Κάθε 29 του Φλεβάρη

by Αλέξανδρος Νίκας

29 Φλεβάρη είναι η μέρα που βρίσκει τον χειμώνα αγκαλιά με την άνοιξη. 29 του Φλεβάρη, πριν από 28 χρόνια, θα εκδηλωθεί ο έρωτας του Πάρη και της Ελένης. Κάθε 29 του Φλεβάρη θα συναντιούνται στο ίδιο μέρος που είχαν δώσει το πρώτο τους φιλί, για να μιλήσουν για όσα τους ενώνουν και όσα τους χωρίζουν. Στις 29 Φλεβάρη του 2000, ο Πάρης ελπίζει να συναντήσει την Ελένη στο ίδιο μέρος που εδώ και χρόνια δίνουν το ραντεβού τους. Θα είναι η Ελένη εκεί; Ένας έρωτας κι ένα ραντεβού που θα μείνουν αναλλοίωτα στον χρόνο, ό,τι κι αν συμβεί στις ζωές των δύο αγαπημένων.

384 pages, Paperback

First published February 1, 2012

About the author

Ο Αλέξανδρος Νίκας γεννήθηκε το 1956 στο Σεβαστό Θεσπρωτίας. Επηρεάστηκε από πολλούς δασκάλους με διαφορετική φιλοσοφία και κουλτούρα, αφού τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στο χωριό του, και τελείωσε το δημοτικό στον Πειραιά. Παρακολούθησε τις πρώτες τάξεις του γυμνασίου στην Παραμυθιά, συνέχισε στη Θεσσαλονίκη και πήρε το απολυτήριό του στα Γιάννενα.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα Μαθηματικών.
Από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών απέσπασε τον Ιανουάριο του 2013 τον A΄ Έπαινο για το διήγημα Ξύπνα, Εμινέ, πάμε, το 2014 το Β΄ Βραβείο για τη Λάμπρενα και το 2015 τον A΄ Έπαινο για το Ραντεβού στα τυφλά. Από τις εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Πύλες εξόδου (2013) και Ένας αιώνας και μία νύχτα (2015).
Είναι παντρεμένος με τη δασκάλα Αποστολία Βουλτσίδου, έχει έναν γιο, τον Σωτήρη, και εργάζεται ως στέλεχος πωλήσεων σε μεγάλη ελληνική εταιρεία.

Reviews

[Γιάννης Ζαραμπούκας · Rating 1 out of 5]

Το «Κάθε 29 του Φλεβάρη» όπως αντιλαμβάνεται κανείς από την παραπάνω περιγραφή είναι ένα αισθηματικό ελληνικό μυθιστόρημα, μυθιστόρημα ωστόσο που διέπεται από αρκετές κοινωνικές προεκτάσεις, μιας και μεγάλο μέρος της πλοκής του εκτυλίσσεται την εποχή της Χούντας και του Πολυτεχνείου. 
Αποτελεί το πρώτο μυθιστόρημα του συγγραφέα Αλέξανδρου Νίκα που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ το 2012 και επανεκδόθηκε το 2016. 
Ο συγγραφέας λοιπόν με απλοϊκό, βραχυπερίοδο λόγο , λόγο έντονα προφορικό, αφού το κείμενο είναι διαποτισμένο με πολλούς διαλόγους μεταξύ των ηρώων, πλάθει μία ιστορία ανθρώπινη και τρυφερή, με χαρακτήρες τόσο αληθινούς που σίγουρα θα μπορούσε κανείς να τους αναζητήσει στην πραγματική του ζωή. 
Ιστορία ωστόσο που δεν κατάφερε να καλύψει τις αναγνωστικές μου ανάγκες...
Δεν μπορώ να πω ότι διάβασα το βιβλίο με δυσκολία, αλλά ούτε πως με κούρασε καθώς τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο, δίχως ο συγγραφέας να γίνεται πληκτικός ή ιδιαίτερα αναλυτικός σε σημείο που να δημιουργεί εμπόδια στη ροή της πλοκής, και σε αυτό συμβάλλουν κυρίως τα σύντομα σε έκταση κεφάλαια που το αποτελούν.
Μπορώ να πω όμως, πως διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο πως εντόπισα ένα μεγάλο κενό στο συναισθηματικό του κομμάτι... 
Πιστεύω δηλαδή πως ο συγγραφέας δεν κατάφερε τουλάχιστον για τα δικά μου αναγνωστικά γούστα να δώσει πνοή στα συναισθήματα που υπέβοσκαν τόσο κατά την περιγραφή των γεγονότων, όσο και κατά την αφήγηση των σκέψεων, των προβληματισμών και των συναισθηματικών διλημμάτων των ηρώων. 
Συγκεκριμένα, μου έλειψε η τρυφερότητα στον λόγο του κατά τη διάρκεια περιγραφής γλυκών στιγμών μεταξύ του ζευγαριού, καθώς κι η ωμότητα, η σκληρότητα, αλλά και η ασθαματική αίσθηση, στοιχεία τα οποία σε συνδυασμό με την γρήγορη εξέλιξη της πλοκής και τον κοφτό, στακάτο λόγο του συγγραφέα θα μπορούσαν κατά τη γνώμη μου να δημιουργήσουν έντονο χτυποκάρδι και αίσθημα αγωνίας απογειώνοντας έτσι την αφήγηση των γεγονότων που έλαβαν χώρα τις μέρες του Πολυτεχνείου...
Το ύφος του κειμένου τέλος, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω αρκετά ξύλινο και δημοσιογραφικό, αποστειρωμένο από κάθε είδους συναίσθημα, δίχως αυτό βέβαια να κάνει το κλίμα μεταξύ αναγνώστη και ηρώων ανοίκειο και ψυχρό. Στην ενίσχυση αυτού του χαρακτηρισμού, ίσως διαδραμάτισε τον σημαντικό ρόλο η απουσία λυρισμού, η οποία φέρει από μόνη της μεγάλο συναισθηματικό όγκο, την παρουσία της οποίας χαίρομαι να εντοπίζω κατά τη διάρκεια ανάγνωσης ενός βιβλίου, γιατί θεωρώ πως είναι σημαντική για την δημιουργία συναισθημάτων που μέσω της αμεσότητας του λόγου του συγγραφέα θα περάσουν και θα γίνουν κτήμα του αναγνώστη.
Ολοκληρώνοντας, μπορεί να μην κατάφερε το συγκεκριμένο βιβλίο να με κερδίσει, όμως δεν με κούρασε, με αποτέλεσμα να το διαβάσω ευχάριστα. Σίγουρα, κατάφερα να εντοπίσω μέσα στο κείμενο ποιότητες που διέπουν τον συγγραφικό ρόλο του κύριου Νίκα, με κυρίαρχη αυτής της αφηγηματικής άνεσης, οι οποίες αν αναπτυχθούν με διαφορετικό τρόπο στο επόμενο του μυθιστόρημα είμαι βέβαιος πως θα δημιουργήσουν ένα αξιέπαινο λογοτεχνικό πόνημα το οπόιο και θα καταφέρω να απολαύσω!

ΠΗΓΗ:https://koukidaki.blogspot.gr/2016/10...

[Stella · Rating 3 out of 5]

Μια απλή ιστορία αγάπης στα χρόνια της χούντας και της μεταπολίτευσης με ιδιαίτερη έμφαση στο φοιτητικό κίνημα της εποχής.Αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν ένα τέλος ανατρεπτικό που δεν το περίμενα με τίποτα!

[Anastasia Goulgouti · Rating 3 out of 5]

Μια τόσο έντονη ιστορία αγάπης! Δύο νέοι ερωτεύονται την εποχή της χούντας στην Ελλάδα όσο ήταν ακόμη μαθητές,στις 29 του Φεβρουαρίου. Ο έρωτας τους συνεχίζει μεγαλώνει μαζί τους έπειτα ως φοιτητές περνώντας από όλα τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν την εποχή εκείνη. Και ο καιρός περνάει και οι ζωές τους αλλάζουν αλλά ποτέ δεν ξεχνούν την υπόσχεση που είχαν δώσει τότε. Να συναντιούνται πάντα κάθε 29 του Φλεβάρη. Οι ζωές τους τόσο διαφορετικές και πάλι όμως μια φλόγα μέσα τους που ανάβει κάθε τέσσερα χρόνια εκείνη την ημέρα. Για πόσο καιρό όμως θα μπορούν να συναντιούνται; Μια συγκλονιστική ιστορία για την αγάπη δύο νέων περνώντας ταυτόχρονα από πολύ σημαντικά για την χώρα γεγονότα που έλαβαν μέρος την εποχή

[Βίκυ · Rating 4 out of 5]

Μια συγκινητική ιστορία, αγάπης που ξεκινάει από τα τρυφερά χρόνια της εφηβείας, και εξελίσσεται κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης και των χρόνων που ακολουθούν, παρουσιάζοντας μας συγχρόνως και τις μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον κόσμο. Μπορεί ο νεανικός έρωτας, που άνθισε στα χρόνια του πολυτεχνείου, να αντέξει την απόσταση και όλα όσα συμβαίνουν στα χρόνια που ακολουθούν;

[Colourful Dreamer]

Δύο διαφορετικοί άνθρωποι που ερωτεύτηκαν και αγάπησαν ο ένας τον άλλον βαθιά, έχουν κανονίσει να συναντούν ο ένας τον άλλον στο μέρος που είχαν το πρώτο τους φιλί κάθε 29 του Φλεβάρη. Και οι δύο με διαφορετικες αλλά πολλές φορές και ίδιες σκέψεις συναισθήματα βιώματα και απόψεις . Ουσιαστικά ξεκινάμε με την χρόνια 1972 και ταξιδέουμε με τις ιστορία των δύο ερωτευμένων ως την χρόνια του 2000. Το συγκεκριμένο βιβλίο εκτός από ερωτικο κομμάτι μιλάει έντονα και για το τι γινόταν στο κοινωνικό, στον πολιτικό και στον ιστορικό τομέα εκείνη την εποχή . Εγώ προς το παρόν δεν ξέρω πολλά για το κοινωνικό πολιτικό και ιστορικό τομέα εκείνης της εποχής οπότε δεν είμαι σε θέση να κρίνω τις απόψεις των χαρακτήρων σε αυτό τον τομέα η τα γεγονότα. Απλά έχω να πω ότι σαν χαρακτήρες ή Ελένη μου φαίνεται ανεξάρτητη δυναμική και αποφασισμένη, φαινεται να παίρνει κάθε πρωτοβουλία και ευκαιρία να πραγματοποιήσει τα όνειρα της για ένα καλύτερο μέλλον για την ίδια στον τομέα των σπουδών της και στον επαγγελματικό τομέα. Ενώ παλιότερα η ίδια φαινόταν ότι απόψεις και να είχε, να της στηρίζει και να πολεμάει γιαυτες σκληρά. Σιγά σιγά με τον χρόνο και την αλλαγή των εποχών αλλάζει ο χαρακτήρας της τα βιώματα της κάι τα συναισθήματα τη αλλά πάντα μένει το παρελθόν της να της θυμίζει αυτό που ήταν και αυτό που έχει γίνει. Η αλήθεια είναι ότι πιστεύω ότι η Ελένη μπορούσε να συνεχίζει να υποστηρίζει και να πολεμάει για αυτά, ενώ παλεύει για τα όνειρα της ταυτόχρονα στον τομέα των σπουδών και της εργασίας. Η αλλαγη της μου φάνηκε λίγο απότομη από την άλλη την καταλαβαίνω εν μέρει και δεν μπορώ να την κατηγορήσω που ξέχασε να παλεύει για αυτά που πιστεύει. Απλά μου άρεσε το δυναμικό αυτό του χαρακτήρα το τραγανό και η αποφασιστικοτητα με την μαχητικοτητα της και αυτό φάνηκε να μειώνεται με τον χρόνο και θα ήθελα από την μία να είναι κάτι που κρατηθεί, πάντως κρατήθηκε κάπως και δεν χάθηκε τελείως, οπότε εντάξει.

Όσον αφορά την πλοκή για τα ιστορικά κοινωνικα η πολιτικά δεν είναι σε θέση να μιλήσω δεν γνωρίζω πολλά.

Αυτό που με ενόχλησε όμως γενικά σε αυτήν την ιστορία είναι το γεγονός ότι ο συγγραφέας βάζει την Ελένη να μιλήσει για τον βιασμο της, τον αγγίζει ελάχιστα κάποια στιγμή και το αφήνει εκεί μόνο για να δικαιολόγησει λογικά γιατί η Ελένη εξαφανίστηκε και έχασε επαφές με τον Πάρη. Δηλαδή οκ να το δικαιολόγησεις έτσι, αλλά δεν μπορείς να αναφέρεις έναν βιασμο και μετά να τον αγνοείς. Λέγοντας ότι πήρε βοήθεια από ειδικό και τώρα πια έχει σταθεί στα πόδια της. Δεν είναι τόσο απλό και επιφανειακό το θέμα είναι πολύ πιο σοβαρό. Όταν καπιοος αποφασίζει να γράψει για βιασμο πιστεύω ότι πρέπει να μιλήσει σοβαρά γιαυτόν και για τις επιπτώσεις του και τα σχετικά και όχι να τον χρησιμοποιήσει απλώς ως μέρος της πλοκής για να δικαιολογησει κάτι.

Για τον Πάρη σαν χαρακτήρα έχω ανάμεικτα συναισθήματα γιαυτόν. Μερικές φορές δείχνει ότι ακούει και καταλαβαίνει και σέβεται την Ελένη. Άλλες φορές και αυτός και η Ελένη συμπεριφέρονται εγωιστικα. Δεν καταλαβαίνει πολλές φορές την Ελένη που έχει όνειρα και σχέδια . Και αυτός σκέφτηκε την σχέση τους και τον έρωτα τους. Λες και αυτός δεν έχει μια ζωή με σχέδια και όνειρα ο ίδιος. Δηλαδή οκ καταλαβαίνω ότι ο έρωτας και η μεγάλη αγάπη μπορεί να γίνουν εγωιστικός καταλαβαίνω ότι έχει τις αμφιβολίες του ζηλεύει φοβάται, λαμβάνοντας υπόψη την κ��τάσταση που βρίσκεται η σχέση του με την Ελένη . Και μετά πάλι καλά δείχνει ότι μετανιώνει και καταλαβαίνει και στηρίζει και σέβεται την Ελένη και οτι κυνηγάει τα όνειρα της. Οπότε είναι ένας αρκετά ασταθής χαρακτήρας. Πάντα έχει την απορία το γιατί δεν δούλεψε όλο αυτό και νιώθει εν μέρη προδομένος γιατί ποτέ δεν πήρε μια εξήγηση και πολλές φορές νιώθει ότι έπρεπε να γίνουν αλλιώς η να έχουν εξελιχθεί άλλος όλα γιαυτο ζητάει εξηγήσεις και από την Ελένη. Και εν μέρει τον καταλαβαίνω απλά πολλές φορές δεν δείχνει να έχει έναν χαρακτήρα όνειρα και σχέδια είναι λες και η ζωή του είναι μόνο η Ελένη και αυτό δεν μου αρέσει γιατί δεν είναι κακο να αγαπάς τον άλλον αλλά πρέπει να σκέφτεσαι και τα όνειρα σου και τα σχέδια σου και χωρίς αυτόν. Σε φάση κάποιες φορές οι σκέψεις και η συμπεριφορά του είναι κάπως τοξικές και σπάνε νεύρα. Και τέλος πάντων δεν μπορώ να το εξηγήσω έχω ανάμεικτα συναισθήματα για αυτόν και για την Ελένη και την σχέση τους.

Αυτό που κρατήσα στο τέλος του βιβλίου και της ιστορίας είναι ότι η ιστορία του Πάρη και της Ελένης για εμένα είναι απλά ίσως μια ιστορία δύο ανθρώπων που έχουν όμορφες αναμνήσεις μαζί, κάναν όνειρα και σχέδια αγάπησαν ο ένας τον άλλον, η σχέση τους είναι κάτι που τους θυμίζει τον παλιό τους εαυτό, και όλες αυτές οι αναμνήσεις κάπως δένουν το παρελθόν τους με το παρόν τους ως χαρακτήρες. Δείχνοντας μας ότι οι άνθρωποι αλλάζουν, χάνονται, και σιγά σιγά όσο ο χρόνος περνάει καταλαβαίνουν γιατί είναι σήμερα αυτό που είναι η γιατί η ζωή τους εξελίχθηκε έτσι σε σχέση με το παρελθόν. Η Ελένη και ο Πάρης κρατάνε το όμορφο παρελθόν τους ως στοιχείο αυτό που είναι σήμερα και της ζωής τους σήμερα. Δεν παύουν να αγάπανε ο ένας τον άλλον έστω και με αυτόν τον περίεργο τρόπο που δείχνει η ιστορία και κρατάνε επαφή συζητάνε για το παρελθόν και για το παρόν για τους ανθρώπους που ήταν και για την ζωή τους τοτε και τώρα. Κατι πολύ όμορφο σαν κίνηση εκ μέρος τους το να τιμούν και να συνδυάζουν μέλλον και παρελθόν μαζί.

Γενικά έχω πολλά ανάμεικτα συναισθήματα γιαυτό το βιβλίο αλλά οκ σίγουρα πήρα κάτι από αυτό έστω και κάτι μικρό.

[Χ. ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗ · Rating 4 out of 5]

Ο Πάρης και η Ελένη δίνουν το πρώτο τους φιλί στις 29 του Φλεβάρη του 1972 και από εκείνη την μέρα γεννιέται ανάμεσα τους ένας μεγάλος έρωτας που κρατά τέσσερα χρόνια και έπειτα έρχεται ένας χωρισμός, γιατί η Ελένη πηγαίνει να συνεχίσει τις σπουδές της στην Αμερική. Όμως δίνουν μια υπόσχεση μεταξύ τους να συναντιούνται κάθε τέσσερα χρόνια στις 29 του Φλεβάρη στο καφενεδάκι που συναντιόντουσαν. Είναι ένα βιβλίο που υμνεί το μεγαλείο του έρωτα και της αγάπης δύο νέων ανθρώπων και ο συγγραφέας με τον τρόπο του ζωντανεύει κάθε εικόνα που μας περιγράφει. Μια ιστορία αγάπης που με συγκίνησε, με συνεπήρε, ένα βιβλίο που όλοι πρέπει να διαβάσουν.

[Ioannafo · Rating 4 out of 5]

Μπορείς να αγοράσεις το βιβλίο από το affiliate link μου εδώ https://mikk.ro/C8p6 και να βοηθήσεις το κανάλι μου τόσο εδώ όσο και στο YouTube [https://www.youtube.com/user/ioannafo...] ! Ευχαριστώ εκ των προτέρων, σημαίνει πολλά για μένα! Ας προχωρήσουμε στην κριτική!

Το τέλος είναι πολύ συγκινητικό. Όμορφη και δυνατή ιστορία αγάπης. Με πολλούς συμβολισμούς ενώ σε πολλά σημεία στηλιτεύει την ζωή των Ελλήνων ανά τα χρόνια - από την φτώχια μέχρι την υπερκατανάλωση

[Sophia Nicolopoulos · Rating 5 out of 5]

Αληθινό, επαναστατικό, συναισθηματικό, νομίζω μια ιστοριά αγάπης και αγώνα που πρεπει όλοι να διαβάσουν!