What do you think?
Rate this book
Maanlicht
In de laatste jaren van haar leven sprak Hella S. Haasse regelmatig over verhalen die ze had geschreven maar die ze niet meer kon vinden. Ze zocht er vergeefs naar in laden en kasten. Pas na haar overlijden op 29 september 2011 werden die verhalen in haar nalatenschap gevonden. Het zijn prachtig geschreven, typische Haasse-vertellingen, vol duistere, geheimzinnige gebeurtenissen en onverklaarbare verschijningen.
121 pages, Hardcover
First published September 29, 2012
1 person is currently reading
53 people want to read
About the author
Hella S. Haasse
102 books171 followersHella S. Haasse (1918 - 2011) was born in Batavia, modern-day Jakarta. She moved to the Netherlands after secondary school. In 1945 she debuted with a collection of poems, entitled Stroomversnelling (Momentum). She made her name three years later with the novella given out to mark the Dutch Book Week, Oeroeg (The Black Lake, 1948). As with much of her work, this tale of the friendship between a Dutch and an Indonesian boy has gained the status of a classic in the Netherlands. Titles such as Het woud der verwachting (In a Dark Wood Wandering, 1949), Een nieuwer testament (Threshold of Fire, 1966) and Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter (Mrs Bentinck or Irreconcilable in Character, 1978) have been greatly enjoyed by several generations.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
Read
December 8, 2021It pleased me to read on the back cover that the author before her death spoke about some stories that she had written, but could not find. After her death some of them were found among her papers - not that I would universally recommend death as a way of finding mislaid paperwork, but it was good to know that the stories turned up again, presumably exactly where Hella S. Hasse had left them.
I picked up this book simply because it was short, I have long had (an apparently feeble) wish to read in a dark wood wandering, but that looked a bit too long for me to start on this year, which I admit is pretty stupid thinking - as if the magic of January will make a long novel quicker to read - but there I am. So I have read this and Irundina as a kind of establishing a literary base camp before ascending the north face of the long novel in the new year.
Not all the much talked of stories were found, this book contains four short stories. To my mind they all sat on different points on a spectrum between Hermann Hesse and Edgar Allan Poe, in the first two stories the central character is male, in the last two female. The stories seem to have spent a long time lying around as I believe they were all written in early on in the post war period.
The language is much richer and varied than in irundina , which strengthened my view that the latter book was written for children - or maybe it reflected the language used by the eponymous character who had the minimum education in Portugal and had not learnt much French (cleaning houses is apparently not a great help in learning your target language apparently.) The stories seem broadly contemporary (to the late 40s and 1950s) in the same way that Titus Alone is broadly contemporary. I might characterise then all four stories as north sea littoral gothic, salty and damp enough tales for late autumn and early winter.
I picked up this book simply because it was short, I have long had (an apparently feeble) wish to read in a dark wood wandering, but that looked a bit too long for me to start on this year, which I admit is pretty stupid thinking - as if the magic of January will make a long novel quicker to read - but there I am. So I have read this and Irundina as a kind of establishing a literary base camp before ascending the north face of the long novel in the new year.
Not all the much talked of stories were found, this book contains four short stories. To my mind they all sat on different points on a spectrum between Hermann Hesse and Edgar Allan Poe, in the first two stories the central character is male, in the last two female. The stories seem to have spent a long time lying around as I believe they were all written in early on in the post war period.
The language is much richer and varied than in irundina , which strengthened my view that the latter book was written for children - or maybe it reflected the language used by the eponymous character who had the minimum education in Portugal and had not learnt much French (cleaning houses is apparently not a great help in learning your target language apparently.) The stories seem broadly contemporary (to the late 40s and 1950s) in the same way that Titus Alone is broadly contemporary. I might characterise then all four stories as north sea littoral gothic, salty and damp enough tales for late autumn and early winter.
January 1, 2018
English below - although i have no idea if this was translated in english
Vier griezelverhalen van de hand van één van Nederlands grootste schrijfsters, postuum uitgebracht. Op de flaptekst staat een citaat van Hella Haasse: 'Je zou het misschien niet zeggen, maar eigenlijk ben ik iemand met een hang naar het raadselachtige, het huiveringwekkende. Ik ben altijd gefascineerd geweest door griezelverhalen'.
En dat heeft vier intrigerende en huiveringwekkende verhalen opgeleverd: 'Een verhaal', 'Maanlicht', 'Landschap in olieverf' en 'Caulder Hall'. Het eerste verhaal gaat over een vrijgezel, op zoek naar vermaak. Hij komt op aanraden van een mysterieuze andere caféganger in een gelegenheid waar hij niet eerder is gekomen. En ontdekt iets wat hij niet snel zal vergeten. Maanlicht gaat over een geheimzinnig Amsterdams grachtenpand en haar mysterieuze bediende. In Landschap in olieverf raakt een echtgenote geobsedeerd door een olieverfportet van een van de voorouders van haar nieuwe man. En in het laatste verhaal brengt hoofdpersoon Laura Eskes een tijd door in een geheimzinnig pension vol wonderlijke gasten.
Het eerste verhaal is veruit het griezeligst, de laatste het meest mysterieus. Haasse schrijft prachtige, rijke verhalen vol mooie Nederlandse woorden. Heerlijk om te lezen. Tijdens haar leven had Haasse het regelmatig met haar redacteur over de verhalen die ze had geschreven maar niet meer kon vinden. Na haar dood zijn er een aantal gevonden en uitgebracht. Maar niet allemaal. Ik hoop dat ook de andere verhalen nog opduiken.
-----------
ENGLISH
Four horror stories by one of the greatest Dutch writers, published posthumously. On the blurb is a quote from Hella Haasse: 'You might not expect it, but I'm actually someone with a craving for the enigmatic, the chilling. I have always been fascinated by ghoststories. "
And that has resulted in four intriguing and chilling stories: 'A story', 'Moonlight', 'Landscape in oil paint' and 'Caulder Hall'. The first story is about a bachelor, looking for entertainment. At the advice of someone he meets in a café he visits an club he has not visited before. And discovers something he will not soon forget. Moonlight is about a mysterious Amsterdam canal house and her mysterious servant. In Landscape in oil paint, a wife becomes obsessed with an oilportet from one of her new husband's ancestors. And in the last story, main character Laura Eskes spents a time in a mysterious guest house full of strange visitors.
The first story is by far the creepiest, the latter the most mysterious. Haasse writes beautiful, rich stories full of beautiful Dutch words. Lovely to read. During her lifetime, Haasse regularly spoke to her editor about about the stories she had written and which she could not find anymore. After her death, a number have been found and published. But not all of them. I hope that the other stories will also show up in the future.
Vier griezelverhalen van de hand van één van Nederlands grootste schrijfsters, postuum uitgebracht. Op de flaptekst staat een citaat van Hella Haasse: 'Je zou het misschien niet zeggen, maar eigenlijk ben ik iemand met een hang naar het raadselachtige, het huiveringwekkende. Ik ben altijd gefascineerd geweest door griezelverhalen'.
En dat heeft vier intrigerende en huiveringwekkende verhalen opgeleverd: 'Een verhaal', 'Maanlicht', 'Landschap in olieverf' en 'Caulder Hall'. Het eerste verhaal gaat over een vrijgezel, op zoek naar vermaak. Hij komt op aanraden van een mysterieuze andere caféganger in een gelegenheid waar hij niet eerder is gekomen. En ontdekt iets wat hij niet snel zal vergeten. Maanlicht gaat over een geheimzinnig Amsterdams grachtenpand en haar mysterieuze bediende. In Landschap in olieverf raakt een echtgenote geobsedeerd door een olieverfportet van een van de voorouders van haar nieuwe man. En in het laatste verhaal brengt hoofdpersoon Laura Eskes een tijd door in een geheimzinnig pension vol wonderlijke gasten.
Het eerste verhaal is veruit het griezeligst, de laatste het meest mysterieus. Haasse schrijft prachtige, rijke verhalen vol mooie Nederlandse woorden. Heerlijk om te lezen. Tijdens haar leven had Haasse het regelmatig met haar redacteur over de verhalen die ze had geschreven maar niet meer kon vinden. Na haar dood zijn er een aantal gevonden en uitgebracht. Maar niet allemaal. Ik hoop dat ook de andere verhalen nog opduiken.
-----------
ENGLISH
Four horror stories by one of the greatest Dutch writers, published posthumously. On the blurb is a quote from Hella Haasse: 'You might not expect it, but I'm actually someone with a craving for the enigmatic, the chilling. I have always been fascinated by ghoststories. "
And that has resulted in four intriguing and chilling stories: 'A story', 'Moonlight', 'Landscape in oil paint' and 'Caulder Hall'. The first story is about a bachelor, looking for entertainment. At the advice of someone he meets in a café he visits an club he has not visited before. And discovers something he will not soon forget. Moonlight is about a mysterious Amsterdam canal house and her mysterious servant. In Landscape in oil paint, a wife becomes obsessed with an oilportet from one of her new husband's ancestors. And in the last story, main character Laura Eskes spents a time in a mysterious guest house full of strange visitors.
The first story is by far the creepiest, the latter the most mysterious. Haasse writes beautiful, rich stories full of beautiful Dutch words. Lovely to read. During her lifetime, Haasse regularly spoke to her editor about about the stories she had written and which she could not find anymore. After her death, a number have been found and published. But not all of them. I hope that the other stories will also show up in the future.
February 8, 2024
In het postuum gepubliceerde boek ‘Maanlicht’ van Hella Haasse zijn de volgende vier verhalen gebundeld: ‘Een verhaal’, ‘Maanlicht’, ‘Landschap in olieverf’ en ‘Caulder Hall’. Daarna volgt een nawoord van Patricia de Groot, die Haasses redacteur was.
Ook al zijn alle teksten van Hella Haasse helder en zorgvuldig geformuleerd, en deze vormen daarop geen uitzondering, in alle vier verhalen is sprake van het vertroebelen van de perceptie van de lezer. Het is vaak de vraag of in bepaalde passages uit de verhalen het personage de werkelijkheid beleeft of dat zij een spiegeling zijn, een droom weergeven of anderszins een parallel narratief voorstellen. En de scenes waarin de lezer zich die vragen kan stellen, spelen ofwel in een gebouw – een afgelegen landhuis in Schotland of een pand aan de Keizersgracht in Amsterdam – dan wel in diepdonker dicht bos, of het een in verband met het ander. Dat Haasse graag schrijft met als uitgangssituatie of -locatie een huis, heb ik sterk ervaren in haar roman ‘Fenrir’, die overigens niet genoemd wordt in het instructieve nawoord.
Ik vind het bijzonder fijnzinnig en knap gedaan, ik heb mij gemakkelijk kunnen overgeven in het korte bestek van de kortverhalen aan de snel opgebouwde bevreemdende sfeer. Ik ben al vrij lang een verklaard liefhebber van Haasses werk, en deze verhalen vormen een bevestiging te meer van de gemiddeld hoge kwaliteit van haar oeuvre. Het boekje kan prima dienen als een eerste kennismaking met werk van Hella Haasse. Uitstekend – ben blij met deze geslaagde opgraving uit haar nalatenschap. JM
Ook al zijn alle teksten van Hella Haasse helder en zorgvuldig geformuleerd, en deze vormen daarop geen uitzondering, in alle vier verhalen is sprake van het vertroebelen van de perceptie van de lezer. Het is vaak de vraag of in bepaalde passages uit de verhalen het personage de werkelijkheid beleeft of dat zij een spiegeling zijn, een droom weergeven of anderszins een parallel narratief voorstellen. En de scenes waarin de lezer zich die vragen kan stellen, spelen ofwel in een gebouw – een afgelegen landhuis in Schotland of een pand aan de Keizersgracht in Amsterdam – dan wel in diepdonker dicht bos, of het een in verband met het ander. Dat Haasse graag schrijft met als uitgangssituatie of -locatie een huis, heb ik sterk ervaren in haar roman ‘Fenrir’, die overigens niet genoemd wordt in het instructieve nawoord.
Ik vind het bijzonder fijnzinnig en knap gedaan, ik heb mij gemakkelijk kunnen overgeven in het korte bestek van de kortverhalen aan de snel opgebouwde bevreemdende sfeer. Ik ben al vrij lang een verklaard liefhebber van Haasses werk, en deze verhalen vormen een bevestiging te meer van de gemiddeld hoge kwaliteit van haar oeuvre. Het boekje kan prima dienen als een eerste kennismaking met werk van Hella Haasse. Uitstekend – ben blij met deze geslaagde opgraving uit haar nalatenschap. JM
September 11, 2014
Maanlicht (“Moonlight”) contains four short stories by Hella Haasse that she had unfortunately lost during her lifetime. After she had passed away, these (partly) unpublished gems were found and collected by her publisher. Described as belonging to the gothic fiction/horror genre in the afterword of the book, these four stories are most certainly mysterious, ominous, uncanny, and frightening. Exactly how I like my tales of mystery and imagination to be!
The first story (“Een verhaal” or “A story”) is about your average middle-aged single man who is very content with his simple life. Everything goes according to routine – that is, until one night when he goes out looking for some joy and entertainment in his city’s nightlife, and comes across a mysterious stranger. Drawn in by the other man, he follows him into districts of the city that he doesn’t recognize in any way, ending up in a mysterious ballroom with even more mysterious guests and an orchestra with a secret… The whole story gives off a very surreal vibe, like a dark fairy tale of souls whisked away whilst dancing.
The second one (“Maanlicht” or “Moonlight”) has a mysterious house near the canals of Amsterdam as its main location. Our protagonist spends some time there, only to find fear, a very frightening dog and a snoopy, quiet servant following his every footstep. Time and reality quickly fade away, and the protagonist soon realizes that he got more than he bargained for when he took the offer to spend a few nights in his friend’s house. This story is actually quite frightening; most definitely the scariest one out of all four.
The third story, “Landschap in olieverf” or “Landscape in oil paint”, is about a man and woman recently married, and who have moved into the old family estate (yet another old and mysterious mansion). Caspar is happy to show his wife Eunice around, glad to be back in such a familiar place. But then they discover an old oil painting of one of Caspar’s ancestors, with which Eunice becomes quite obsessed. And while she gets drawn in by the painting more and more, Caspar suddenly gets ill… Creepy, especially since it’s written from Eunice’s obsessed perspective.
The fourth and final (“Caulder Hall”) tells of a single woman’s journey to Scotland, where she stays at an old mansion where the lady in charge doesn’t seem to be too happy about her presence. Add two incredibly odd guests to the mix, plus strange noises at night, and you have got your resident spooky manor. Laura, the protagonist, decides to stay for the duration of her holidays even though everybody and everything seems against her doing so. Less frightening than the other three stories, but just as mysterious.
And of course, all three stories are filled to the brim with Haasse’s gorgeous, rich use of the Dutch language – what a delight to read. Ghost stories are amongst my favourites, and to see them executed so well by an amazing writer is a feat. I can imagine some people might find this collection a bit too short or see it as a way of making more money out of somebody who has sadly already left this world, but I have to admit that I was happy to see these stories shared. I thoroughly enjoyed reading them.
Recommended for others who love macabre stories with a hint of the supernatural, and who of course love Haasse’s writing.
The first story (“Een verhaal” or “A story”) is about your average middle-aged single man who is very content with his simple life. Everything goes according to routine – that is, until one night when he goes out looking for some joy and entertainment in his city’s nightlife, and comes across a mysterious stranger. Drawn in by the other man, he follows him into districts of the city that he doesn’t recognize in any way, ending up in a mysterious ballroom with even more mysterious guests and an orchestra with a secret… The whole story gives off a very surreal vibe, like a dark fairy tale of souls whisked away whilst dancing.
The second one (“Maanlicht” or “Moonlight”) has a mysterious house near the canals of Amsterdam as its main location. Our protagonist spends some time there, only to find fear, a very frightening dog and a snoopy, quiet servant following his every footstep. Time and reality quickly fade away, and the protagonist soon realizes that he got more than he bargained for when he took the offer to spend a few nights in his friend’s house. This story is actually quite frightening; most definitely the scariest one out of all four.
The third story, “Landschap in olieverf” or “Landscape in oil paint”, is about a man and woman recently married, and who have moved into the old family estate (yet another old and mysterious mansion). Caspar is happy to show his wife Eunice around, glad to be back in such a familiar place. But then they discover an old oil painting of one of Caspar’s ancestors, with which Eunice becomes quite obsessed. And while she gets drawn in by the painting more and more, Caspar suddenly gets ill… Creepy, especially since it’s written from Eunice’s obsessed perspective.
The fourth and final (“Caulder Hall”) tells of a single woman’s journey to Scotland, where she stays at an old mansion where the lady in charge doesn’t seem to be too happy about her presence. Add two incredibly odd guests to the mix, plus strange noises at night, and you have got your resident spooky manor. Laura, the protagonist, decides to stay for the duration of her holidays even though everybody and everything seems against her doing so. Less frightening than the other three stories, but just as mysterious.
And of course, all three stories are filled to the brim with Haasse’s gorgeous, rich use of the Dutch language – what a delight to read. Ghost stories are amongst my favourites, and to see them executed so well by an amazing writer is a feat. I can imagine some people might find this collection a bit too short or see it as a way of making more money out of somebody who has sadly already left this world, but I have to admit that I was happy to see these stories shared. I thoroughly enjoyed reading them.
Recommended for others who love macabre stories with a hint of the supernatural, and who of course love Haasse’s writing.
January 5, 2024
Vier mysterieuze korte (griezel)verhalen die doen denken aan Edgar Allan Poe of Roald Dahl. Mooi voorgelezen door Willem Nijholt.
February 24, 2013
Onder de foto van Hella Haasse op de binnenflap van Maanlicht staat: "Je zou het misschien niet zeggen, maar eigenlijk ben ik iemand met een hang naar het raadselachtige, het huiveringwekkende. Ik ben altijd gefascineerd geweest door griezelverhalen." Dat die fascinatie ook fascinerende verhalen opleverde blijkt in Maanlicht. De verhalenbundel bevat, zoals Patricia de Groot het in het nawoord verwoord, namelijk vier 'gotieke verhalen': knap geschreven verhalen vol mysterieuze, maar vooral dreigende, beangstigende gebeurtenissen.
In Een verhaal wordt de protagonist, die op zoek is naar vertier, op sleeptouw genomen door een onbekende begeleider. Hij komt terecht in een gelegenheid waar hij nog niet eerder geweest is en kijkt zijn ogen uit. Er wordt muziek gemaakt door een orkest waarvan de leden niet zichtbaar zijn voor het publiek. Zijn begeleider neemt hem mee naar de plek waar het orkest speelt. Een gebeurtenis die de naamloze hoofdpersoon niet meer zal vergeten en verstrekkende gevolgen heeft.
Maanlicht, Landschap in olieverf en Caulder Hall spelen zich allemaal af in oude huizen. In het eerstgenoemde verhaal logeert de 'ik' in een prachtig grachtenpand in Amsterdam, waar een grote grijze hond waakt. Die bewaker is er niet voor niets, zoals de 'ik' die haar nieuwsgierigheid niet weet te beheersen, na verloop van tijd ondervindt.
Minder beangstigend, maar net zo mysterieus, is de persoon in de kamer naast die van Laura Eskes. Laura heeft voor een aantal dagen haar intrek genomen in Caulder Hall, een landhuis in de Schotse Hooglanden, waar een aantal eigenaardige personen blijkt samen te leven. Hoewel de eigenares Laura niet bepaald warm welkom heet, besluit ze toch te blijven.
Landschap in olieverf, tenslotte, speelt zich af eveneens af in een landhuis. Caspar, pasgetrouwd en net terug van huwelijksreis, laat zijn vrouw Eunice een schilderij zien waarop zijn stamvader is afgebeeld. Onderaan staat het devies te lezen: 'Alleen ick'. Caspar grapt nog:" Nogal geborneerd. Dat hebben we maar afgeschaft". Maar Caspars stamvader niet.
De in Maanlicht opgenomen verhalen zijn na het overlijden van Haasse aangetroffen in haar nalatenschap. Zij was dus zelf niet meer betrokken bij het samenstellen van de definitieve, in dit boek gepubliceerde versies. Dat doet gelukkig niets af aan de kwaliteit: in elk van de verhalen herken je de meesterhand van Haasse.
Het zijn stuk voor stuk 'oude verhalen' die glorieus de tand des tijds hebben doorstaan. Een verhaal (waarschijnlijk geschreven in 1938) en Landschap in olieverf (1946/47) zijn nooit eerder uitgegeven, terwijl Maanlicht in 1946 in Ruim Baan is verschenen. Caulder Hall is in 1950 als feuilleton gepubliceerd in Vrije Geluiden. Er zijn diverse versies van dit laatste verhaal gevonden. Dat wetende kan het bijna niet anders dan dat je je na afloop van het verhaal afvraagt in welke versie van Caulder Hall die dienstbode een rol speelde.
De verhalen zijn bezorgd door Patricia de Groot.
In Een verhaal wordt de protagonist, die op zoek is naar vertier, op sleeptouw genomen door een onbekende begeleider. Hij komt terecht in een gelegenheid waar hij nog niet eerder geweest is en kijkt zijn ogen uit. Er wordt muziek gemaakt door een orkest waarvan de leden niet zichtbaar zijn voor het publiek. Zijn begeleider neemt hem mee naar de plek waar het orkest speelt. Een gebeurtenis die de naamloze hoofdpersoon niet meer zal vergeten en verstrekkende gevolgen heeft.
Maanlicht, Landschap in olieverf en Caulder Hall spelen zich allemaal af in oude huizen. In het eerstgenoemde verhaal logeert de 'ik' in een prachtig grachtenpand in Amsterdam, waar een grote grijze hond waakt. Die bewaker is er niet voor niets, zoals de 'ik' die haar nieuwsgierigheid niet weet te beheersen, na verloop van tijd ondervindt.
Minder beangstigend, maar net zo mysterieus, is de persoon in de kamer naast die van Laura Eskes. Laura heeft voor een aantal dagen haar intrek genomen in Caulder Hall, een landhuis in de Schotse Hooglanden, waar een aantal eigenaardige personen blijkt samen te leven. Hoewel de eigenares Laura niet bepaald warm welkom heet, besluit ze toch te blijven.
Landschap in olieverf, tenslotte, speelt zich af eveneens af in een landhuis. Caspar, pasgetrouwd en net terug van huwelijksreis, laat zijn vrouw Eunice een schilderij zien waarop zijn stamvader is afgebeeld. Onderaan staat het devies te lezen: 'Alleen ick'. Caspar grapt nog:" Nogal geborneerd. Dat hebben we maar afgeschaft". Maar Caspars stamvader niet.
De in Maanlicht opgenomen verhalen zijn na het overlijden van Haasse aangetroffen in haar nalatenschap. Zij was dus zelf niet meer betrokken bij het samenstellen van de definitieve, in dit boek gepubliceerde versies. Dat doet gelukkig niets af aan de kwaliteit: in elk van de verhalen herken je de meesterhand van Haasse.
Het zijn stuk voor stuk 'oude verhalen' die glorieus de tand des tijds hebben doorstaan. Een verhaal (waarschijnlijk geschreven in 1938) en Landschap in olieverf (1946/47) zijn nooit eerder uitgegeven, terwijl Maanlicht in 1946 in Ruim Baan is verschenen. Caulder Hall is in 1950 als feuilleton gepubliceerd in Vrije Geluiden. Er zijn diverse versies van dit laatste verhaal gevonden. Dat wetende kan het bijna niet anders dan dat je je na afloop van het verhaal afvraagt in welke versie van Caulder Hall die dienstbode een rol speelde.
De verhalen zijn bezorgd door Patricia de Groot.
July 21, 2019
Hella Haasse zal haar fascinatie voor mysteries ongetwijfeld hebben opgedaan tijdens haar Indische jeugdjaren. Veel van haar romans en verhalen hebben een onderstroom van geheimen en het onzegbare. Fenrir en Berichten uit het blauwe huis zijn daar goede voorbeelden van en er zijn er meer. In de verhalen die nu postuum zijn gepubliceerd in ‘Maanlicht’ gaat Haasse een stapje verder. Ze zijn bedoeld en geschreven als spook- of griezelverhalen. De stijl en de verteltrant zijn onmiskenbaar goed en herkenbaar als het werk van Hella Haasse. Maar ze zijn ook wat gedateerd en lijken niet helemaal klaar. Ik ben er niet zeker van dat zij ze op deze manier gepubliceerd had willen hebben. Maar als ik de balans opmaak ben ik toch blij dat ik ze kon lezen. Een soort laatste groet van een groot schrijfster.
November 13, 2021
Quote:
“Op het gezicht van miss Caulder, die met gefronste wenkbrauwen zat te breien of te borduren, vond Laura nergens de weerschijn van het innerlijke licht, die warmte van de ziel, die toch onloochenbaar aanwezig was in de nachtelijke eenzaamheid.”
“Op het gezicht van miss Caulder, die met gefronste wenkbrauwen zat te breien of te borduren, vond Laura nergens de weerschijn van het innerlijke licht, die warmte van de ziel, die toch onloochenbaar aanwezig was in de nachtelijke eenzaamheid.”
May 8, 2018
Earth and Moon are One.
April 21, 2019
Sfeervol en wat mysterieus deze verloren gewaande oude verhalen van Hella Haasse.
July 2, 2021
4 geheimzinnige verhalen van Hella S. Haasse. Ik vond de eerste twee het leukste. Bij de laatste twee had ik het idee dat er iets miste. Het boek bevat veel mooie woorden en is boeiend geschreven.
February 13, 2025
Niet mijn stijl.
February 4, 2017
This book contains four small and separate stories.
The first one 'een verhaal' is by far the best and most interesting. It is quite dark, surrealistic, but excellently written. Easy 4/5 stars and definitely a story I plan to re-read at some point.
The second one, maanlicht', is also pretty great. The sense of atmosphere is created here is very nice and vivid. 3.5/5 stars.
The third story, 'een landschap in olieverf, I probably liked the least. Though I suspect on re-read it might be better. Again the writing style is excellent, but I felt like it wasn't fleshed out enough. This could very well be due to how the story was written - transcribed from separate handwritten manuscripts, without a clear sense of chronology. 3/5 stars.
The fourth and final story 'Caulder Hall' was decent. The sense of mystery is there, but in truth the plot isn't that interesting. 3/5 stars.
Overall a nice collection of short stories, recommended for those who like Haasse and/or those who like short stories containing an excellent atmosphere of mystery and sometimes dread.
The first one 'een verhaal' is by far the best and most interesting. It is quite dark, surrealistic, but excellently written. Easy 4/5 stars and definitely a story I plan to re-read at some point.
The second one, maanlicht', is also pretty great. The sense of atmosphere is created here is very nice and vivid. 3.5/5 stars.
The third story, 'een landschap in olieverf, I probably liked the least. Though I suspect on re-read it might be better. Again the writing style is excellent, but I felt like it wasn't fleshed out enough. This could very well be due to how the story was written - transcribed from separate handwritten manuscripts, without a clear sense of chronology. 3/5 stars.
The fourth and final story 'Caulder Hall' was decent. The sense of mystery is there, but in truth the plot isn't that interesting. 3/5 stars.
Overall a nice collection of short stories, recommended for those who like Haasse and/or those who like short stories containing an excellent atmosphere of mystery and sometimes dread.
November 2, 2012
Je kon erop wachten dat er zo'n boekje uit zou komen na het overlijden van Neerlands beste schrijfster. Aan de ene kant vind ik dit soort dingen vreselijk onnodig, bedoeld om wat extra centjes binnen te harken (zoals dat 'een paar hoofdstukken' boekje van Mulisch: de tijd zelf), maar aan de andere kant is het ook een soort eerbetoon. En dit laatste vond ik gelden voor dit boekje. 4 korte verhalen, waarvan er sommige ooit wel zijn gepubliceerd, maar sommige nog onbekend. Spannende, surreële verhalen, waarvan ik niet echt wist wat ik ervan moest vinden. Qua schrijfstijl is het natuurlijk wel gewoon heel goed.
Eigenlijk vond ik het nawoord nog het meest indrukwekkend, de redacteur die verteld dat Haasse het al aardig vaak over die verhalen heeft gehad en over de wonderen die ze na het overlijden tegenkomt in de vorm van (gedeeltes) van verhalen en andere schrijfsels.
Eigenlijk vond ik het nawoord nog het meest indrukwekkend, de redacteur die verteld dat Haasse het al aardig vaak over die verhalen heeft gehad en over de wonderen die ze na het overlijden tegenkomt in de vorm van (gedeeltes) van verhalen en andere schrijfsels.
October 20, 2012
Heerlijke spookachtige verhalen.
June 22, 2015
Landschap in olieverf ***
December 21, 2022
You can read my review here: http://embracingmybooks.blogspot.be/2...
April 8, 2024
- Een verhaal: 3/5
- Maanlicht: 3.5/5
- Landschap in olieverf: 2.5/5
- Gaulder Hall: 2.5/5
Gemiddelde: 2.5/5
21.01.2023 - 21.01.2023
- Maanlicht: 3.5/5
- Landschap in olieverf: 2.5/5
- Gaulder Hall: 2.5/5
Gemiddelde: 2.5/5
21.01.2023 - 21.01.2023
May 19, 2013
Verhalen als van Edgar Allan Poe; mysterieus, spannend en met een dreigende ondertoon. Genieten!
February 8, 2014
Vier sterke, onheilspellende verhalen met een bovennnatuurlijk tintje - heerlijk!
Displaying 1 - 20 of 20 reviews