Oorlogsjournalist Hans Jaap Melissen onderzoekt wat de aantrekkingskracht is van oorlog. Al jaren komt hij ze mensen die tijdens oorlogen juist opleven, die er geluk vinden. Mensen die een oorlog missen als hij voorbij is. Hij spreekt hierover met militieleden, veteranen, psychiaters, onderzoekers en burgers die oorlogen meemaakten of nog steeds meemaken in onder meer Afghanistan, Irak en Oekraïne. En waarom keert Melissen zelf steeds weer terug naar de oorlog? Is dat alleen vanwege de belangrijke journalistieke verhalen? Of vindt ook hij daar iets anders? Van oorlog ga je houden gaat over verbondenheid, de menselijke relatie met geweld en over intens leven, juist in de nabijheid van de dood.
Een mooie uiteenzetting van de belevenissen van een journalist in verschillende oorlogen en hoe hij zich hiertoe verhoudt. De vraag die hij probeert te beantwoorden: wat trekt mensen tot oorlog aan? Onderzoekt hij door verschillende mensen vanuit verschillende beroeps- en bevolkingsgroepen te bevragen. Dit had van mij diepgaander mogen zijn, al is het antwoord op de vraag misschien een gevoel dat moeilijk uit te leggen is, maar door hen die het kennen woordeloos wordt begrepen.
Een fascinerend inkijkje in het leven van een oorlogsjournalist aangevuld met interviews over oorlog en hoe mensen er op reageren, waarbij niet alleen de negatieve kanten wordt belicht. Ik las het graag en ben blij dat het een ver van mijn bed show is.
Goed dat Melissen de heroïek van de oorlogsjournalistiek doorprikt. Het is namelijk ook spannend en opwindend aan de front. Hij noemt het een voorrecht om dit allemaal te mogen meemaken en hij vindt het belangrijk om de oorlog een gezicht te geven. ‘Ik weet steeds beter dat ik de verhalen wil vertellen van mensen die het slachtoffer zijn geworden van agressie of onzinnige beslissingen van anderen’, schrijft Melissen. ‘Laat mij maar de stukken schrijven die over dood en horror gaan.’ Hij schrijft over zijn angsten en zijn twijfels. Hij lardeert zijn eigen ervaringen met interviews met experts. Was niet echt nodig voor mij. Ook een beetje te Nederlands naar mijn smaak.
De auteur weet redelijk overtuigend duidelijk te maken dat sommige journalisten en combattanten een bijzondere aantrekkingskracht ervaren van oorlogshandelingen. Maar het blijft voor de meeste mensen een onbegrepen morbide relatie.