โดยรวมชอบเรื่องนี้ พระเอกน่ารัก อยากได้เอเดรียนสักคน พี่กกเขียนพระเอกคนนี้ได้น่ารักน่าหยิกน่าซบอกมากๆ เลย ฮ่าๆๆ

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องสนุกค่ะ ดราม่าหนักเลย แต่ในขณเดียวกันก็แทรกข้อคิดเข้ามาได้ดี

แต่อึดอัดกับนางเอกที่ใสเยี่ยงถือกำเนิดมาในทุ่งลาเวนเดอร์ ตัวร้ายที่ ขนาดรู้ความจริงแล้วก็ยังไม่สำนึก หรือไม่ยอมรู้ตัวว่าตัวเองผิดซะที

ชอบคาแรกเตอร์พระเอกอยู่คนเดียวเลย ฉลาดมากกกกก ทันคนมาก อ่านไปก็ได้แต่คิดว่าถ้าแฟรี่ไม่มีเอ็ด นางจะอยู่รอดปลอดภัยมั้ยเนี่ย