Δολοφονώντας τις σκιές

by Αβέρκιος Λουδάρος

Με το πέρασμα του χρόνου και καθώς οι εφιάλτες επανέρχονταν, διαπίστωσε ότι πίσω από τις σκιές που τον περίμεναν να κοιμηθεί για να εμφανιστούν χορεύοντας μέσα στο μυαλό του, κρύβονταν οι μορφές δικών του ανθρώπων, ακόμα και συνεργατών του, ακόμα και της ίδιας του της μάνας, αυτών που είχαν τους αντίστοιχους ρόλους στην πρώτη ζωή του Φαραώ Τουταγχαμών, όλων όσοι είχαν κάποιο, μικρό ή μεγάλο, μερίδιο στον μηχανισμό εξουσίας. Ξυπνούσε έντρομος με την πίστη ότι όλοι αυτοί δεν θέλουν τίποτα άλλο, πέρα από το να απαλλαχθούν για δεύτερη φορά από τον Τουταγχαμών, για να οικειοποιηθούν τη δύναμή του.

200 pages, Paperback

First published July 4, 2011

Reviews

[Μανώλης Σιμιτσάκης · Rating 5 out of 5]

Πολύ ευχάριστο βιβλίο και με έντονες προσωπικότητες. Ευχάριστο όχι ως προς τα γεγονότα, αλλά σε ικανοποιεί να το διαβάζεις - υπάρχει αρκετό αίμα, αλλά όχι τύπου κέτσαπ πάνω στην κάμερα και πάρε να έχεις για να σε τρομάξω.

Ο Έλληνας Bill του Tarantino μόνο από τον Αβέρκιο Λουδάρο θα μπορούσε να σκιαγραφηθεί. Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι αυτός που ακόμη θυμάμαι περισσότερο από όλους ύστερα από 4-5 μήνες που το διάβασα και η ψυχοπάθειά του εκπέμπει μια αρχοντιά. Τον διαβάζεις και γουστάρεις που είναι έτσι κακός, λες "Να, εάν είναι να τα σκίσω όλα στη ζωή και να μην με ενδιαφέρει τίποτε, εάν είναι να μπω στον υπόκοσμο, έτσι θέλω να είμαι. Να κάνω τις ληστείες με στυλ, να σκοτώνω όποιον δεν γουστάρω με στυλ, να έχω αυτήν που γουστάρω και να της έχω δώσει το όνομα που εγώ θέλω - γιατί δεν με ένδιαφέρει το παρελθόν της και θέλω να είναι στυλάτη. Θα κάνω τα νταραβέρια μου, θα είμαι σεβαστός από όλους, θα βάζω όποιον θέλω στα κόλπα μου, θα μπλέκω και την αστυνομία, θα εκβιάζω... Και όλα αυτά με ηρεμία και αριστοκρατική ακρίβεια"
Calm Power. Υπόγεια και με συνέπεια. Τα πυροτεχνήματα είναι για τους άσχετους, αυτούς που "σήμερα είναι και αύριο δεν είναι" και θα φαγωθούν είτε μεταξύ τους, είτε από κάποιου ψυχοπαθή την κάνη.

[Γιώργος Δάμτσιος]

Δεν έβαλα βαθμό λόγω της σχέσης συνεργασίας που έχω με τον συγγραφέα, αλλά ένα μικρό σχόλιο δικαιούμαι να το κάνω!
Διάβασα ένα ενδιαφέρον αστυνομικό μυθιστόρημα (βασικά του ταιριάζει περισσότερο ο αγγλικός χαρακτηρισμός “crime fiction” μιας και η αστυνομία δεν εμπλέκεται κάπου). Κύριο όπλο της ιστορίας, η αλληγορία. Οι ήρωες είναι αυτοί ακριβώς που προδίδεται από τα ονόματα τους και τα νοήματα παίζουν πολλαπλώς με το παρελθόν τους, το οποίο είναι ευκολότερα κατανοητό σε όσους έχουν ασχοληθεί έστω και στοιχειωδώς με τη μυθολογία των Αζτέκων. Προσωπικά, τα ''έπιασα'' και γι' αυτό και το βρήκα απολαυστικό.

[Γιώργος Γιώτσας · Rating 5 out of 5]

Mια εν ψυχρώ δολοφονία σε ένα βαγόνι τραίνου...

Ένας αισθησιακός χορός από μια άγνωστη κοπέλα σε έναν σταθμό αυτοκινητιστών στην εθνική οδό...

Μπολ σούπας με βενζίνη και δολοφονικοί αρουραίοι...

Μια αιματηρή κρουαζιέρα...

Μια ντελιριακή βόλτα στο "εμπορικό" (η αγαπημένη μου σκηνή)

Eμπνευσμένα ονόματα: Ένας Φαραώ σε μετενσάρκωση, ένας αστρικός Θεός, μια αισθησιακή χορεύτρια-εκτελεστής, ένα άστρο-προσωποποίηση των νεκρών...
...Και πιστοί στρατιώτες και μια τεράστια σκακιέρα μέσα στον κόσμο που ζούμε καθημερινά -αλλά δεν βλέπουμε!..

Ένα βιβλίο αστυνομικό, γκανγκστερικό, φαντασίας και τρόμου με χιούμορ και κοινωνικό σχολιασμό από έναν δεξιοτέχνη της γραφής. Η γραφή βίαια, με ρυθμό, περιγραφική, το βιβλίο βγαίνει απνευστί.

Όσοι δεν το έχετε ήδη διαβάσει, σας το προτείνω ανεπιφύλακτα: Εθιστικό μέχρι την τελευταία σελίδα!

[Βασιλική Μπούζα · Rating 5 out of 5]

"Δολοφονώντας τις σκιές", ένα συγκλονιστικό συγγραφικό έργο, μεθυσμένο από την ηδονική σαγήνη και τα αλλεπάλληλα διαστροφικά παιχνίδια εξουσίας του υποκόσμου, ο οποίος σκαρφαλώνει με αιματηρά βήματα στην κοινωνική πυραμίδα. Επιβάλλεται η κυριαρχία του ισχυρού και η πτώση των αδυνάτων. Ένας ένοχος κύκλος μυστικών, σιωπής (ομερτά) και τυφλής υπακοής αγκαλιάζει τις 200 σελίδες του βιβλίου με την υπογραφή του κ. Αβέρκιου Λουδάρου.

Οι πρωταγωνιστές της γκανγκστερικής περιπέτειας ή «φαμίλιας» όπως συνηθίζουν να αποκαλούν οι λάτρεις των "συμμορίτικων", "crime" αναγνωσμάτων έχουν κώδικες ονομασίες Θεών οι οποίοι ξεπηδούν από τις κιτρινισμένες σελίδες της Ιστορίας αλλά και της Μυθιστορίας. Η μεγαλοπρεπής αυτοκρατορία του Τουταγχαμών αναζωπυρώνεται χάρη στις ραδιούργες του σατανικού θεού σκελετού Μικτλάν, και του πανούργου αστρικού θεού των Αζτέκων, Μισκοάτλ. Πιστοί σύμμαχοι, οι ετοιμοπόλεμοι εκτελεστές Gordo και Muchacho. Για μην αναφέρω τον θρυλικό γιο του Μίνωα, Ανδρόγεω ως χαρακτήρα κλειδί. Θηλυκή "αίσθηση" στη σκληροτράχηλη "εταιρεία" των μαφιόζων η σαγηνευτική Βullet. Μια γυναίκα δηλητήριο. Γοητευτική μα και θανάσιμη. Ακαριαία εκτοξεύεται σαν σφαίρα με το πάθος του έρωτα να σημαδεύει στην καρδία του Μέγα Βασιλέα. Αποζητά την θαλπωρή στο ψυχρό άγγιγμα του και την επιθυμία να "κυβερνάται" από την ηγετική και αδιάλλακτη μορφή του.

Βασικός πρωταγωνιστής ο Τουταγχαμών. Σκληρός, ανελέητος, φιλόδοξος. Δαμαστής δεινών παθών και ανομολόγητων εφιαλτών. Παγιδευμένος στα μοχθηρά δίχτυα των παιχνιδιών εξουσίας. Παραλληλίζει τα βιώματα που στοιχειώνουν την μνήμη του, με τον Φαραώ της Αιγύπτου και αναγεννάται μέσα από το "φιλοσοφημένο" διαλογισμό. Αναθεωρεί τα πρότυπα και αναζητά την ευτυχία στο βούρκο της κοκαΐνης και των σκληρών ναρκωτικών. Στο εμπόριο όπλων ύστερα από το ραντεβού της αισθησιακής ζάλης του λευκού θανάτου! Κανείς δεν χωρά εμπόδιο στο δρόμο του. Κι όποιος τον αμφισβητήσει θα νιώσει την φρίκη της οργής του.

Άτομα που φαινομενικά παρουσιάζονται φιλήσυχα, δεν είναι παρά απειλητικά πιόνια, βλοσυρά ανδρείκελα και φθονερές μαριονέτες στον κόσμο της νύχτας. Με ένα και μόνο κακοήθη σχέδιο, την εξόντωση. Η πένα του συγγραφέα μας ταξιδεύει στο υπόβαθρο των ηρώων καθώς και στην τελετή μύησης των μελών στην σπείρα εμπορίας ναρκωτικών. Η αυστηρή πειθαρχία και η συμμόρφωση στους κανόνες είναι αδιέξοδος λύση και είσοδος στις μηχανορραφίες της μαφίας. Τα θανατηφόρα λάθη ακολουθούν τρομακτικές επιπτώσεις. Ατιμίες, απάτες και δόλιες πράξεις κατά την επικύρωση συμφωνιών επισύρουν τρομακτικά βασανιστήρια και εκκωφαντικές εκρήξεις (βενζίνη, αρρουραίοι,γρονθοκόπημα κλπ) μετατρέποντας το κάθε υποψήφιο θύμα σε άμεσο στόχο.

Η αγάπη καλείται δεσμώτης της ψυχής, των συναισθημάτων και επιφέρει θάνατο. Τιτάνιο ρόλο μέσα στο βιβλίο παίζει η πίστη και η αφοσίωση στον "ηγέτη - αρχηγό" αλλά και μεταξύ των μελών της συμμορίας. Η παραμικρή εσφαλμένη κίνηση διαταράσσει την εύθραυστη ισορροπία των διαπροσωπικών σχέσεων προκαλώντας δραματική έκβαση.

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου κατά πόσο μπορεί να στιγματίσει το θολωμένο μυαλό και να οπλίσει με μίσος το ανθρώπινο χέρι; Κάθε πτυχή καλοσύνης καλύπτεται από το ζοφερό πέπλο και αφυπνίζει τους δαίμονες του νου. Πως ένας αδίσταχτος εκτελεστής μετατρέπεται τέρας και αντιμετωπίζει όλους όσους απειλούν τον θρόνο του;

Η απροσδόκητη αρχή τοποθετεί τον αναγνώστη στο πετσί της ιστορίας από την πρώτη στιγμή και πλοκή συνεχίζεται με καταιγιστική δράση! Γρήγορη κινηματογραφική ροή με τιτλοφορημένα κεφάλαια. Ξεκούραστο ανάγνωσμα με ωμή περιγραφική ένταση που λάτρεψα! Λεπτομερείς ζωηρές εικόνες που σκοπό έχουν να προβληματίσουν για τον θεσμό της "ηθικής" αλλά και να φέρουν τον αναγνώστη στην θέση του γκάνγκστερ, παρατηρώντας τις εξελίξεις μέσα από τα δικά του μάτια, τις πράξεις εκείνες που τον οδηγούν να ωθηθεί σε στυγερές αποφάσεις και να προχωρήσει μοναχός στα σκοτεινά σοκάκια των κοινωνικών αποβρασμάτων. Να ελέγξει το εμπόρευμα στις φυτείες και να καθαρίσει σε ένα ανθρωποκυνηγητό τους βρομερούς "ποντικούς" που το θέτουν σε κίνδυνο. Κι όπως αρμόζει σε αριστοκράτη της καμόρας νιώσει την ηρεμία στην αγκαλιά μιας δελεαστικής ύπαρξης ολοκληρώνοντας το "εγώ" του και να απολαύσει την ονειρική χλιδή ως αποτέλεσμα των κόπων του. Κι όταν οι δολοφόνοι καραδοκούν, δεν έχει παρά πληρώσει παλιούς λογαριασμούς και να αναμετρηθεί μαζί τους χωρίς φόβο και πάθος.

Για όλους όσους αγαπούν το μυστήριο και λατρεύουν την κυνική αλήθεια.
Βασιλική Μπούζα

[Θανάσης · Rating 4 out of 5]

8,5/10

[Μαρία Γεωργοπούλου · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο "Δολοφονώντας τις σκιές" είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο, το οποίο έχει την ικανότητα να σε βάζει μέσα σε μία φαινομενικά παράλογη ιστορία, η οποία είναι σαν ένα παζλ που αρχικά νομίζεις ότι δεν ταιριάζει τίποτα και σιγά-σιγά βλέπεις τη δημιουργία του και όλα βγάζουν νόημα...Είναι ένα μαύρο μυθιστόρημα, σε έναν σκοτεινό υπόκοσμο στον οποίο κυριαρχούν χαρακτήρες που κρατούν μυστικά ακόμα και από τους εαυτούς τους... Πρόκειται για ένα βιβλίο στο οποίο κυριαρχούν οι αλληγορίες, ενώ την ίδια στιγμή τηρούνται οι κανόνες των εγκληματικών οργανώσεων... Σε έναν κόσμο που κυριαρχούν οι απολαύσεις (αλλά και οι τιμωρίες) της σάρκας, δεν ήταν δυνατό να λείπει και η αναφορά στον έρωτα αλλά σε μία άλλη διάστασή του που δεν ξεχωρίζει από την τρέλα που επικρατεί σε όλο το μυθιστόρημα, η οποία όμως είναι τόσο αναγκαία γιατί σε κάνει να βλέπεις την αλήθεια ακόμα πιο καθαρά όσο και αν αυτό φαντάζει παράλογο...

[BookitoCat · Rating 2 out of 5]

Ένα αρκετά σοβαρό βιβλίο, σε ένα είδος που δεν έχω ξαναδιαβάσει. Μάλλον γι αυτό μου κακοφάνηκε λίγο σαν βιβλίο, καθώς δεν έχω συνηθίσει να διαβάζω για μαφιόζους και τις δουλειές τους. Δεν τρελάθηκα κιόλας!

[Χαράλαμπος Δρουκόπουλος · Rating 5 out of 5]

Δεν θα πω πολλά λόγια για το συγκεκριμένο βιβλιαράκι και το οποίο δεν κυκλοφορεί πια (κρίμα). Πρόκειται για μια ωμή γκανγκστερική περιπέτεια με φόντο τη σύγχρονη Αθήνα και τη σύγχρονη Ελλάδα γενικότερα. Το στοιχείο του Φανταστικού και του τρόμου κάνει σποραδικά την εμφάνισή του, αλλά δεν είναι εδώ το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι η στιβαρότητα στην περιγραφή, η βία καθώς και οι διάλογοι.
Από τις καλές νουβέλες του είδους που διάβασα πρόσφατα. Και περιέχει ότι μπορεί να επιθυμεί ένας λάτρης. Πιστολίδι, βία και σεξ.
Αρνητικά σίγουρα υπάρχουν αλλά δεν νομίζω να παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο μιας και το βιβλίο είναι μικρό και για να τα αναφέρω απλά θα σποϊλεριάσω, οπότε το αποφεύγω.
Στην προσωπική μου 17βάθμια βαθμολογία λαμβάνει 7/11 όσον αφορά το πόσο μου άρεσε, 1/3 στο τι προσφέρει στην ελληνική λογοτεχνεία συνολικά καθώς και η απήχηση που μπορεί να έχει στον μέσο αναγνώστη και 2/3 σχέση τιμής/αξίας (αυτό είναι σχετικό διότι νομίζω δεν κυκλοφορεί πλέον). Έχει 10/17, όχι κι άσχημα!
ΥΓ: Έχει και τσόντα +1!

[Σκουλάς Αλκιβιάδης · Rating 5 out of 5]

Δεν έχω λόγια... :P
Το στόρι ανήκει στην κατηγορία που λατρεύω...
Οι χαρακτήρες δυνατοί και αιμοβόροι...
Ο Τουταγχαμών & η Bullet όμως, είναι τα πρόσωπα που με κέρδισαν!!! :)
Γοητευμένο με άφησε επίσης η πρώτη εν ψυχρώ δολοφονία, και η φάση με τον δολοφονικό αρουραίο!!!
Ειλικρινά, θα μπορούσαμε να δούμε άνετα αυτό το story σε ταινία, με πρωταγωνιστή τον Βαγγέλη Μουρίκη!!!

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 4 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2021...

Οι φόβοι είναι σαν τις σκιές. Παραμονεύουν στο σκοτάδι αθόρυβα καί περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να εμφανιστούν μπροστά μας καί να μας τρομάξουν σαν τους χείριστους εφιάλτες. Θα μπορούσα να τους παρομοιάσω με τις ερινύες καί τις κήρες που όποιον συναντούσαν στο διάβα τους τον ''αιχμαλώτιζαν'' καί τον παρέλυαν μέσω της σφοδρότητάς τους... Ποιός θα μπορέσει να ξεφύγει από αυτές καί με ποιόν τρόπο; Πώς θα καταφέρει ένας άνθρωπος να τις εξαφανίσει δολοφωνόντας τες; Μα είναι ποτέ δυνατόν να συμβεί αυτό; Οι σκιές,αν κι ορατές,δεν είναι απτές. Είναι άυλες καί αυτό προκαλεί ακόμα μεγαλύτερο τρόμο. Οπότε,φαντάζει ακατόρθωτο ένα ανάλογο εγχείρημα. Εκτός αν μιλάμε για τις σκιές μέσα στο μυαλό μας. Εκεί μόνο εμείς οι ίδιοι/ες δυνάμεθα να τις πατάξουμε καί να τις απολέσουμε για πάντα από μέσα μας. Καί πάλι,όμως,τί θα πρέπει να κάνουμε;

Επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λυκόφως σε β' έκδοση το βιβλίο του συγγραφέα Αβέρκιου Λουδάρου με τίτλο ''Δολοφονώντας τις σκιές''. Τί να σας πώ γι'αυτό το βιβλίο; Ένα εκ των πιο ιδιαίτερων καί πολυδιάστατων μυθιστορημάτων που έχω διαβάσει έως σήμερα,το οποίο συνδυάζει κατά ένα δικό του τρόπο λογοτεχνικά είδη αντίθετα μεταξύ τους όπως είναι το -εν μέρει- αστυνομικό,το κοινωνικό,το θρίλερ καί η φαντασία καί παρ'όλ'αυτά καταφέρνει κι έχει ένα άρτιο καί συμπαγές αποτέλεσμα που δεν χωλαίνει κάπου. Τα όρια ανάμεσά τους είναι θολά καί μας ''παιδεύουν'' με ευχάριστο τρόπο. Είναι αλήθεια πως ο συγγραφέας πήρε ρίσκο με αυτό το βιβλίο καί ευτυχώς τόσο για εκείνον,όσο καί για εμάς,αποδείχθηκε πως έπραξε ορθώς.

Με το που έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου,δεν σας το κρύβω πως αγάπησα την δωρικότητα του τίτλου καί της εικόνας του εξωφύλλου που το κοσμεί. Αυτή η σφαίρα που υπάρχει στην εικόνα είχα την αίσθηση πως στόχευε απευθείας στο μυαλό καί την σκέψη μου. Μήπως με την ίδια ορμητικότητα που φεύγει η σφαίρα από το όπλο,όμοια θα με βρούν καί οι σκέψεις καί όσα θέλει ο συγγραφέας να ''κοινωνήσει'' στο αναγνωστικό κοινό μέσω της υπόθεσης του βιβλίου του; Η έξαψη ήταν παρούσα. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο,οπότε καί έκανα μία βαθειά ''βουτιά'' στις σελίδες του. Ανυπομονούσα να δώ τι θα αποκαλυπτόταν μπροστά μου. Το μόνο σίγουρο ήταν πως πλέον θα βρισκόμουν μέσα σε σκοτεινά νερά.

''O Τουταγχαμών στήνει μια μαφιόζικη αυτοκρατορία σκορπώντας τον τρόμο,με συνοδοιπόρους σατανικές θεότητες και την αφελή Bullet. Όμως,καθημερινά βιώνει έναν εφιάλτη,πως κάποιος έμπιστος θα τον δολοφονήσει,για να σφετεριστεί την εξουσία του. Ο Τουταγχαμών δεν έχει άλλη επιλογή. Για να απαλλαγεί από τον εφιάλτη,πρέπει να ανακαλύψει την πηγή της απειλής και να αναμετρηθεί με τους επίδοξους δολοφόνους του...'' διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου καί μας προκαταβάλει πως κάτι δυνατό πρόκειται να συναντήσουμε μέσα στις σελίδες του.

Ο συγγραφέας με λόγο αλληγορικό καί συνάμα κυνικό καί ωμό θα μιλήσει για τον τρόπο που η εξουσία μπορεί να διαφθείρει όσους/ες την κατέχουν καί τους φόβους που αισθάνονται όσοι/ες βρίσκονται είτε στην θέση του ''αρχηγού'',είτε στην θέση του ''απλού στρατιώτη''. Καλή δεν λέω η δύναμη που συνεπάγεται το να εξουσιάζει κάποιος αλλά δεν παύει να καιροφυλαχτούν διάφοροι κίνδυνοι καί πολλοί/ες που επωφθαλμιούν τα οφέλη που συνεπάγονται αυτής καί έχουν τον διακαή πόθο να σφετεριστούν τον θώκο του αρχηγού. Πώς θα μπορέσει κάποιος να κρατήσει την θέση του χωρίς να παίξει κορώνα-γράμματα το ίδιο του το κεφάλι;

Πόσο λεπτά,όμως,είναι τα όρια ανάμεσα σε εκείνον που εξουσιάζει κι εκείνον που εξουσιάζεται; Πώς ορίζεται ο ορθός τρόπος συμπεριφοράς για ένα εξουσιαστή κι έναν εξουσιαζόμενο; Μπαίνουμε οικειοθελώς,ή,επειδή μας το έχουν επιβάλλει σε μία από τις δύο θέσεις; Δεν αντιλέγω πως υπάρχουν ποικίλοι χαρακτήρες ανθρώπων. Άλλοι είναι πιο δυναμικοί καί δεν ''επιδέχονται'' χαλινάρι κι άλλοι πιο υποτακτικοί. Κοινό χαρακτηριστικό καί των μεν καί των δε η επίδραση της εξουσίας πάνω τους. Φανταστείτε το σαν ένα άλλο διεγερτικό...

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου στοιχεία του βιβλίου είναι οι χαρακτήρες των ηρώων καί η σκιαγράφησή τους από την μεριά του συγγραφέα. Εγώ δεν έχω κρύψει ποτέ πως υπάρχουν φορές που έχω κουραστεί απ΄τα μονότονα κλισέ καί τις γραφικότητες σχετικά με τους καλούς καί τους κακούς της κάθε υπόθεσης. Σε κάποια βιβλία απαιτώ το κάτι διαφορετικό. Καί το παρόν βιβλίο μου το προσφέρει απλόχερα. ''Επιτέλους!'',αναφώνησα,όταν διαπίστωσα πως όλοι οι ήρωες ήταν το αντίθετο από τους καλούς ''ιππότες'' με τις αστραφτερές τους πανοπλίες που σκοπό τους έχουν να σώσουν κάθε πριγκιποπούλα καί τον κόσμο. Βλέπετε,η ζωή δεν είναι παραμύθι. Υπάρχουν περισσότεροι κακοί απ'όσο νομίζουμε. Κι αυτοί δεν συγκρούονται πάντα με το καλό αλλά καί με το ίδιος του το σινάφι... Κι εκεί οι μάχες λαμβάνουν μεγαλύτερες διαστάσεις.

Η ευρηματικότητα του συγγραφέα δεν σταματά μόνο εκεί. Επιλέγει ως ονόματα των ηρώων του,ονόματα σημαντικών προσώπων της αρχαίας ιστορίας της Αιγύπτου,της Ελλάδας κι όχι μόνο. Οι σατανικές μορφές καί οι θεοί των Αζτέκων θα είναι κι εκείνοι με την σειρά τους παρόντες. Θα μου πείτε,βέβαια,πως αυτό στα μάτια σας να μην δείχνει τόσο ριζοσπαστικό. Όταν,όμως,διαβάσετε το βιβλίο θα δείτε πως κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί η επιλογή τους. Για θυμηθείτε λίγο το τι πίστευαν εκείνοι οι λαοί τότε περί ύβρεως,νεμέσεως καί εννοιών όπως η ματαιοδοξία καί θα αντιληφθείτε πολλά. Το πως κάποιες πράξεις θεωρούνταν αμαρτήματα που λάμβαναν τις χείριστες των ποινών. Απλά η αναγωγή του παρελθόντος στο σήμερα καθιστά την ιστορία ακόμη πιο προσιτή καί ενδιαφέρουσα.

Στο επίκεντρο ο βασικός ήρωας ο Τουταγχαμών,που αν κι πρόκειται για έναν άνδρα του σή��ερα φέρει πολλά από τα πάθη,λάθη,σκέψεις καί επιθυμίες του συνονόματού του,του γνωστού Φαραώ της Αιγύπτου. Μήπως είναι ένας παραλληλισμός αυτών των δύο ανδρών που ο καθένας ξεχωριστά χάραξε την δική του ιστορία καί είχε το ανάλογο τέλος; Καί δεν τους ενώνουν μόνο αυτά. Η αγάπη προς το πρόσωπο δύο γυναικών ξεχωριστά θα τους κάνει να δρούν με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Έρωτες ορμητικοί κι φλογεροί που δεν συγκρίνονται με τα γλυκανάλατα ρομάντζα. Προσέξτε,ο έρωτας είναι τοποθετημένος μέσα στο κείμενο έτσι ώστε να βοηθά στην ομαλή ροή των γεγονότων. Όχι για να λειτουργεί ως πυροτέχνημα καί δελεαστικό τρικ για το αναγνωστικό κοινό.

Κατά τ'άλλα το βιβλίο το διακρίνει η ακατάπαυστη δράση,οι γρήγορες εναλλαγές σκηνών που παραπέμπουν σε γυρίσματα κινηματοτογραφι��ής ταινίας,οι ρεαλιστικοί,σύγχρονοι διάλογοι ανάμεσα στους ήρωες,τα μικρά καί περιεκτικά κεφάλαια. Δεν υπάρχουν κενά,ούτε βαρετές επαναλήψεις. Ο συγγραφέας φροντίζει κατά την διάρκεια της ανάγνωσης να μας δοθούν όλα τα στοιχεία που θα καθιστούν ολοκληρωμένη την εικόνα μπροστά μας.

Εν ολίγοις έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί καί έρχεται να ικανοποιήσει ακόμα καί τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες. Δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Χρειάζεται την απόλυτη προσοχή καί συγκέντρωσή σας όταν θα το διαβάζετε. Είναι γεμάτο από πληροφορίες,οπότε θα σας συνιστούσα να μην προσπεράσετε σελίδες,ούτε να διαβάσετε το τέλος από την αρχή. Όχι μόνο δεν θα μπορέσετε να καταλήξετε σε ένα ασφαλές συμπέρασμα,αλλά θα στερηθείτε κάτι από την ομορφιά του. Αναζητήστε το! Εμένα μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις!

Καλά σας αναγνώσματα!

[Γιώργος · Rating 4 out of 5]

Ουγκχ! Το βιβλίο ξεκινάει με μία γροθιά στο στομάχι! Παθαίνεις ένα - ευχάριστο – σοκ. Αντάξιο του πετυχημένου τίτλου του που, κατά τη γνώμη μου, δε συνοδεύεται από ένα αντίστοιχο εξώφυλλο το οποίο δεν αφήνει να φανεί ο δυναμισμός του.

Μετά τις πρώτες σελίδες ο αναγνώστης γνωρίζει ένα πλήθος χαρακτήρων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα που ίσως στην αρχή ξενίσει. Γρήγορα όμως καταλαβαίνεις τι γίνεται γιατί ο ρυθμός πέφτει έτσι ώστε να τους γνωρίσεις και να πορευτείς μαζί τους. Μου άρεσε επίσης πολύ η περιγραφή των λεπτομερειών. Χωρίς να είναι εξαντλητική, πιάνει νεύματα και κινήσεις που ενώ στην καθημερινότητά μας θα περνούσαν απαρατήρητες, βοηθούν να δημιουργηθεί στο μυαλό μία ανάγλυφη αναπαράσταση του χώρου στον οποίο εξελίσσεται η δράση….η οποία είναι καταιγιστική! Η εξέλιξη της πλοκής εμπλουτίζεται συνεχώς από σκηνές δράσης που θυμίζουν Dean Koontz. Ίσως να προτιμούσα λίγο λιγότερες ερωτικές σκηνές, αλλά αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό μου γούστο.

Ωστόσο η ομορφιά του μυθιστορήματος εντοπίζεται στο μυστήριο που καλύπτει τους ήρωες, γεγονός που αποτυπώνεται και στα ονόματά τους. Σαν να υφέρπει το φανταστικό στοιχείο χωρίς ποτέ (ή σχεδόν ποτέ!) να αποκαλύπτεται. Επιπλέον ο τόπος όσο και ο χρόνος που εξελίσσεται η ιστορία δεν είναι αυστηρά καθορισμένοι, με αποτέλεσμα να δημιουργείται μία ατμόσφαιρα που αγκαλιάζει την ιστορία μέχρι το αναπάντεχο τέλος. Ένα τέλος (όπως ακριβώς και η αρχή) γροθιά που ταιριάζει απόλυτα στο ομιχλώδες μονοπάτι στο οποίο κινείται το μυθιστόρημα. Θα ήθελα να τονίσω και κάτι ακόμη. Αρκετοι συγγραφείς αρέσκονται στο να γεμίζουν άσκοπα σελίδες και να παράγουν τελικά ένα μυθιστόρημα 500 σελίδων ενώ με τις μισές θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν αναπτύξει τους χαρακτήρες και να ολοκληρώσουν την ιστορία τους χωρίς να πλατιάσουν και να κουράσουν. Εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το βιβλίο μέσα σε 200 σελίδες λέει αυτό που θέλει να πει, αφηγείται την ιστορία και περνάει τους προβληματισμούς του (δεν είναι απλά ένα επίπεδο μυθιστόρημα δράσης). Με λίγα λόγια το βιβλίο ήταν μία ευχάριστη έκπληξη για μένα. Well worth the read!

[Despoina · Rating 3 out of 5]

3.5 *

Ένα βιβλίο που ήρθε τυχαία στα χέρια μου μέσω ενός βιβλιοκουτιού και παρέμενε αρκετό καιρό στο ράφι μου. Ξεκινώντας να το διαβάζω διαπίστωσα πως η γραφή του είναι αρκετά σοβαρή, αλλά δεν της λείπει ο ρυθμός και οι έντονες περιγραφές. Ένα βιβλίο, το οποίο έχει την ικανότητα να σε βάζει μέσα σε μία φαινομενικά παράλογη ιστορία, που αρχικά νομίζεις ότι δεν ταιριάζει τίποτα αλλά στην πορεία όλα βγάζουν νόημα. Είναι ένα μαύρο μυθιστόρημα, σε έναν σκοτεινό υπόκοσμο στον οποίο κυριαρχούν χαρακτήρες που κρατούν μυστικά ακόμα και από τους εαυτούς τους. Πρόκειται για ένα βιβλίο στο οποίο κυριαρχούν οι αλληγορίες, στο οποίο ήρωες είναι αυτοί ακριβώς που προδίδεται από τα ονόματα τους και τα νοήματα παίζουν πολλαπλώς με το παρελθόν τους.