Un hommage aux militants qui ont dû affronter, le 11 septembre 1973, le coup militaire sanglant du Général Pinochet et de ses troupes. Ni livre d’histoire, ni essai théorique, ce récit politique romancé relate cette séquence historique en épousant le point de vue d’acteurs et actrices de la gauche chilienne de l’époque. Parmi eux, celui qui a refusé de capituler jusqu’à son dernier souffle : Salvador Allende. Ce docu-fiction signé par deux figures importantes de la gauche contemporaine est basé sur une solide enquête. 50 ans du coup d’État de Pinochet au Chili le 11 septembre 2023.
Στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ με τίτλο:Κόκκινος Σεπτέμβρης. Το διάβασα με μια ανάσα και ένα τσιγάρο μονίμως στο χέρι. Να έχω δικαιολογία οτι ο καπνός του έφταιγε για ότι έτρεχε από τα μάτια μου: δάκρυα,εικόνες, μουσκεμένα πνιγμένα όνειρα. Με τη μορφή πολιτικής μυθοπλασίας περιγράφονται όλα όσα οδήγησαν στην ανατροπή και τον θάνατο του Αλιέντε. Διάλογοι - οι περισσότεροι πραγματικοί- ανάμεσα στους πρωταγωνιστές. Ήρωες και σκουλήκια. Όσο είναι απαραίτητο να γράφεις εναντίον του θανάτου άλλο τόσο είναι να γράφεις υπέρ της μνήμης. Παρακαλώ διαβάστε το. Παρακαλώ μη ξεχνάτε. Μη ξεχνάτε τα δάκρυα του τα σπασμένα γυαλιά του τα όνειρα του…
Ένα βιβλίο που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα, σαν πολιτικό θρίλερ, κι όμως κάθε του σελίδα είναι βαθιά ριζωμένη σε μια σκοτεινή, αληθινή ιστορία. Ο Κόκκινος Σεπτέμβρης ξετυλίγει με εντυπωσιακή σαφήνεια και νηφαλιότητα τα γεγονότα που οδήγησαν στο πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στη Χιλή και την ανατροπή του Σαλβαδόρ Αλιέντε — μιας από τις πιο καθοριστικές και τραγικές στιγμές της λατινοαμερικανικής ιστορίας. Η έρευνα είναι ενδελεχής χωρίς να γίνεται ψυχρή. Το βιβλίο ισορροπεί ανάμεσα στη γεωπολιτική ανάλυση και την ανθρώπινη διάσταση της τραγωδίας. Καταφέρνει να δείξει πώς μπλέκονται οι μεγάλες δυνάμεις, οι ιδεολογίες και οι απλοί άνθρωποι στη δίνη της Ιστορίας. Με συντάραξε βαθιά το απόσπασμα του τελευταίου λόγου του Αλιέντε προς τους πολίτες της Χιλής, λίγο πριν από το τέλος. Η φωνή του —γεμάτη αξιοπρέπεια, ηρεμία και ακλόνητη πίστη στη δημοκρατία— με συγκλόνισε. Δεν είναι απλώς ιστορία, είναι η ανθρώπινη φωνή που αρνείται να σωπάσει ακόμα και μπροστά στον θάνατο. «Έχοντας σπείρει τόση προδοσία, αργά ή γρήγορα θα θερίσουν τις θύελλες. Η Ιστορία είναι δική μας, και τη γράφουν οι λαοί... Εργαζόμενε της πατρίδας μου: σε ευχαριστώ για την πίστη σου, για τη μάχη σου, για την ήρεμη γενναιότητά σου. Ο λαός πρέπει να αμυνθεί, αλλά να μη θυσιαστεί. Ο λαός δεν πρέπει ούτε να ταπεινωθεί ούτε να υποταχθεί... Ζήτω η Χιλή! Ζήτω ο λαός! Ζήτω οι εργαζόμενοι!» Το διάβασα με διαρκή θυμό και συγκίνηση. Επιστρέφει ξανά και ξανά το ερώτημα: Πόσο κοστίζει η ελπίδα για έναν πιο δίκαιο κόσμο; Κι αν αξίζει να το πληρώσεις αυτό το τίμημα. Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όποιον δεν θέλει απλώς να "μάθει", αλλά να νιώσει, να θυμώσει, να προβληματιστεί.
Ο «Κόκκινος Σεπτέμβρης» δείχνει πώς μια χούντα δεν είναι μόνο μια αλλαγή στην κορυφή της εξουσίας. Είναι φόβος, απαγορεύσεις, λογοκρισία, συλλήψεις, μια καθημερινότητα που πνίγει τους ανθρώπους. Το βιβλίο κάνει ξεκάθαρο πως η βία δεν περιορίζεται στις μεγάλες σκηνές, αλλά μπαίνει στις ζωές όλων, διαλύοντας όνειρα και σχέδια.
Η αφήγηση δεν είναι ξηρή ούτε ιστορικά βαριά. Γραμμένο με ζωντάνια, φέρνει μπροστά εικόνες και συναισθήματα. Μέσα από τις σελίδες φαίνεται καθαρά πώς η εξουσία χτίζεται πάνω στον τρόμο, αλλά και πώς μέσα σ’ αυτό το σκοτάδι υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους.
Αυτό που μένει έντονο είναι η αντίθεση. Από τη μία, η ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο που υπήρχε εκείνη την εποχή. Από την άλλη, η σκληρότητα της καταστολής που την έσβησε τόσο βίαια. Το βιβλίο δεν προσπαθεί να αποδείξει κάτι, απλώς δείχνει αυτή την πραγματικότητα και σε αφήνει να τη νιώσεις.
Ο «Κόκκινος Σεπτέμβρης» είναι μια αφήγηση που δεν περιορίζεται σε γεγονότα. Είναι μια υπενθύμιση για το τι σημαίνει να ζεις κάτω από μια χούντα και για το πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί η ελευθερία. Ένα βιβλίο που σε αγγίζει όχι μόνο με όσα λέει, αλλά και με όσα αφήνει να σκεφτείς μόνος σου.
[3,5*] Οι Μπεζανσενό και Λεβί γράφουν ένα μυθιστοριοποιημένο πολιτικό αφήγημα, όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι, παρουσιάζοντας το συντονισμένο από πολλές πλευρές, εντός και εκτός Χιλής, χρονικό της συνωμοσίας κατά του Αλιέντε και της ανατροπής του από τον στρατηγό Πινοσέτ και τις πρώτες προσπάθειες αντίστασης σε αυτή. Αυτό το κάνουν πολύ ζωντανά, μέσα από τους πρωταγωνιστές που μιλούν για την οπτική, τα σχέδια και τους στόχους τους. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ατού του βιβλίου.