Το 3 και το 7

by Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος

Σε μια μοναδική στιγμή της λαμπρής καριέρας του, ο διακεκριμένος καθηγητής της ιατρικής Μάρκος Τερζάκης, λάτρης του ωραίου φύλου και γνώστης της ανθρώπινης ψυχολογίας, κάνει ένα μοιραίο λάθος. Μια τυχαία μετάθεση των ψηφίων του αριθμού που καλεί από το κινητό του, μια άγνωστη γυναικεία φωνή που απαντά μέσα στα άγρια χαράματα και το παιχνίδι της μοίρας ξεκινά...

280 pages, Paperback

First published January 1, 2010

About the author

Ο Γιώργος Παπαχρήστος είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας με πολυετή παρουσία στον πολιτικό Τύπο. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα και σπούδασε οικονομικές επιστήμες και διοίκηση επιχειρήσεων στην ΑΣΟΕΕ, σημερινό Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1976 από το «Αθηνόραμα» και εργάστηκε στις εφημερίδες «Βραδυνή», «Εξόρμηση», «Ελεύθερη Γνώμη», «Τα Νέα» και «Το Βήμα», όπου διετέλεσε επί σειρά ετών υπεύθυνος πολιτικού ρεπορτάζ, καθώς και στο περιοδικό «Ταχυδρόμος». Υπήρξε πολιτικός σχολιαστής στον ΣΚΑΪ και παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών στο SuperSport. Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ και τιμήθηκε με το βραβείο Ιδρύματος Μπότση για «ρεπορτάζ της χρονιάς» το 1999. Το 2019 ορίστηκε σύμβουλος έκδοσης των «Νέων». Έχει συγγράψει βιβλία, με πρώτο το μυθιστόρημα «Σκιές στο Περιστύλιο».

Reviews

[Ειρήνη Βαρδάκη · Rating 4 out of 5]

Είναι το πρώτο βιβλίο του κ.Παπαχρήστου που διαβάζω και σίγουρα θα αναζητήσω κι άλλα έργα του. Σε παρασύρει από την πρώτη στιγμή και σε κρατάει... Ωραία πένα και αδιαμφισβήτητα έντονα κινηματογραφική και γρήγορη γραφή.

[Κατερίνα Τρ · Rating 1 out of 5]

Πολύ κακό. Το τελείωσα μόνο και μόνο επειδή είμαι ψυχαναγκαστική. Δεν μου άρεσε τίποτα, ούτε οι χαρακτήρες, ούτε η πλοκή.

[Elias · Rating 5 out of 5]

Καλογραμμένο, ευκολοδιάβαστο, και κρατάει το ενδιαφέρον ως το τέλος. Ασχολείται με ερωτικές καταστάσεις και φαίνεται ότι υπάρχουν 2 οπτικές γωνίες: αυτή της κοινωνίας και αυτή των ανθρώπων. Κατά πόσο οι κοινωνικές δομές φτιαγμένες από ανθρώπους και όχι από τη φύση μπορεί να εμποδίσουν κάποιους να ζήσουν τον έρωτα; Η από την άλλη, κατά πόσο η κοινωνία επιβάλει ή δημιουγεί τη ζήλια της κτητικότητας ως προς το άλλο ταίρι, ή/και που μπορεί να επιβάλει κανόνες συμπεριφοράς που μπορεί να δημιουρούν προβλήματα; Θα είχαν αποφεχθεί κάποιες τραγωδίες αν η κοινωνία είχε πιο ελαστικές κοινωνικές δομές ως προς τον έρωτα; Αυτά τα ερωτήματα προσπαθεί να θέσει το βιβλίο στον αναγνώστη, και να οδηγήσει τον αναγνώστη προς απαντήσεις. Επίσης, θέτει έμμεσα και άλλα ενδιαφέροντα κοινωνικά θέματα. Καλή ανάγνωση!

[Σταύρος Παυλίδης · Rating 2 out of 5]

Όχι,αυτό δεν είναι λογοτεχνία.Κακής ποιότητας βιβλίο.Εξωφρενική ιστορία.Καθηγητής κάνει σχέση με νοσοκόμα και εξ'αιτίας ενός λάθους στον αριθμό τηλεφώνου(μπερδεύει το 3 με το 7...) κάνει σχέση και με την κόρη της και την αφήνει έγκυο!!!...Η κόρη σκοτώνει τη μάνα,ο καθηγητής αυτοκτονεί και η κόρη καταλήγει στη φυλακή όπου γεννάει το παιδί της.Μετά από λίγα χρόνια αποφυλακίζεται και κάνει σχέση με έναν ευκατάστατο φίλο του καθηγητή και happy end!!! Χάος.

[Diogenis Papadopoulos · Rating 4 out of 5]

Nice story with a catch at the end, it is not the finale that you have been looking forward to coming at the beginning. Interesting, soft and worth read.

[Δημήτρης Μπ · Rating 2 out of 5]

Διαβάζοντας την περίληψη του βιβλίου, πίστεψα-ήλπιζα ότι θα ήταν πιο κοντά σε ένα ρομάντζο με ένα πέπλο μυστηρίου, παρά σε μια δραματική εκδοχή Άρλεκιν. Βέβαια αυτός δεν είναι ο κύριος λόγος που δε μου άρεσε το συγκεκριμένο βιβλίο.

Θα ξεκινήσω με τα θετικά του βιβλίου. Καταρχάς ο τρόπος γραφής του κου Παπαχρήστου είναι πολύ παραστατικός. Ό,τι μας περιγράφει, από την Θεσσαλονίκη, μέχρι την εικόνα του εγκλήματος και τις κινήσεις και την αποτύπωση των συναισθημάτων στα πρόσωπα των χαρακτήρων έχουν γραφτεί με τέτοιο τρόπο που τα έκανα πολύ εύκολα εικόνα στο μυαλό μου! Επίσης πάρα το ακραίο της υποθέσεως, υπάρχουν σημεία που αυτό γίνεται αρκετά συγκινητικό (όπως π.χ. στην δίκη).

Από κει και πέρα όμως ξεκινάνε τα αρνητικά. Μπορεί από αναφορές/έμμεσες συγκρίσεις που γίνονται εντός του βιβλίου για/με ταινίες του κινηματογράφου ή γνωστές σειρές της τηλεόρασης, να προσπαθεί να μας πείσει ο συγγραφέας ότι τα γεγονότα είναι ρεαλιστικά, κάτι που όμως θεωρώ ότι δε συμβαίνει όντως στην πραγματικότητα. Επίσης ενώ οι χαρακτήρες φαίνεται να έχουν ένα ενδιαφέρον στην αρχή του βιβλίου, στην τελική δεν συμβαίνει μέσα τους καμία συνταρακτική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την ζωή, πέραν των αλλαγών που συμβαίνουν εξαιτίας των γεγονότων. Τέλος η δομή της γραφής του κου Παπαχρήστου είναι αρκετά χαοτική και πετάγεται απ' τις σκέψεις του ενός χαρακτήρα στις σκέψεις του άλλου χωρίς να υπάρχει κάποια έκδηλη επισήμανση αυτής, κάτι που δυστυχώς κουράζει.